<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" ?>
<rss version="2.0" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/">
<channel>
<title>Antoloji.Com - Şiir, Şair ve Edebiyat</title> <link>https://www.antoloji.com/</link>
<description>
Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Asuman G&#252;ndoğdu Şiirleri
</description>
 <item>
<title>Evlat Hasreti ??</title>
<description>EVLAT HASRETİ

Kaç yıl oldu görmeyeli,
İnanın, sayamadım günleri…
Yaktı her birinin özlemi içimi.

Şöyle derin bir nefes çeksem,
Kokuları gelir burnuma sanki.
İnsanın burnunun direği sızlar mı?
Sızlar elbet…
Evlat dedi mi sızlar!

Aşkmış, meşkmış, hepsi hikâye…
Bir kor gibi yakar yüreğini
Evlat hasreti.

Ah benim ilk göz ağrım,
Ah benim nazlı gülüm,
Ortancam, aklımdan çıkmayanlarım…

Bazen öyle bir çöker ki hasretleri içime,
Sanki bir avuç kor atılmıştır yüreğime.
Seslerini duyarsın, duyarsın da
Sarılıp koklamadıktan sonra
Dindirir mi içindeki kor ateşi?

Her yediğin lokma kalır boğazında,
Zannedersin ki onlar aç, sen toksun.
Ah benim can parçalarım,
Öpmeye, koklamaya doyamadıklarım…
Ah benim yavrularım!

Köksüz bir ağaç misali
Savruldum oradan oraya.
Kimi zaman kader dedim, geçtim.
Kimi zaman kendimle hesaplaşmami 
Bitiremedim 
Kimi zaman yoruldum, pes ettim.
Kimi zaman da bu hayata karşı
Dik durmalıyım diye yemin ettim.

Ah benim kimseye boyun eğmeyen,
Çilesini, derdini göstermeyen yanım…

Ah gülüşü güzel kadın!
Kimse bilmez yüreğinde sakladıklarını,
Geceleri sessizce akıttığın gözyaşlarını.
Kimse bilmez hasretini, özlemini…


Evlatlarına sarılmadan
Biter mi bu hasret?

Bir annenin yüreğinde
Evlat kokusunun yerini
Ne doldurabilir ki? </description>
<link>https://www.antoloji.com/evlat-hasreti-16-siiri/</link>
<guid>3903213</guid>
<pubDate>2026-11-08T14:40:00+03:00</pubDate>
<author>Asuman Gündoğdu</author>
</item>
 <item>
<title>Ah Kalbim ¦?</title>
<description>AHHH KALBİM ♥️

Ne oldu kalbim,
Neden üzgünsün?
Alışmış olman lazım
Gelip gidenlere,
Yalancı sözlere…

Neden hâlâ
Sızlıyorsun ince ince?
Oysa sormuştum sana,
Hazır mısın yeniden sevmeye,
Yeniden incinmeye diye…

Bir gülüşüne kandın,
Bir güzel sözüne aldandın.
Yine mi unuttun kalbim,
Kaç gece sessizce ağladığını?

Olsun be kalbim…
Kırılmak da varmış sevmekte,
Yanılmak da varmış güvenmekte.
Zamanla diner bu sızı,
Dönersin yine eski ritmine.

Belki bir gün
Aşka, sevgiye kapatırsın
Kalbinin bütün kapılarını.
Ne bir söze inanırsın,
Ne bir gülüşte kaybolursun…

Ama şimdilik
Biraz ağla be kalbim,
Biraz sızla…
Her kırılışın ardından
Kendini yeniden bulursun.

Ahhh kalbim… ♥️
Sana en çok ben kıyamıyorum.

