https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Bahar Ceylan Şiirleri Akşam oldu mu bu şehirde, ışığı yanmaz bazı yüreklerin. Geceye anlatır durur gündüzün ihanetini ay ışığı görmemiş gözlerin. https://www.antoloji.com/dolunaya-karismamis-sozler-siiri/ 3764401 2025-12-02T17:31:00+03:00 Bahar Ceylan Issız, çaresiz, gemisiz denizlerden gelmiştim sana, Sahillerinin kıyıya hüznü sürüklediği denizlerden. Gelgitlerin en amansız feryatlarını savurduğu kör rıhtımlara bağladım akla ziyan hayallerimi. Ve gemiler gidip gelmişti bir zamanlar. https://www.antoloji.com/vefasiz-gemiler-siiri/ 3730640 2025-08-31T05:03:00+03:00 Bahar Ceylan Açmayacak Sümbül Bir garip hüzne bulanmış akşamlarım. Yoğrulur bir zemberek acısıyla feryatlarım. Dönüp dolaşırken içimin deltalarında, Bin çeşit acının nazını çekiyor hallerim https://www.antoloji.com/acmayacak-sumbul-siiri/ 3730639 2025-08-31T04:59:00+03:00 Bahar Ceylan Arıyorum Mahzun gecelerde derviş gibi. Acılara, Bir dev gibi kafa tutan bakışlarımın heybetini… https://www.antoloji.com/devlere-yenilen-kuslar-siiri/ 3730638 2025-08-31T04:58:00+03:00 Bahar Ceylan Ah şu rüyalarım yok mu, içimde binbir hatırayı kanatıp yutan... Uykumda aziz bir dost gibi görünen, lakin Uyanınca kaşlarını çatan bir düşman edasıyla nefretini savuran biçare meçhulluğuma. Ve mutluluğuma keskin bakışlı bir kartal gibi başkaldırıp, mutsuzluğuma yorgun başlı bir dev gibi boyuna eğen rüyalarım... https://www.antoloji.com/sefilden-hallice-siiri/ 3730637 2025-08-31T04:57:00+03:00 Bahar Ceylan Ne zaman ki karanlık iner şehre, Biriken yorgunlukları Ayılır insanın. Hırçınca bakar da durur Tükenmiş aynalar, https://www.antoloji.com/geceye-5-siiri/ 3730636 2025-08-31T04:54:00+03:00 Bahar Ceylan Akşamlar uzasıya uzuyordu, Bir servinin en huysuza nam salmış kökünden Çıkan ince bir ip gibi… Düşüyordu dalgaları deviren bakışların Ardı sıra, hatrına. https://www.antoloji.com/aksamlarin-cilesi-siiri/ 3730634 2025-08-31T04:47:00+03:00 Bahar Ceylan Gözyaşı diye hüzün yağıyor artık kirpiklerimin uçlarından. Uçup gidiyordu her gün yarası yeni iyileşmiş bir kuş gibi düşlerim, avuçlarımdan. Allı pullu kurduğum düşlerimdi oysa onlar. Belki bir yere ait olma çabası, belki gerçeklerden kaçıp sığındığım acılardan tenha kalan bir liman. Ama artık bitirdim tüm beklentilerimi. Ben o gün sana dair bütün hayallerimi hüzün yamalı bir bohçaya koyup rotası meçhul olan bir trenin vagonuna iliştirdim. https://www.antoloji.com/huzun-yamali-bohca-siiri/ 3549929 2024-02-03T12:29:00+03:00 Bahar Ceylan