https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Arya Soysal 2 Şiirleri İnsan en çok, canavarı gördüğünde değil, herkesin duvar dediği yerde bir kapı bulduğunda delirir. Kalabalıkların sustuğu yerde https://www.antoloji.com/sessizligin-dili-10-siiri/ 3863594 2026-08-04T17:42:00+03:00 Arya Soysal 2 Tam her şey usul usul düzeliyor sanırken, peş peşe gelen eksiklikler eski yaraları yeniden kanatır. İnsan, iyileştiğini sandığı yerden tekrar kırılabilir. Çünkü bazı acılar unutulmaz; https://www.antoloji.com/ikinci-sans-12-siiri/ 3850332 2026-07-04T05:00:00+03:00 Arya Soysal 2 Bazı sözler birbirine öyle benzer ki, Biri diğerini doğurmuş sanırsın. Oysa hiçbiri diğerinden doğmamıştır. https://www.antoloji.com/benzerliklerimiz-siiri/ 3850331 2026-07-04T04:57:00+03:00 Arya Soysal 2 Seni artık sevmiyorum. En azından kendime böyle söylüyorum. İnsan bazen en çok, inandırmaya çalıştığı kişiye yalan söylüyor. Ben de en çok kendime. Seni özlemiyorum. Çünkü özlemek, bir gün bitecekmiş gibi geliyor. Benimkisi daha başka. Adını koyamadığım, gitmeyen bir eksiklik. Unuttum seni. Yüzünü. Sesini. https://www.antoloji.com/seni-artik-sevmiyorum-6-siiri/ 3850329 2026-07-04T04:56:00+03:00 Arya Soysal 2 Geceler daha sessiz olur. Bu normaldir. İnsanlar uyur, sokaklar boşalır, şehir kendi nefesini dinlemeye çekilir. Ama o sessizliğin içinde kendi sesini duymaya başlıyorsan, işte bu normal değildir. Çünkü insan en çok başkalarının sustuğu anlarda kendinden kaçamaz. Gün boyunca bastırdığın bütün düşünceler, karanlıkla birlikte odana dolar. Söyleyemediklerin, unuttuğunu sandıkların, affettiğini zannettiklerin… Hepsi tek tek konuşmaya başlar. Dışarıda kimse yoktur ama içerisi kalabalıktır. İşte insanı yoran da sessizlik değildir. Sessizliğin, kendi zihnine mikrofon uzatmasıdır. Bazı geceler uyuyamazsın. Çünkü seni uyutmayan şey karanlık değil, karanlığın içinde ilk defa duyduğun kendindir. https://www.antoloji.com/gece-1487-siiri/ 3850330 2026-07-04T04:56:00+03:00 Arya Soysal 2 Kaç kere kalemi kırdım, hatırlamıyorum. Her defasında bunun son olduğunu sandım. “Artık yazmayacağım.” dedim. Çünkü bazı cümleler insanı iyileştirmek yerine yeniden yaralar. Kalemi kırınca kelimelerin de susacağını düşündüm. Yanılmışım. Meğer kalem sadece mürekkebi taşırmış; insanın içinde birikenleri değil. Her kırdığım kalemden sonra sana yazdıklarım biraz daha çoğaldı. Çünkü vazgeçmeye çalıştığım şey yazmak değildi, seni düşünmekti. Kalem elimden düştü, kırıldı, değişti. Ama içimdeki cümleler hep aynı kaldı. O gün anladım; bazı insanlar kalemle yazılmaz. İnsan, onları önce içinde büyütür, sonra kırıklarıyla kâğıda döker. https://www.antoloji.com/kalem-319-siiri/ 3850328 2026-07-04T04:43:00+03:00 Arya Soysal 2 Aynaya bakmaktan kaçınıyorum. Yüzüm tanıdık geliyor ama bana ait hissettirmiyor. Sanki kendi yansımama değil, benim bedenimi kullanan başka birine bakıyorum. Bedenimle kurduğum bağ zayıflıyor. Kendimi dışarıdan izliyormuşum gibi anlar yaşıyorum. Bu hissin gerçek olmadığını biliyorum. https://www.antoloji.com/kendine-yabancilasmak-2-siiri/ 3850327 2026-07-04T04:42:00+03:00 Arya Soysal 2 İnsan bir sabah kendisi olarak uyanacağını sanıyor. Sonra aynaya bakıyor Yüzü aynı. Gözleri aynı. Ama içindeki kişi gitmiş. Yerine kim gelmiş, onu da bilmiyor. İnsanlar buna bipolar diyor. Ben isim vermiyorum. Çünkü isim koyduğun her