Asu 🙋 </description>
<link>https://www.antoloji.com/ah-kalbim-45-siiri/</link>
<guid>3903212</guid>
<pubDate>2026-11-08T14:39:00+03:00</pubDate>
<author>Asuman Gündoğdu</author>
</item>
 <item>
<title>Gelseydin</title>
<description>GELSEYDİN
Bugün takvimlerden 5 Kasım,
Aylardan bir sonbahar…
Elime aldığım bütün kalemlerle
Seni yazmak istiyorum.
Dinlediğim bütün şarkılar
Seni anlatıyor,
Hep seni hatırlatıyor.
Arabalar geçiyor uzaklardan,
Gözlerim şehir içi otobüslerinin
Duraklarında seni arıyor.
Bakınıyorum etrafa,
Sen yoksun Ankara sokaklarında…
Mevsimlerden ilkbahar ne zaman?
Elime bir kâğıt, bir kalem alsam
Sana seslenmek geliyor içimden.
Geçmişi seninle yaşıyor,
Güzelliğini anlatıyorum.
Bir yaz günü…
Bana manalı bakan gözlerini,
“Ben de seviyorum” derken
Gözlerimin içine bakışını,
Terleyen hâlini,
Mahcup duruşunu…
Ne zaman elime bir kitap alsam
Hep seni okuyorum.
İnanır mısın, istiyorum ki
Bütün romanlar seni anlatsın,
Sevilen insan hep sen olasın.
Ne zaman elime bir kibrit alsam
Şu Ankara'yı yakmak geliyor içimden;
Sensiz evleri, balkonları, sokakları…
Birlikte yürüdüğümüz yolları,
Gezdiğimiz parkları,
Ağaçların gölgesinde oturduğumuz yerleri,
Paylaştığımız güzel anıları…
Sensiz kaldığım bu şehri
Yakasım geliyor alev alev.
Bir Ankara düşünüyorum,
Ve çaresiz yaktığım
Bütün sigaraların dumanlarında
Seni görüyorum.
GELSEYDİN…
Duygunuz daim olsun.
❤️ </description>
<link>https://www.antoloji.com/gelseydin-75-siiri/</link>
<guid>3903211</guid>
<pubDate>2026-11-08T14:37:00+03:00</pubDate>
<author>Asuman Gündoğdu</author>
</item>
 <item>
<title>Biz Olmayı Beceremedik</title>
<description>BİZ OLMAYI BECEREMEDİK
Biz;
Birimize açtık derin yarayı,
Bir merhem olmayı beceremedik.
Tattık en yüce sevdayı,
Bir yâr olmayı beceremedik.
Aslında bir sözdü bizi bağlayan,
Bir gel demeyi beceremedik.
Kurduk en güzel hayalleri,
Fakat yaşamayı beceremedik.
Yaşadık ayrı ayrı diyarlarda,
Bir kalp olmayı beceremedik.
Ayrılık değildi aslında niyetimiz,
Biz bir olmayı beceremedik.
Yolumuz sevda yoluydu,
O yolda yürümeyi beceremedik.
Kurak bir çölde,
Sağanak yağmur gibiydi sevgimiz,
Kana kana içmeyi beceremedik.
İki coşkun nehirdik aslında,
Bir denizde buluşmayı beceremedik.
Bir elmanın iki yarısı idik,
Bütün olmayı beceremedik.
Aktı zaman geçti yıllar,
Bir biz olmayı beceremedik.
Benim için sendin,
Senin için ben...
Biz olmayı beceremedik.
Çiçek bahçesinde tomurcuktuk,
Açıp gül olmayı beceremedik.
Karanlık gecelere ışıktık,
Yanmayı beceremedik.
Karlı yolda yürüdük birlikte,
Baharı getirmeyi beceremedik.
Aşk ile yandı gönlümüz,
Bir damla su olmayı beceremedik.
Ne ayrı kalabildik ne birlikte olabildik,
Biz olmayı beceremedik.
Sorsalar bize birbirimize;
Çok sevdik ama kavuşmayı beceremedik.
Karda açan kardelendik aslında,
Güneşi görmeyi beceremedik.
Kalbimiz, sevgimiz, ruhumuz birdi ama,
Bir beden olmayı beceremedik.
Ağlamaktan yorulmuştu gözlerimiz,
Birbirimizde dinlenmeyi beceremedik.
Bir kör düğümdü bizim aşkımız,
Biz çözmeyi beceremedik.
Yasladık sırtımızı birbirimize,
Bir dağ olmayı beceremedik.
Yıllar geçti de üzerinden,
Biz unutmayı beceremedik.
Birlikte çıktığımız bu yolun,
Sonunu getirmeyi beceremedik.
Sen bir kağıt olsan, ben kalem,
Sevgimizi yazmayı beceremedik.
Öyle yoğundu ki bu aşkın duyguları,
Vuslata erdiremedik.
İçimizde kaldı bütün sözler,
Sessizce çekip gittik,
Biz anlatmayı beceremedik.
Velhasılı kelam;
Deli gibi sevdik ama,
Biz olmayı beceremedik. 
Asu🙋 </description>
<link>https://www.antoloji.com/biz-olmayi-beceremedik-siiri/</link>
<guid>3903209</guid>
<pubDate>2026-11-08T14:36:00+03:00</pubDate>
<author>Asuman Gündoğdu</author>
</item>
 <item>
<title>Yürek Sızım</title>
<description>YÜREK SIZIM 💔

