https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Ayşe Akdoğan Şiirleri Toprak utandı çocukları bağrına basarken, Kuşlar utandı masmavi gökyüzünde süzülürken, Ağaç utandı Çiçek utandı Bu neyin nesi diye Gül utandı rengini kan kırmızıdan aldı diye https://www.antoloji.com/toprak-utandi-siiri/ 2274885 2016-08-28T20:50:00+03:00 Ayşe Akdoğan Nerelerdesin demiyorum Sana canözüm Biliyorum ki sol yanımdasın ... Umut nerde diye Sormuyorum https://www.antoloji.com/sen-benim-dunyamsin-4-siiri/ 1654103 2011-12-26T14:16:00+03:00 Ayşe Akdoğan Bir yaprak gönder bana Bir koruluktan koparılmış olsun Hiç değilse evinden yarım saat ötede Sen oraya dek yürür güçlenirsin Bense kalkar teşekkür ederim sana O güzel yaprak için… https://www.antoloji.com/bir-yaprak-gonder-bana-siiri/ 1603551 2011-08-24T16:15:00+03:00 Ayşe Akdoğan Sen beni hiç sevmedin Sevseydin eğer Gözümün içine bakaraktan Yüreğimi acıtmazdın Gözlerini açmasan https://www.antoloji.com/sen-beni-hic-sevmedin-9-siiri/ 1603550 2011-08-24T16:13:00+03:00 Ayşe Akdoğan ’Karanlık dünyamdan, kendime aydınlık bir dünya yarattım.’’ Ne mutluydu çocukluğun da. Sıcak sevgi dolu bir yuvası vardı. Babası marangoz olan Yusuf, gece gündüz çalışırdı. Evine çocuklarına bakmak daha iyi hayat koşullarını sağlamak için. Çocukluğundan beri başlamıştı Ali’nin babasına hayranlığı. Evlerinin hemen altı marangoz atölyesiydi. Okul çağına daha gelmediği için, günün çoğunu babasının yanında geçiriyordu. Sokakta oynamak yerine babasına yardım etmek istiyordu. Ali, her sabah gözlerini açar açmaz babasının yanında nefesini alırdı. Pati, pati koşaraktan. Annesinin arkasında Ali diye çırpınışlarını duymadan koşarak alt kata inerdi. Hep içten içe büyünce bende babam gibi marangoz olacağım diye hayallere dalıp giderdi. Bazen de köşeye çekilip babasını gıptayla izlerdi. Günlerden bir gün yine babasını izlerken, https://www.antoloji.com/isik-her-zaman-vardir-siiri/ 1593713 2011-08-04T17:51:00+03:00 Ayşe Akdoğan -İşte geldik gidiyoruz, dedi. Hüzünle gözleri uzaklara daldı.Zeytin gibi simsiyahtı gözleri.Büyük annesini çok seven Nurdan boynuna sarıldı. -Bir daha böyle deme büyük anne Allah seni başımızdan eksik etmesin, https://www.antoloji.com/hazine-sandigi-3-siiri/ 1593710 2011-08-04T17:50:00+03:00 Ayşe Akdoğan Gözümün içine bakaraktan Çekip giderken yüreğimden Sanma ki gözyaşlarım içinde Boğulacağım Elime bir daha kağıt kalem alıp Coşturmayacağım yüreğimi https://www.antoloji.com/bir-tek-senmi-varsin-sevilecek-siiri/ 1593707 2011-08-04T17:48:00+03:00 Ayşe Akdoğan Sevmek isterdim şöyle En delisinden Göğe evrene sığmazcasına Sorgusuz ve sualsizce Yaşasaydım sevdamı Kalbim yerinden fırlayacak gibi https://www.antoloji.com/sevmek-isterdim-2-siiri/ 1593703 2011-08-04T17:46:00+03:00 Ayşe Akdoğan Özlemin bir çığ gibi büyürken içimde Dolup,dolup taşıyorsun yüreğimde Neden sana gelen yollar kapalı … Neden seninleyken gözlerim doluyor Hüznü ve sevinci bir arada yaşıyor yüreğim