https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Aziz Kerem Tuna Şiirleri Bir şeyler mırıldanalım.. Boğaz'a.. İstanbul'a.. Gemişin kokusu, geleceğin umuduna karışsın.. Bir şarkı söyleyelim.. https://www.antoloji.com/bir-sarki-soyleyelim-2-siiri/ 2977836 2019-04-05T21:57:00+03:00 Aziz Kerem Tuna Nereden doğdun ömrüme yeniden? Tüm sislerimi dağıtıp, Düşlerime huzur eken, Yüreğimi titreten, Kimsesiz düşelerime saçlarını savuran güzel. Tazeleniyorum şimdi ben, https://www.antoloji.com/siir-yeniden-siiri/ 2257241 2016-06-09T14:02:00+03:00 Aziz Kerem Tuna “Şimdi ben” ile başlayan cümleler kuruyorum, Çatırdaya çatırdaya dünlerimden geri dönerken, Zemheri günlerden geçip, huzura dolarken. “Şimdi ben” oluyorum, yeniden, Hiç olmadığım kadar güçlü, Hiç olmadığım kadar ben. https://www.antoloji.com/olmek-asktan-kolay-siiri/ 2238300 2016-04-05T14:23:00+03:00 Aziz Kerem Tuna Gel bir şiir yazalım seninle, Ama önce bir çilingir sofrası kuralım, İki büyük söyle bana, Yılların özlemini atalım. Gel, Otur, bir şiir yazalım seninle, https://www.antoloji.com/gel-bir-siir-yazalim-seninle-siiri/ 2227097 2016-03-04T09:45:00+03:00 Aziz Kerem Tuna Görüşürüz ne yalan kelime, Ufukta dururken dünyanın bir ucu, Isıra ısıra kanıyorken dudaklarım, Kendine iyi bak demek ne kadar yalansa, Görüşürüz o kadar yalan bir kelime. Görüşemeyiz cancağazım görüşemeyiz. https://www.antoloji.com/en-derin-korkularla-yuzlesmek-zamanidir-simdi-siiri/ 2225180 2016-02-26T13:48:00+03:00 Aziz Kerem Tuna Yazmak gerekir bazen. Çatırdaya çatırdaya dönerken dünya ayaklarının altında, zaman akmazken kum saati gibi umarsızca, bir yumruk oturuyorsa gelip göğsünün tam ortasına. Yazmak gerekir, korkusuzca. Kim ne der diye düşünmeden, çokça doğru kelimeleri de seçerek, sadece yazanın anlayacağı yüklemler kondurursun satır aralarına. Niyesi veya acabası yoktur söylenenlerin. Gökyüzü masmavi parlarken gökyüzünde, senin dünyan griyse ve geceye çalıyorsa gözlerin saklamak için her şeyi, kağıttan başkası anlamaz seni. Yazmak gerekir bazen. Herkes senin yerine düşünmeye başladıysa ve kararlarını senin yerine verme niyetindeyse insanlar, patlamamak için bir meydanın ortasında veya susabilmek adına bir nefes daha. Yutkunamazsın ama çıkmaz o haykırış dişlerinin arasından, gözlerini sıkarsın akmasınlar diye, burnunun sızlaması en derinden gelirken, yazman gerekir. Patlarsın yazamazsan, dişlerin acır sıkmaktan, nefesin daralır, kulakların çınlar. Atamazsın kendini denize serde erkeklik var. Yoksa ne güzeldir dalgarın sesi. Döverken kayalıkları, bir martı gibi uçarcasına, tebessüm gelir konar yanağına. Yazmak gerekir bazen, sıkılıyken yumrukların, hayatın tam ağzına vurmak istersin tüm gücünle. Daha da gel üstüme ey hayat! ... Aynı cümlelere kurulmuş farklı saatlerde, melodi bile değişmez. Eksiktir bir şeyler. Fazlalıkları kimse görmez. Eksikler terazinin dengesidir çünkü, zamana gerek duyulmaz öyle anlarda. Herkes başka pencereden bakar geceye, başka zamanlarda söner ışıklar, sigaranın dumanı başka bir odaya dağılır, başkadır duvarlarda yankılanan şarkılar; aynı gökyüzünün altında. https://www.antoloji.com/yazmak-gerekir-bazen-2-siiri/ 2224147 2016-02-23T16:24:00+03:00 Aziz Kerem Tuna Bir şiir yazmalıyım sana, Bir gün unuttuğumda yüzünü seni bana hatırlatmalı. Sesini ve senin kelimelerini taşımalı harf aralarında. Kokunu