Ey benim yürek sızım, kalp ağrım,
Gözümden düşen her bir damla yaşım…
Ey benim ilk sevdam, son aşkım…

Ne sandın?
Senden gidebileceğimi mi?
Her gittiğim yerde olmadığını mı?

Gülüşünü, yüzünü,
Yüzüne yakışan gamzelerini,
Bazen sevgiyle,
Bazen hesap sorarcasına konuştuğun ses tonunu…
Unuturum mu sandın?

İlk gün nasılsan bende,
Son gün de öyle kalacaksın…

💔

Bir gün karşıma çıkarsan ansızın,
Sorma bana nasılsın diye…
İstemem kötü olduğumu bilmeni.

Sorma bana özledim mi diye,
Söyleyemem ki…
Özlemin sarmışken tüm bedenimi.

Sorma bana hâlâ seviyor musun diye,
Seviyorum dersem,
Korkarım yine gidersin diye…

💔

Bilir misin sensizliğin acısını?
Bilemezsin ki…
Sen hiç sensiz kalmadın ki…

Sen hiç sarıldın mı başkasına, sen diye?
Her baktığında bir parça aradın mı senden?
Arkanı dönüp ağladın mı sessizce?
Sen yaşadın mı ki hiç sensizliği?

Yanmaz mı sandın bu yürek yokluğunda?
Kimse benzemedi ki sana,
Kimse gülmedi ki senin gibi…

💔

Ey benim yürek sızım…

Kimse dokunmadı kalbime senin gibi,
Kimse bakmadı bana senin gibi…

Sen gittin ya, durdu dünya,
Gelişindeki gibi…

Tek bir farkla;
Yaslamadım başımı göğsüne,
Tutmadın ellerimi,
"Ben varım" demedin…

Sen gittin ya,
Çekildi canım bedenimden.
Hiç dinmedi yürek sızım, kalp ağrım…

Adım adım izledim değişen resimlerini,
Her ah çekişimde azaldı sevgin,
Gömüldü derinlere…

Sen gittin ya,
Bir anı kaldı sadece…

GELİŞİN GİBİ DURDU DÜNYA,
GİDİŞİNLE…
💔 </description>
<link>https://www.antoloji.com/yurek-sizim-49-siiri/</link>
<guid>3903207</guid>
<pubDate>2026-11-08T14:35:00+03:00</pubDate>
<author>Asuman Gündoğdu</author>
</item>
 <item>
<title>Biz Hiç Ayrı Kalmadık Ki</title>
<description>BİZ HİÇ AYRI KALMADIK Kİ

Sen vardın hep yanımda,
Uyurken başucumda,
Uyandığımda kollarımda…
Sen vardın hep,
Geceleri rüyamda,
Gündüzleri hülyamda…

Biz hiç ayrı kalmadık ki…

Elimi uzatsam dokunacak kadar
Yakındın aslında.
Hep sen vardın kalp atışımda,
Damarımdaki kanımda…

Esen rüzgârın fısıltısında,
Uçan kuşların aşk şarkılarında,
Yağmurun her damlasında,
Sen hep yanımdaydın aslında…