şey, biraz anlaşılmış gibi geliyor. Oysa ben hâlâ kendimi anlayamadım. En çok da insanlar yoruyor İyii olduğunda, “Hastalığı geçmiş.” Kötü olduğunda, “Yine başlamış.” Sanki insan, iki kelimenin arasına sıkışabilecek kadar küçükmüş gibi. Kimse,aynı bedenin içindekaç kez yas tuttuğunu bilmiyor. Kaç kez vedalaştığını. Kaç kez yeniden tanıştığını. Bazen hiçbir şey olmuyor. Ama içimde biri bütün evi dağıtıyor. Sonra gidiyor. Dağınıklığı bana bırakıyor. Toplayan yine ben oluyorum. İnsanlar ruh hâlim değişiyor sanıyor. Hayır. Ruhum değil. Yükünü taşıyan ben değişiyorum. Bana, “Bunun tedavisi var mı?” diye soruyorlar. Var belki. Ama insan, en çok kendine yabancı olmayı nasıl tedavi eder, onu bilmiyorum. Ben bipoları yaşamıyorum. https://www.antoloji.com/bipolar-7-siiri/ 3850326 2026-07-04T04:41:00+03:00 Arya Soysal 2 İnsanlar zihni bir çekmece sanıyor. Her şeyi yerli yerine koyunca düzeleceğini. Oysa benim zihnim bir Rubik küpü. Bir yüzünü çözdüğümde başka bir yüzü karışıyor. https://www.antoloji.com/dehb-siiri/ 3850325 2026-07-04T04:39:00+03:00 Arya Soysal 2 Ve belki de bütün savaşın özeti buydu: İnsan bazen hayatta kalmak için dünyayla değil, Kendi zihniyle savaşmak zorunda kalır. O savaşta kazanmak, kimseyi yenmek değildir. Sadece bir sabah uyandığında aynaya bakıp, https://www.antoloji.com/en-uzun-savas-siiri/ 3847093 2026-06-26T05:19:00+03:00 Arya Soysal 2 Sence ölümsüzlükte bir ölüm değil mi? https://www.antoloji.com/o-66-siiri/ 3632537 2024-11-12T23:55:00+03:00 Arya Soysal 2 Aslında soğuktan üşümüyorum. Senden İlk defa yalnız kalıyorum gibi. İlk defa ayrı. O yüzden üşüyorum. Yalnızlık buz gibi birşeymiş… https://www.antoloji.com/yalnizlik-2152-siiri/ 3535818 2023-12-18T14:32:00+03:00 Arya Soysal 2 O kadar arttı ki sayısı yattığın kadınların, artık sende yabancılaştın. Bende kitaplarla yattım, Ah şu Dostoyevski çok sert sevişiyor... https://www.antoloji.com/dostoyevski-cok-sert-sevisiyor-siiri/ 3527568 2023-11-23T23:34:00+03:00 Arya Soysal 2 Sanarsın üzerime gökyüzü devrilmiş. Öyle bir gece… https://www.antoloji.com/bu-gece-1256-siiri/ 3525010 2023-11-14T02:40:00+03:00 Arya Soysal 2 Siz bilmezsiniz, içimdeki yangınlara okyanuslar yetmezdi zaten de, bir maşrafa su bile atan görmeyince kül oldum https://www.antoloji.com/yangin-319-siiri/ 3525008 2023-11-14T02:39:00+03:00 Arya Soysal 2 Uzun zamandır ışığı yanmayan o dağınık oda gibiyim… https://www.antoloji.com/bilmem-ne-zamandir-siiri/ 3525009 2023-11-14T02:39:00+03:00 Arya Soysal 2 Beni seni sırat köprüsünden geçiyormuş gibi sevdim https://www.antoloji.com/ben-seni-134-siiri/ 3525007 2023-11-14T02:38:00+03:00 Arya Soysal 2 Maziye takılmadım mazinin altında kaldım https://www.antoloji.com/mazi-212-siiri/ 3525006 2023-11-14T02:37:00+03:00 Arya Soysal 2 Hadi anlat bana, birinin yaşam nedeni olmak nasıl bir duygu. Hadi roman gibi sevilmenin nasıl hissettirdiğinden bahset. Hadi biraz da senin için kurumayan gözleri yaz. Söylesene birinin tanrısı olmak nasıl bir güç? Hadi durma, sen gibi seviyor herkes ama seni böylesine sevmek, hiçbir yüzyılda bir daha kimseye denk gelmeyecek… https://www.antoloji.com/seni-sevmek-920-siiri/ 3525005 2023-11-14T02:36:00+03:00 Arya Soysal 2 Dudağımın kenarından sızıyor ağzıma çaldığın bal. Seni tahrik ediyor, beni tahrip https://www.antoloji.com/bal-30-siiri/ 3489594 2023-07-18T14:58:00+03:00 Arya Soysal 2