duymalıyım, sıcaklığını hissetmeliyim. Nefesini duymalıyım. Bir şiir yazmalıyım sana, https://www.antoloji.com/bir-siir-yazmaliyim-sana-2-siiri/ 2217560 2016-02-05T16:47:00+03:00 Aziz Kerem Tuna Bir şiir yazabilirim sana bu akşam, Yazarsam sevmeye başlarım diye korkuyorum. Çünkü sevmek çok demode bu zamanlarda, Ve son modeller hep moda. Evler küçük ama salonları büyük, Modern televizyonlar, pahalı hayatlar, https://www.antoloji.com/bir-siir-yazabilirim-siiri/ 2042522 2014-09-16T20:43:00+03:00 Aziz Kerem Tuna Nicedir yazamadığım tüm şiirler iki kaburgamın arasında, Ondandır eğilemeyişlerim. Arada bir, biri firar edip, Zılgıt zılgıt karışıyor yağmur düşen toprağın kokusuna. Selamlaşmalara karışan o bencil bakışlar, Kendini beğenmişliklerle örülü cümlelere dökülürken, https://www.antoloji.com/siir-yok-artik-siiri/ 1972167 2014-03-02T23:18:00+03:00 Aziz Kerem Tuna Belki güneş tepedeyken, doğrulurken yatağımda, Yeni bir şiir takılır, ıslık çalmayı unutan dudaklarıma, Sövüp saydığım korkaklıklarıma inat, Bir gamzenin kokusuyla. Öyle zemheri bir aymazlıktan, Çeke çeke burnumu, https://www.antoloji.com/siir-1-5-siiri/ 1879139 2013-06-19T21:17:00+03:00 Aziz Kerem Tuna bazen bir şiir düğümlenir boğazına, bir çıksa, tüm yazdığın şiirleri yırtarcasına, genzi yakarak, öyle serkeş, öyle güzel tadı. https://www.antoloji.com/bir-siirden-otesi-siiri/ 1877838 2013-06-15T20:36:00+03:00 Aziz Kerem Tuna nefesi karışır nefesime, aynı göğün altında aynı havayı soluruz, kayan bir yıldızın kuyruğuna bağlarız umutlarımızı, bilirim bir kağıdın iki yüzüne yazılmış kaderimiz, asla ayrılmayacak kadar yakın, birbirini göremeyecek kadar uzak. şiirler dolaşır martıların kanadında, https://www.antoloji.com/doner-mi-geri-siiri/ 1852065 2013-04-05T23:50:00+03:00 Aziz Kerem Tuna fedakarlıklar beklentileri karşılamayabilir her vakit.. öyle vakitlerde bir taşı kırar gibi kırıp sonra sabretmesi beklenmemeli insanların.. bencillik ve kör edici gurur ancak bir hastalıktır.. gitmek isteyen her halükarda bir bahane sunabilir.. hatta bazen ona bile ihtiyaç duymayabilir.. isteyen gidebilmelidir ama bir şeyleri bırakmadan.. https://www.antoloji.com/siirler-yalan-soyler-siiri/ 1844892 2013-03-20T20:49:00+03:00 Aziz Kerem Tuna Yazmak gerekir bazen, rahatça saçmalayabilmek için. Kağıt kaleme “saçmalıyorsun” demez çünkü. Kalem arsızlaşır kağıdın sükûtunda. Kimse okumasın diye kağıdın bir ucunu siper yaparken, yalnızlığının duvarlarda yankılanması bile tedirgin ederken seni. Ve cümleleri istediğim kadar devirebilirsin. Devrildikçe cümleler anlamlar çıkar altından. Kimsenin farkına bile varamayacağı bir ışık süzülür, gelir konar kağıda, ikincil tekil şahısa yazılmış gibi yapılan, lakin öznesiz kalmış yetim cümlelere. Öyle işte, yazmak gerekir bazen, sanki rahatlayacakmışçasına. Edebi bir üslûp takınır gibi. Halbuki elinin titremesinden yazı dağılır kağıda. Tıkanırsın yazarken, öksürürsün kelimeleri. Öyle kolay çıkmazlar tozlu raflardan. Sırf girizgah olsun diye sayfalar doldurabilir, hatta devamı gelmeden yorulabilirsin. Mektup tadında sıralarsın tüm söz öbeklerini. Yazmak gerekir bazen, dile ağır gelenleri yüklersin bir kağıda, ki belki de kağıt olmadan nice isimlerin kazınmışlığı vardır üstünde, bilemezsin. Yeni bir sayfa bile değildir belki de. Kağıt değil de kalem taşır aslında hatıralarını. Zaten tedavülden kalkmış bir