Güneşin batışında,
Kelebeğin kanadında,
Papatyanın, gülün kokusunda,
Her geçen saniyede,
Sen hep yanımdaydın aslında…

Yürüdüğüm yolların kaldırım taşlarında,
Uzun uzun daldığım zifiri karanlıkta,
Baharın yeşilinde, kışın soğuk ayazında,
Gözyaşımda, hüznümde, sevincimde,
En umutsuz anımda…
Sen, hep yanımdaydın aslında…

Belki ellerimiz değmedi birbirine,
Belki aynı yastığa koymadık başımızı.
Ama aynı özlemde buluştuk,
Aynı sevdaya emanet ettik kalbimizi.

Ne yollar eskitti bu sevgiyi,
Ne zaman silebildi izini.
Çünkü bazı sevdalar vardır sevgili,
Gözden uzak olsa da
Hiç gitmez insanın yüreğinden.

İşte böyle sevdiğim,
Biz hep yan yanaydık aslında.

Şimdi söyle,
Mesafeler engel midir aşka?
Biter mi bu delice sevda?
Kapanır mı içimdeki bu derin yara?
Diner mi gözyaşlarım,
Doyar mıyım bir gün sana kana kana?

Hadi söyle sevgili,
Mesafeler engel midir aşka?

Yıllar geçti, ömür bitti…
Ne azaldı sevdam ne de küllendi.
Denizler mürekkep,
Ormanlar kalem oldu,
Yazmakla bitmedi…

BU SEVDA… </description>
<link>https://www.antoloji.com/biz-hic-ayri-kalmadik-ki-siiri/</link>
<guid>3903206</guid>
<pubDate>2026-11-08T14:34:00+03:00</pubDate>
<author>Asuman Gündoğdu</author>
</item>
 <item>
<title>Bir Gün Aşklar Da Biter</title>
<description>Tam umudumu kesmişken,
Düştüğümde kalkamam zannederken,
Elimden tutan sen değil miydin?
Söz vermiştin bana,
Hem can hem yar olacaktın.
Ağlayan gözlerimi güldürmüştün,
İçimdeki acıları silip
Maziye gömmüştüm.
Her şeyin bir sonu olduğu gibi
Bu aşkın da bir sonu varmış.
Başlangıçta
Ben de bitmez sanmıştım.
Dünya senin aşkınla güzeldi.
Sonu olmayan bir şey yok ki be güzelim.
Sen de biliyorsun ki
Ben çok uğraştım bu aşkın
Bir sonu olmasın,
Kalbim bir yara almasın diye.
Olduğu gibi anlattım
Sana kendimi.
Öylesine güvendin ki
Bendeki bu aşka,
Yakıp yıktığını yavaş yavaş,
O aşkın küllendiğini göremedin.
Yaktın yüreğimi, senin de yüreğin yansın.
Benim yaşadıklarımı sen de yaşayacaksın.
Elbette bir gün sevgimin değerini anlayacaksın.
Başkaları için akıttığın gözyaşında
Sen de bir gün boğulacaksın.
Uykusuz gecelerin, olmayan sabahın,
Kalbimdeki acının,
Dilimdeki feryadın
Hesabını kimden soracağım
Gözün aydın,
Eyyy sevgili, bendeki bu aşkı
Sen öldürdün.
Sonum vuslat mı olur,
Yoksa hasret rüzgârları mı eser
Tekrar yüreğimde,
Bilemiyorum sonunu.
Düşünmedim ki hiç...
Seninle çıktığım bu yolda
Bilemezdim ki
Kaderimizin ayrılıkla yazıldığını.
Hep geleceğe dair hayallerimiz vardı.
Aklımla kalbim arasında kalmışım,
Kanadı kırılmış bir kuş misali.
Yorgunum ey sevgili,
Bu aşkın yorgunluğunu taşıyorum omuzlarımda.
Sensizlikte içime çöken bu acıyı
Dindiremiyorum bir türlü.
Canım yanar,
Kalbim kanıyor ey sevgili.
Sensizliğin kaçıncı yılı,
Kaçıncı ayı, kaçıncı günü,
Bilemiyorum artık, yoruldum sayamıyorum.
Korkuyorum aslında,
Seni eskisi kadar düşünmüyorum artık.
Merak bile edemiyorum.
Ey sevgili...
Bana unutturdun kendini 
 şimdi artık ne duam sin nede bedduam   hoşçakal kal sevgili sonsuza kadar hoşçakal </description>
<link>https://www.antoloji.com/bir-gun-asklar-da-biter-siiri/</link>
<guid>3903202</guid>
<pubDate>2026-11-08T14:33:00+03:00</pubDate>
<author>Asuman Gündoğdu</author>
</item>
 <item>
<title>Ah Keşke</title>
<description>Bir sevda masalıydı bizimki,
Bir varmış, bir yokmuşla başlayan...

