https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Aydın Zeybek Şiirleri İktidar olgusu insanın zayıflıklarından doğmuştur. Düşünmek, sorgulamak ve algılamaktan uzak her beyinde, bu işlevi onun yerine yapacak olan iktidar imgesi oluşmaktadır. İktidar, insanların kendi ulaşabildikleri dışındaki her şeyi yürüten ve hazırlayan ilahi bir güç gibi kişilerin düşüncelerine yerleşmiştir. İnsanlar, kederlerini giderip, sorunlarını çözmesi ve yanlışlarını düzeltmesi için birine sığınmak ister. Küçük bir çocuk zora düştüğünde annesinden yardım ister, daha büyükleri ise Tanrı'dan.. Çünkü; her iki olgu da kişi için bir iktidardır. Bu iktidar onun hayatının merkezinde olan, onu yaşama hazırlayan ve her türlü ihtiyacını karşılayandır. Yalnız kaldığında yanında olan, darda kaldığında yardımına koşandır. İktidar insanların kederlerinden doğmamıştır. İnsanların kederleri olduğu için iktidarlar yaratılmıştır. Zayıf bir varlık olan insan daima kendinden daha güçlü birinin, bir şeylerin peşinden gitmek, ona güvenmek istemiştir. Kimi zaman bu şey bir anne veya baba olmuştur, anne ve babanın da yetersiz olduğunu düşündüğünde, onu hiç bir zaman yarı yolda bırakmayacak sonsuz iktidara, yani Tanrı'ya sığınmıştır insan... İşte tanrı olgusu gibidir yaratılan liderler, kurulan onca imparatorluklar... Zayıf organizma her zaman kendinden daha güçlü olana ivmelenmiş ve güdülmek için kendi çobanını yaratmıştır. Yapmak ve uğraşmak istemediği her iş onun için yapılacaktır ve kederlerine çözüm olacak birileri her zaman varolacaktır. Tıpkı her şeyi yaratıp, insanı sonradan içine koyan bir Tanrı olgusu gibi iktidarlar, sonsuz güç sahibidir ve insanın fırtınalı bir denizde sığınacağı bir liman gibidir. Kederli ve zayıf insanlar yaratmıştırlar iktidarı ve var olacaktır iktidar, güçlenmedikçe her bir insan... https://www.antoloji.com/iktidar-olgusu-uzerine-siiri/ 1997599 2014-05-12T11:38:00+03:00 Aydın Zeybek Gözlerim kapalı olduğu için mi karanlıktı her yer ya da gerçekten karanlık olduğu için mi görmüyordu gözlerim? Bu zift karası boşluğa gürültülü bir sessizlik eşlik ediyordu. Hiçbir şey hissetmiyor hiçbir duygu şuan hissettiğime benzemiyordu. Koskoca bir hiçlik kaplamıştı her yeri ve vücudum çarmığa gerilmişçesine hareketsizdi. Buraya nasıl gelmiştim ve beynim vücuduma niçin hükmetmiyordu? En son hatırladığım tek şey yatağıma uzanıp gözlerimi kapattığımdı. Yoksa hala uyuyor muydum ve bu bir rüya mıydı? Zihnimdeki bu düşünce düğünü gerçekleşirken, etraftaki matem sessizliği devam ediyordu. Ufak taş seslerine benzettiğim bir gürültü bu büyük sessizliği bozmaya başladı. Üstümde bir şeylerin hareketlerini hissediyordum. Sesler arttıkça yukarıdaki taşların arasından ufak bir ışık sızıyordu karanlığa. Seslerle beraber ışık da büyüyor , karanlık gittikçe aydınlanıyordu. Ben karanlıktayken yukarısı niçin aydınlıktı ve üzerimde taşların ne işi vardı? Kendi halimi unutup kafamdaki sorulara cevaplar aramaya başlamıştım ki dışarıdaki sesler daha da belirginleşmeye başladı. Duyduğum seslerden dışarıda bir kalabalığın olduğunu anlayabiliyordum. Bazılarına anlam veremediğim bağırışmalar ve ağlayan insanların sesleri kulaklarımı çınlatıyordu. Hala olup biteni anlamış değildim. https://www.antoloji.com/depreme-uyanmak-siiri/ 1857431 2013-04-19T20:04:00+03:00 Aydın Zeybek Aydınlanan sokaklar hiç bir şeyi değiştirmiyor. Bedenlerin yaptığı kuru kalabalık her yeri kaplıyor. Bir bankın üstünde kat kat giydiğim giysilerin içinde, çıplak bir yalnızlık gibi üşüyorum neden? Herkes farklı bir telaş içinde.. Hayatın işleyişi birden ileri sarılan video kaset gibi hızlanıyor. Çok yoğun ve stresli insanlar kendiyle yüzleşmiyor. Bunu