kalemden, mevsimi bahara çalmasını bekleyemezsin. Ama seversin mürekkebinin kokusunu. Alışmışlıklara alışmış, eski bir şairden bozma yüzü genç kendi ihtiyar bir adamın elinde süzülürken kağıdın üstünde, dans ediyormuş gibi gelir. Bir kâfe çınlar kulaklarında. Yazmak gerekir bazen, eski bir savaş borusunu üfler gibi, elinde en keskin kılıçtan keskin kalem. Kim bilir kaç gecenin gözyaşlarını taşır kutusunda. Gitmek ile kalmak arasındaki ince çizgiyi anlatırcasına gücü simgeler öyle anlarda. Yazmak zor iştir üstadım. Öyle iki kelimeyi koyup ardı sıra, oldu denmez her yazılana. Savaşmaya gücün yoksa hiç, çıkarmayacaksın silahını kınından. Çıkardın mı o mürekkep dökülecek kağıda. Odanın her tarafına dağılacak dağılmışlıkların, sonra toplayıp hepsini kronolijisini çıkartacaksın. Her birine ayrı ayrı haykıracaksın içinden gelenleri. Gerekirse Allah Allah niğdalarıyla vuracaksın kalemini. Yazmak gerekir bazen, belki de gerekmez. Her gece fısıldarken kendi kendine, cümleler değişse de aynıdır hikaye. Şizofrene ramak kala, artmışsa baş ağrıların. Yazmayacaksın. Dile getirmekten alıkoyuyorsa seni gururun. Yazmayacaksın. Susup oturacaksan eğer, yazmayacaksın o yazıyı. Sevinçlerin dönmeyecekse mutluluğa günün birinde, umut denilen şeyi sen taşımıyorsan koynunda yazmayacaksın. Eğer yazmazsam patlarım demiyorsan, gerek yok zaten. Yazdığın okunmasın istiyorsan, geçip derenin kenarına su içer gibi yapacaksın, ama elini yüzünü ıslatmayacaksın. Yoksa bir rüzgar eser, sen rüzgara sevdalı bir uçurtma, ipi takılmış bir ağacın ufacık yaprağına, kalırsın bir başına. https://www.antoloji.com/yazmak-gerekir-bazen-siiri/ 1824075 2013-02-01T00:12:00+03:00 Aziz Kerem Tuna Şimdi yoksun, Bir daha da olmayacaksın, biliyorum. Nasıl, nerede olduğunu bile bilmeden yaşamak, Çok zormuş, öğrendim. Sana zor gelmedi belki bu ayrılık, O kadar inandırdın ki kendini, https://www.antoloji.com/sen-yokken-ben-5-siiri/ 1798711 2012-12-05T18:57:00+03:00 Aziz Kerem Tuna Ben bir katibim, Sen bir vesile, Bu şiirler yazılsın diye. Saçların aşk kokmuyor, Sadece bir vesile, Kokunu özleyeyim diye. https://www.antoloji.com/sadece-vesile-siiri/ 1793684 2012-11-25T01:29:00+03:00 Aziz Kerem Tuna cümleler kurarsın söylemek için, kalır dilinin ucunda. yutkunamazsın da, orada kalır. keser nefesini, nefes alamazsın. https://www.antoloji.com/en-derin-sessizlik-siiri/ 1793636 2012-11-24T22:40:00+03:00 Aziz Kerem Tuna Evet anne en çok seni üzdüm bu hayatta herhalde, En çok kahrımı çekecek seni gördüğüm için belki de. Her hatama rağmen bana uzanan ellerinle, Yüzünde hep aynı telaş, gözlerin yüzümü okurcasına, Dolsa gözlerim, sel olan gözyaşınla, Bu hayatta en çok seni üzdüm anne. https://www.antoloji.com/sesim-cikmiyor-anne-siiri/ 1767498 2012-09-17T21:38:00+03:00 Aziz Kerem Tuna Şimdi bir şiir dolanır durur kalemin ucunda, Yılı doldurmak için savrulurken takvim yaprakları, Hasret birikiyor avuçlarımda. Yazılabilecek onca şeye rağmen, Gözyaşlarımın birikmesi gibi gözlerimde, Bir türlü süzülemiyor kelimeler kalemimden. https://www.antoloji.com/askin-kefareti-siiri/ 1759416 2012-08-27T18:59:00+03:00 Aziz Kerem Tuna Ölsem gelir miydin cenazeme ey sevdiğim? Şimdi sensiz her gün ölmekteyim, Bir kez gelsen yeterdi, Gözlerin gözlerime değseydi. https://www.antoloji.com/bir-kez-gelsen-siiri/ 1664447 2012-01-15T02:08:00+03:00 Aziz Kerem Tuna