Seni ilk gördüğümde
başladı aslında bizim hikâyemiz.
Bir masal kahramanı değildik aslında.

Ne Ferhat ile Şirin,
ne Kerem ile Aslı,
ne Leyla ile Mecnun'duk biz!

Bilemezdik masum bir buluşmanın
bizi getireceği durumu.
Bilemezdik ki yıllar önce
kor olan ateşin,
seneler sonra bir alev olup
bizi yakacağını...

Yıllar önce durmuştu evren
seni ilk gördüğümde.
Başımı kaldırıp
bakmaya utanırdım gözlerine.
Terlemişti ellerimiz,
titremişti yüreğimiz.
Sanki birbirimiz için yaratılmıştık...

Hani!

Aşk tesadüfü severmiş ya,
düşünemedik bu aşkın
bizden neler alacağını.

Bitmeyen sözlerimiz,
gülen yüzümüz vardı.
Birer bardak çayımız,
bitmeyen umutlarımız,
hayallerimiz, yarınlarımız vardı.

Yürüyorduk el ele karlı yollarda,
dilimizde Neşet Baba:
"Niye çattın kaşlarını..."

Sözün bittiği yerdeyim şimdi.
Kader yaptı gene yapacağını.
Savurdu bizi rüzgârın
önüne kattığı yaprak misali.

Aradan yıllar yıllar geçti,
dinmedi içimizdeki
bu sevgi, bu acı.

Başka başka insanlar girdi aramıza.
Kendi ellerimizle attık bizi
mutsuzluğun kollarına.

Canımız yana yana
alıştık sen bensiz,
ben sensiz yaşamaya.

Ah be sevgili!
Neler için, kimler için
veda ettik sevgimizi,
hayallerimizi, düşlerimizi...

Telafi edilir mi
yılların acısı, özlemi?

Şimdilerde dilimizde
tek bir kelime...

AH KEŞKE...1 </description>
<link>https://www.antoloji.com/ah-keske-42-siiri/</link>
<guid>3903200</guid>
<pubDate>2026-11-08T14:32:00+03:00</pubDate>
<author>Asuman Gündoğdu</author>
</item>
 <item>
<title>Derin Bir Yorgunluk</title>
<description>Bazen yorulur insan her şeyden herkesten öyle bir yorulur ki 
belki biraz dinlense geçer 
zanneder 
bedensel bir yorgunluk 
değildir aslında 
beyni yorgun yüreği yorgun boğazında kalan cümleleri yorgun haykırmak ister birilerine bu yorgunluğunu sonra atar içine 

sessizliğe bürünur 

Gecenin kasveti çöker içine 
derinleşir odaların sessizliği 
anılar canlanır gözlerinde