https://www.antoloji.com/dag-kokulu-ruzgarim-siiri/ 1593698 2011-08-04T17:43:00+03:00 Ayşe Akdoğan Dün gece seni gördüm Düşümde Meleklerin kanatlarındaydın Beyazdın,bembeyazdın Öylece bakıyordun bana https://www.antoloji.com/dus-482-siiri/ 1593696 2011-08-04T17:41:00+03:00 Ayşe Akdoğan Ben geldim sevdiğim uyan Sana umut getirdim Umutsuzluk nedir bilmeyelim …Açmayalım gözlerimizi umutsuzluğa Ben geldim sevdiğim uyan https://www.antoloji.com/ben-geldim-sevdigim-uyan-siiri/ 1593692 2011-08-04T17:38:00+03:00 Ayşe Akdoğan Seviyorum seni Bir bahar mevsiminde Çimlerin üzerinde uzanıp Yaşamı tüm hücrelerime Çeker gibi… İşte öyle seviyorum seni https://www.antoloji.com/iste-oyle-seviyorum-seni-siiri/ 1593690 2011-08-04T17:36:00+03:00 Ayşe Akdoğan Aynanın karşısında donakalmıştı. Bir taraftan gözyaşlarını akıtıyor. Bir taraftan da hayatını sorguluyordu. Artık kendini bile tanıyamaz duruma gelmişti. Aynalar mı yalancı yoksa ben mi yalancıyım diye geçirdi içinden. Bir bardak su, elinde bir avuç ilaçla duruyordu öylece. Hayata son bakışım dedi. Gözüne sürdüğü rimel akmış, yüzündeki çizgilerin arasına girmişti. Zaman bu kadar çabuk geçmiş olamazdı. Daha dün çocuktum. Annemin babamın kollarındaydım. Bugün nasıl oluyor da yüzüm çizgi, çizgi olmuştu. Hiç bir şeyim kalmadı ki yaşama tutunmak için. Yapayalnızım hem de çok yalnız derken hıçkırıklara boğulmuştu. https://www.antoloji.com/yeterki-umut-olsun-siiri/ 1455425 2010-09-22T13:53:00+03:00 Ayşe Akdoğan Sonbahara hazırlanıyor yüreğim. Bir telaş, bin hüzün. Sararmış yaprakları toplarken birer, birer aşk heybesine, artık gitme vakti geldi diyor. Bir tutam da sevdiğinin gülüşlerinden. Bir zamanlar yemyeşillerdi derken; gözleri uzaklara dalıyor; kim bilir neler geçiyor aklından. Ah yüreğim ah! Ne umutlar beslemişti bu sevdaya, ne emekler vermişti. Çiçekler ekmemiş miydi her renginden. Kırmızısından, mavisinden, turuncusundan. Bir avuç sevdan için dünyaları sermemiş miydi ayaklarına. Kır çiçekleriyle donatmamış mıydı? Her yanını. Kuruttun yüreğimdeki şelaleleri, soldurdun tüm çiçekleri. https://www.antoloji.com/sonbahara-hazirlaniyor-yuregim-siiri/ 1454768 2010-09-21T08:53:00+03:00 Ayşe Akdoğan Biraz dışarıda dolaşmaya karar vermişti. Nedense akşamüzeri saatlerinde içine sıkıntı giriyordu. Evlerinin bir alt sokağında bulunan parka gidip biraz nefes alayım diye düşündü. Parka geldiğinde yaşlı bir kadın dikkatini çekmişti. Bir banka oturmuş sessizce ağlıyordu. Gözlerinden oluk, oluk yaşlar dökülüyordu. Hayata isyan eder gibi bir hali vardı. https://www.antoloji.com/topragin-uzerine-basamiyorum-siiri/ 1453561 2010-09-18T10:53:00+03:00 Ayşe Akdoğan Dışarısı buz gibi felaket bir yağmur vardı. Muhakkak gitmeliyim diye düşündü içinden. Yoksa içi rahat etmeyecekti. Üzerine bir şeyler giyinip dışarı çıktı. İliklerine kadar işlemişti soğuk. Bir kaç adımda bile her tarafı ıslanmıştı. Koşar adımlarla yolda yürümeye başladı. Sudan çıkan balığa dönmüştü… Nihayet