anlıyorum. Ne kadar çok sevse de sevgi sözcüğü kullanmaktan bi haber insanlar, ruhunu kaybetmiş, biliyorum. Neşeli görünüyor bazıları, sevinç naraları atıyor sahilde yürüyen sevgililer. Ama sessiz çığlıklar atıyorlar, duyuyorum! Kimse anlamıyor mu beni? Bir tek ben mi görüyorum? https://www.antoloji.com/hissetmek-bolum-2-siiri/ 1738660 2012-07-06T13:24:00+03:00 Aydın Zeybek Yine bir gece yarısı saatler yalnızlığı vuruyor. Senden kaçarken,senin için Yüreğim tekrar kan kusuyor. Nasıl bir gecedir ki İçimdeki ses bile susuyor. https://www.antoloji.com/hayallerim-suya-dusuyor-siiri/ 1715794 2012-05-09T18:27:00+03:00 Aydın Zeybek Ana-baba gibi emeği vardır, Ağzından çıkan sözdür öğretmen. Sevgiyle şevkatle insana yardır, Dünyaya baktığın gözdür öğretmen. Bugünü yaşıyorsan yarınlar için https://www.antoloji.com/ogretmen-kimdir-siiri/ 1715793 2012-05-09T18:24:00+03:00 Aydın Zeybek Gecenin bir vaktinde mi, doğdun sen? Ondan mı adını Simay koydular? Öylesine güzel bir yüzün var ki Dönüp dönüp sana bakar mı oldular? Tüm yıldızlar sönmüş iken mi, doğdun sen? https://www.antoloji.com/simay-2-siiri/ 1715792 2012-05-09T18:21:00+03:00 Aydın Zeybek Hissedersen, hissettirirsin. Hissettirdiğini, hissedersen. Hissettiğini, hissedersin. Hissetmek... Bu konudaki sınırsız düşüncelerimin bende uyandırdıklarının ve kalbimdeki yükünün bir kelimenin omuzlarına yüklenmesi ne acı. Karanlık bir sokakta tek başıma yürüyorum. Sadece kendi adım seslerimin yankılandığı gecede, içimden mırıldandığım şarkının, içimdeki seni uyandırması ne garip. Elbet terk edilecek caddelerin dolması neden? Sessiz bir gürültüde sokakların çığlıklarını duyuyorum. Etrafımda neşe çığlıkları atan insanların, maskeleri düşüyor karanlıkta, acıları görüyorum... Böylesine kaybetmiş mi ki ruhum bedenimi? Bir türlü kendimi bulamıyorum... Her köşe başında varlığımın derinliğindeki insanları görüyorum... Ne çok sen varmışsın bende? Her telde inleyen kelimelerin hissettirdikleri ve ona eşlik eden duru bir ses, sessizliği bozuyor. Kendimi ben de anlamıyorum. Bir tarafta artık ben olmuş sen ve senin verdiğin acılar, bir tarafta bir düğün ve kendini bulmak isteyen bir beden... Tüm bu sorunların çözümü yok, neden? Sabahın ilk ışıkları kaldırımlara vuruyor. Gözlerime yeni uğrayan uyku uzun sürmüyor. Sıcaklığıyla kucaklayan güneş ve ışıklarının gözlerime verdiği hafif ağrıyla uyanıyorum. https://www.antoloji.com/hissetmek-bolum-1-siiri/ 1713574 2012-05-04T12:54:00+03:00 Aydın Zeybek Bir 18 Mart gecesi Çanakkale deyince boğazım düğümleniyor. Gökyüzü ağlarken kan kokan topraklara, yere düşen her damla yüreğimin limanlarına süzülüyor. Bu gece çarmıha geriyorum gözlerimi. Ama Nafile... Ağzımdan çıkan sözler bile göz yaşı döküyor. Mehmedim! Kara toprak altında yeşermemiş tomurcuğum... Gül olmadan, dikenlerinin bedenine saplandığı, gökyüzünün kızıla boyandığı, ay yıldızın beyazları giydiği ve cananı candan silip de, canını vatan yoluna koyduğun gün bugün. https://www.antoloji.com/canakkale-sehitlerine-22-siiri/ 1699051 2012-03-31T13:30:00+03:00 Aydın Zeybek Bugün tekrar ağladım senin için ve sen bilmiyorsun. Hani gözyaşları süzülürken yanaklarından; karanlık bir köşeye çekilip de, can çekişir ya yüreğin.. Ardından karanlıkta hayalini kurduğun ne varsa basar ya beynine yaygarayı, ben o sessiz ve çırılçıplak gürültü de bile hep seni duydum bugün... Seni düşünüp de ilerlerken yüreğimin çıkmazlarında, ben her yolun sonunda yine seni buldum bugün... Duvarlar yürüyüp de üzerime, yüreğim dar gelince bedenime, ben o kargaşada bile hep seni gördüm bugün... Sen olmadan, seni yaşadığım günlerime birini daha ekledim bugün ve aldığım her nefes