Sonra bir kahve
 yanında üç beş dal sigara 
değecek biri varsa eğer hatıralarda belki üç beş üç beş damla gözyaşı sonbahar yaprakları gibiydi 
umutlar bir bir sararıp düştüler 
kimi toprağa düşüp
 çürüdüler 
kimi rüzgarla beraber savrulup gittiler kim bilir belki ilkbahara yeniden yeşerirler </description>
<link>https://www.antoloji.com/derin-bir-yorgunluk-siiri/</link>
<guid>3903201</guid>
<pubDate>2026-11-08T14:32:00+03:00</pubDate>
<author>Asuman Gündoğdu</author>
</item>
 <item>
<title>Su Sağlama Yüreğim</title>
<description>SUS AĞLAMA YÜREĞİM
Sus, ağlama, sus yüreğim… Çilen dolmadı mı daha? Dayanacak gücüm, Akıtacak gözyaşım kalmadı.
Neden yoruyorsun beni hâlâ? İçimde açtığın derin yara Kabuk bağlamışken Neden kanatmaya çalışıyorsun Israrla?
Kimler geldi, kimler geçti… Her gelen bir filiz ekti Küçük kalbime. Gidenler ise bir kor ateş… Kalbimde, yüreğimde Şimdi bir yıkıntı kaldı Sadece geride…
Gelmemiş yılların pişmanlığı, Geçmişin yanlışlığı ile Damla damla dökülse de gözlerimden, Yeniden bir umut yeşerir mi Kalbimde?
Kim bilebilir ki…
Hani derler ya, Her batan güneşin Bir doğuşu vardır elbet. Tek bir söz söylenir Böyle olduğunda:
Bekle ve SABRET!
Sabır, insanın En temel umududur elbet…
Ya ölmeden öldürene Ne diyelim?
Ağlama! Sus, ağlama yüreğim… Gözlerinden akıttığın Yetmedi mi?
Biliyorum, yoruldu kalbin. Kaldıramadı Bu denli bir ihaneti.
Şimdilerde ise Kalbim ve aklım arasında Bir savaş!
Kim kazanır bilinmez. Temennimdir aslında, İkisi de unutsa…
Bak, gün ağardı yine. Ağlamaktan kızarmış gözlerin, Yorulmuş kalbin.
En zoru da nedir bilir misin? Cevapsız kalmış sorular…
Kim bilir kaç kez aldanmış bu yürek, Kaç kez inanmış güzel sözlere… Meğer en büyük ihaneti, En güvendiği yerden görecekmiş.
Gitmiştir artık İhanetin ağırlığı Ve mazide kaldı Tüm yaşananlar… </description>
<link>https://www.antoloji.com/su-saglama-yuregim-siiri/</link>
<guid>3903199</guid>
<pubDate>2026-11-08T14:31:00+03:00</pubDate>
<author>Asuman Gündoğdu</author>
</item>
 <item>
<title>Edep Yaaa hu</title>
<description>Edep yaa huu

Eskilerde sesimiz çıkmazdı bizim,
Hatırlarım annelerimizden…
Kadın dediğin bir adım geriden,
Şimdi bakıyorum da,
Bir yarış içerisindeyiz.
Siz mi güçlüsünüz, biz mi güçlü?
Güçlü olmanın derdinden
Yedik erkeklerin gururunu
 gerçi öyle demeyelim başka erkeğe giden  kadınına ölüyorum aşkından gel Fatma diyeni de es gecmeyelim
Bu arada  sözü kısa keselim başka mevzulara girmeyelim 
Biz bu güne gelelim 
Erkeklerimiz prenses,
Kadınlarımız sanki Naim Süleymanoğlu!
Güçlü karakter   


Ama biraz da zarif olmalı kadın. Dediğin 
Biraz mağrur, biraz utangaç…
Bilemiyoruz ki arkadaş,
Biz kime ne anlatsak nereden tutsak elimizde kalacak 

Erkeklerimiz kadın misali,
Kadınlarımız sanki erkek
 DNA'sıyla oynadiler
insanlarin
Bu aşılardan olsa gerek,
Nedir bu hâller, 
anlayamadık! 
Açıkçası çok da kafa yormadık

Hele gençlerimizi hiç ele almayalım
Sanki hepsi birer küheylan,
Zannedersin ki böyle doğmuşlar anadan!
Özgürlük adı altında
Ne edep kaldı ne haya.

Ey kurban olduğum Yaradan,
Senin merhametinden eminiz,
Elhamdülillah…
Ama yarattıkların da ne merhamet kalmış
Ne de vicdan!

Üç kuruşa çalışır olmuşuz,
Kafamızı geçim derdiyle yormuşuz.
E bırakın da biraz kafa dağıtalım,
TikTok'ta, Facebook'ta yalanlar atalım!