gelmişti. Paçalarından, saçlarından sular sızıyordu. Zile bastı hemen, bir iki dakikaya kalmadan kapı açılmıştı. Sıcak gülümseyen bir yüz, https://www.antoloji.com/ellerindeki-sicakligi-hissediyorum-siiri/ 1453557 2010-09-18T10:36:00+03:00 Ayşe Akdoğan İnsanlık nereye gidiyor? Son zamanlarda bir çoğumuzun kendi kendimize sıkça sorduğumuz sorudan biri haline geldi. Evet insanlık nereye gidiyor? Bir türlü düşünüp de cevabını alamayacağım bir soru olacak diye düşünmeye başladım son günlerde. Gazeteleri açıyoruz cinnet, terör fuhuş. TV kanalları öylesine. Filmler izliyoruz şiddet ve kandan başka bir şey göremiyoruz. Sevgiye dair hiç bir şey yok hayatımızda. İnsanlar çıldırma noktasında. https://www.antoloji.com/yuregimizdeki-sevgimize-sahip-cikalim-siiri/ 1453556 2010-09-18T10:35:00+03:00 Ayşe Akdoğan O zamanlar elektrik var mıydı? Gaz lambası ile gecelerini aydınlatıyorlardı. Küçücük şirin mi şirin bir köyde gözlerini dünyaya açmıştı. Ailenin üçüncü çocuğuydu. Nur topu gibiydi Adını Cengiz koydu babası. İsmi gibi güçlü, gözü pek olsun diye.Baba çok sevinmişti. Bir çocuğu daha oldu diye. Her sabah olduğu gibi köy kahvesine gitti. Gözlerinden nasıl da belli oluyordu sevinci. Kahveye gider gitmez hemen çayı geldi. —Buyur Osman ağabey hoş geldin, https://www.antoloji.com/gaz-lambasi-14-siiri/ 1453555 2010-09-18T10:33:00+03:00 Ayşe Akdoğan Apartmana geldiğinden beri sessiz sedasız çalışıyordu sürekli. Bir taraftan bahçedeki çöpleri topluyor. Bir taraftan da çiçekleri suluyor, toprağı temizliyordu. O geldiğinden bu yana her tarafa bir canlılık gelmişti. Çiçekler nasılda canlanmıştı. Yapraklar daha da yeşillenmişti. Bir akşamüzeri Nevin ablanın tanıştırmasıyla tanışmış olduk. Mustafa amca. Yetmiş yaşlarında emekli bir öğretmen. İçim bir garip oldu öğretmen olduğunu duyunca. Hüzünlendim. O kadar asil bir duruşu vardı ki saygın emektar bir öğretmen. Görevli olarak çalışacakmış apartmanda… Bir sabah kapımızı çalıp da, ekmek istiyor musunuz? Dediğinde boğazıma bir şeyler düğümlendi. Hiç bir şey diyemedim. Dilim tutulmuştu. Kapıyı kapattığımda aklımda bin düşünce vardı. Duygularım karman çorman. Kim bilir nasıl güzel insanlar yetiştirmiştir, kazandırmıştır topluma diye düşündüm. Her geçen gün sevgim artıyordu Mustafa amcaya. Konuşmak, dertleşmek çok istiyordum. Bir sabah bahçeyi sularken Mustafa amcayla konuşma fırsatını yakalamıştım. İçimden o kadar çok şey geçiyordu ki. O öpülesi ellerinden tutup saygıyla öpmek istiyordum. —Günaydın öğretmenim kolay gelsin, dedim Gözleri ışıl, ışıl oldu bana bakarken. Yıllardan beri duymak isteyipte duyamadığı bir sözü duymuştu. Eski günlerine döndü birden. Gözleri dolu, dolu oldu. https://www.antoloji.com/opulesi-eller-4-siiri/ 1453553 2010-09-18T10:30:00+03:00 Ayşe Akdoğan Evsizdi yüreğim, yurtsuzdu Senin gözlerinin, önüne düştüğünde Soğuk bir kış mevsimiydi https://www.antoloji.com/evsiz-yurtsuz-yuregim-siiri/ 1414316 2010-06-27T14:56:00+03:00 Ayşe Akdoğan