bana yine seni hatırlattı... Bir kuş gibi çırpınıp da, acı çeker gibi senden nefret ederken bile, ben bugün yine; hep seni sevdim.. https://www.antoloji.com/bugun-345-siiri/ 1694032 2012-03-19T00:07:00+03:00 Aydın Zeybek Bit tutam susuyorum sana, yüzüme bağırma sakın. Savaş artık mahrem bana, geliyorum akın akın. Kalbin de yara ama derdi geliyor, pek yakın. Sözlerim sana değil üstüne alınma sakın. https://www.antoloji.com/bir-tutam-dortluk-siiri/ 1617523 2011-09-29T12:31:00+03:00 Aydın Zeybek Gece ayazı şimdi tüm duygular. Hepsi bir yaz akşamı üşürcesine hiç bir şey hissettirmiyor artık. Kelimeler bile susuyor anlamlarını yitirirken yüreğim kan kusuyor. Bilmem kim anlar derdimi! Ben ise aşmamaya çalışırken haddimi seviyorum seni kimse bilmeden. Soruyorsun belki de nedendir bu dargınlığın neden konuşmazsın neden? https://www.antoloji.com/gece-ayazi-5-siiri/ 1617522 2011-09-29T12:30:00+03:00 Aydın Zeybek Merhaba yeryüzüyle bulut arasında sıkışmış yağmur damlası. Yeni günün ışıklarının üzerinde kırılmasıyla selam. Selam sana ebemkuşağının toplandığı zirve Selam sana elimde bir yudum ıslaklık. Düşmeni beklemiyorum senden, yere düşmeyen bir yağmur damlasısın sen. Özelsin, Sibelsin sen... https://www.antoloji.com/sibel-12-siiri/ 1617518 2011-09-29T12:28:00+03:00 Aydın Zeybek İnsan kendiyle ne kadar samimi olabilir ki? Bir çok şeyi kendinden saklayan, Bir çok sevgide kendi kendini yaralayan. ve nice üzüntülerini yokmuş gibi sayan. İnsan ne kadar mutlu olabilir ki? Sevgiliyle sarmaş dolaş olmak mıdır mutluluk? https://www.antoloji.com/mutluluk-560-siiri/ 1597636 2011-08-13T13:55:00+03:00 Aydın Zeybek Sabaha karşı şimdi gün ağarıyor. Daha iki dakika önce bir yerde ismini okudum. Tekrar aklıma geldin. Sonuçta aynı şehirde yaşıyoruz ve aynı havayı soluyoruz. Mutluyum. Sana bu kadar yakın olmak bile yetiyor aslında bana. https://www.antoloji.com/sana-yakin-olmak-3-siiri/ 1567766 2011-06-03T14:20:00+03:00 Aydın Zeybek Artık düşüncelerim sadece boş satırları dolduruyor. Her seferinde silip tekrar yazmayı sevmem ben. Eğer eksiltmek istersem sadece üstünü karalıyorum artık. Düşünceler yetersiz. Bu kadar rezil bir yağmurda ıslanmaktan utanıyorum. Yağma artık üstüme.. https://www.antoloji.com/ask-yagmuru-27-siiri/ 1567764 2011-06-03T14:10:00+03:00 Aydın Zeybek Yine bir gece yarısında hüzün diz boyu. Yine ağlıyorum ben. Gözyaşları yetersiz, Kelimeler kifayetsiz, Düşünceler sensiz, Hayaller fikirsiz kaldı artık. https://www.antoloji.com/bana-vazgecmeyi-ogret-siiri/ 1567164 2011-06-02T13:48:00+03:00 Aydın Zeybek Sabaha karşı ezan sesiyle birlikte dönüyorum rüyalarıma. Düşlediğim tek gerçeksin. Güneşin ilk ışıkları vuruyor yüzüme çok uzaklardan; Penceremi araladım dışarı bakmaktayım. ' - İşte Bu! ' diyorum. ' - İşte yeni gün! ' Yokluğun gelince aklıma, https://www.antoloji.com/aci-cekiyorum-8-siiri/ 1567160 2011-06-02T13:39:00+03:00 Aydın Zeybek Hayır tüm insanlar aynı değil! Bir dostlarım var; bir de diğerleri. Hayır tüm kızlar aynı değil! Bir sen varsın; bir de diğerleri. https://www.antoloji.com/ayni-degil-5-siiri/ 1567157 2011-06-02T13:31:00+03:00 Aydın Zeybek Belki biraz daha anlayabilsen beni, Biraz daha değer verebilsen. Ya da biraz daha çekip de atmasan bir köşeye; Biraz daha güvensen bana Belki de biraz sevebilsen. İşte böyle korkularımla sevdim ben seni https://www.antoloji.com/seni-seviyorum-1048-siiri/ 1567155 2011-06-02T13:27:00+03:00 Aydın Zeybek Neden imkansızsın bu kadar sevgili? Seni sevdiğim için mi? Ne olur uzak kalma bana, Ben zaten kıyamam sana. Neden bencilsin bu kadar sevgili? https://www.antoloji.com/sevgili-383-siiri/ 1567152 2011-06-02T13:20:00+03:00 Aydın Zeybek