Koyalım üç beş tane fiyakalı resim,
Amir, memur olmadı Reisicumhur olalım!
Yeter ki havalı olsun fotoğrafımız 
Ee kanka biz de geldik fenomen olalım 😊

Akşam olunca toplanılırdı bir sofra başında,
Şimdi ne gerek efendim,
TikTok'tan canlı yayın açalım!
Örtelim başımıza türbanı,
Bir sağa bir sola kıvıralım,
Bir de güzel bir oyun havası açalım!

Dedik ya başlarda erkeklerin oynadılar DNA'sıyla,

Eskiden gözlerinden kıskanan erkekler,
Şimdi Açık sinema misali
Her şeyi sergilediler !
Ne kıskançlık kaldı ne sevgi arkadaş şimdi her şey güven meselesi
EDEP YAHU! Diyelim…

Sözümüze kaldığımız yerden devam edelim.
Daha anlatsak roman olur,
Sayfalar yetmez, mürekkep kurur.


Bu da

ŞAİRENİN MİZAHI
Olsun
Biraz güldük, biraz düşündük 
Kimine battık, kimine dokunduk.
Alınan varsa söz meclisten dışarı,
Bizim şiir, biraz da hayatın mizahı!

Dinleyen gönlünüz var olsun,
Yüzünüzden tebessüm eksik olmasın! </description>
<link>https://www.antoloji.com/edep-yaaa-hu-siiri/</link>
<guid>3903198</guid>
<pubDate>2026-11-08T14:30:00+03:00</pubDate>
<author>Asuman Gündoğdu</author>
</item>
 <item>
<title>Biz Türk Kadınıyız</title>
<description>🇹🇷.   BİZ  TÜRK KADİNİYİZ 🇹🇷

Dur orada!
Sakın aşma haddini!
Kadınız diye küçümsemeyin bizi!

Biz savaşta mermi taşıyan,
Her başarılı erkeğin arkasında olan,
Her düştüğünde ayağa kalkan
Türk kadınıyız!

Can verdik, kan verdik,
Kara toprağa 

Kanimizla suladik 
Vatanın her karışını  
Kadınız demeden savaştık,
Denize döktük düşmanı.
Dağlar, deryalar aştık.
Olmadık Verdiğimiz canlarin pişman 
Çünkü biz yiğit Türk kadınıyız!

Kara Fatma'ydık Erzurum'da,
Dudu Nine'ydik, Sultan Bacı'ydık.
Hem kara gözlü kızlardık,
Hem de kara gözler üzerinde hilâl kaştık.
Çünkü biz,
"Ya istiklal ya ölüm!" diyen
Cumhuriyet kadınıyız!

Tarlada ırgat,
Evde anne...
Biz her yerdeyiz, her yerde!

Kimimiz doktor,
Kimimiz polis,
Kimimiz dağda asker.

Bu topluma inat ayaktayız biz.
Çünkü biz Türk kadınıyız!

Bizi zaman zaman köle gibi satsalar da,
"Sen kadınsın!" deyip sustursalar da,
"Kadınlar çiçektir!" deyip
Tek tek çiçekleri koparsalar da,
Biz hep ayaktayız!

Çünkü biz Türk kadınıyız!

Ayşeler, Fatmalar, Özgecanlar...
Nice  hiç uğruna canından olanlar...
Toplumda yaşamaya çalışan biz kadınlar,
Yine de ayaktayız!

Çünkü biz Türk kadınıyız!

Biz sarayda prenses,
Biz tarlada ırgat,
Biz dağda asker,
Biz evde aş olanız.

Biz, ayaklarının altında cennet olaniz
Biz anne, biz kardeş...biz eş 

BİZ TÜRK KADINIYIZ! 🇹🇷 </description>
<link>https://www.antoloji.com/biz-turk-kadiniyiz-siiri/</link>
<guid>3903196</guid>
<pubDate>2026-11-08T14:29:00+03:00</pubDate>
<author>Asuman Gündoğdu</author>
</item>
 </channel>
</rss>
