https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Ali Ziya Çamur Şiirleri Kamçılıyor aydınlık yüzün gözlerimin ışığını. Masal varoşlarından kopup geliyor suskun gülüşün. Sözcüklerin düşerken dudaklarından, parçalanıyor özlemlerim. https://www.antoloji.com/susarsa-ucurum-siiri/ 793807 2007-08-15T09:58:00+03:00 Ali Ziya Çamur Eritirken Damla damla hasretleri aceleci bulutlar, Doruklara takılıvermeden, Düşlerini camlara sermeden Akıtır damlara damlalarını. https://www.antoloji.com/damlaya-dusen-soru-siiri/ 785179 2007-07-31T11:28:00+03:00 Ali Ziya Çamur Toprağın kuruyan teni topluyor sıyrılan göçü uzağa Issızlığın yazgısında köpüksüz dereler tükeniyor Boğuyor filizi, kırık dallardan kalma sızı Bir güvercin özleyişi rüzgârın çöllerden derdiği alev, Yarıyor narın bağrını… https://www.antoloji.com/su-catlagini-bulur-siiri/ 722736 2007-04-20T23:37:00+03:00 Ali Ziya Çamur Özlemimiz hep, genellikle dostluktan, barıştan, sevgiden yanadır. Konuştuklarımızda, yazdıklarımızda hep bu özlemler ağır basar. Ama görülüyor ki bugün dünya göklerini kaplayan hırs, nefret ve öfke adlı üç kara bulut, insanları pençesine almış kıvrandırıyor. Özellikle ülkemizde hırs, nefret ve öfke ekilen bataklıklardan, ulusalcılık ya da milliyetçilik ya da başka kavramlar adına cinayet, katliam, linç büyüyor, çoğalıyor; kimi ellerde ve gözlerde meşruluk kazanıyor! Görülen odur ki; hırs, öfke ve nefretin yanında söz tükenmiş gibidir. Beyinler dumura uğramıştır. Çölleşen yüreklerde sevgi ve barış çiçekleri yerine üzerlerinde dikenli kara çalılar türemiştir. Hırs, bugünümüzü, yaşadığımız güzellikleri görmeden, fark etmeden, kanlı kılıçlarla, kara barutlu toplarla geleceğin surlarına saldırmaktır. Hırs, gören gözlerin kör olması, yüreklerin mühürlenmesi, beyinlerin güzel düşüncelere karşı zincire vurulması, dudaklara “sevgi, barış, dostluk” gibi sözcüklere karşı dikenli tel çekilmesidir. https://www.antoloji.com/deneme-hirs-nefret-ve-ofke-siiri/ 680554 2007-03-08T00:12:00+03:00 Ali Ziya Çamur İnsanın insana ettiğini, 'insan' insana etmez demiş eskiler. Ne hoş, ne boş ama ne anlamlı söz. Bütün anlam, “insan” sözünde kilitlenip kalıyor. Her şey insana verdiğimiz anlamda düğümleniyor. İnsanın insana bakışı çok önemli. Hepimiz insanlığımızla övünür, Tanrının yarattığı diğer mahlûkatlar arasında en seçkin varlık olmakla onur duyarız. Birisine öfkelendik mi ağzımızdan çıkan ilk hakaret sözü “hayvan”dır. Dozajına göre onu “eşşek”, “köpek”, “domuz” iltifatları izler. Bazen övgü ve sövgü birbirine karışır. Çok çalışkan ve başarılı bir insanın ardından söylenen “Vay inek vay! ” sözlerinde biraz imrenme de sezilir. Bazı hayvansal nitelemeler yöreden yöreye farklı algılanır. Sözgelimi “çakal” sözü, Anadolu’nun kimi yöresinde iltifat, kimi yörelerinde hakaret olarak kabul edilebilmektedir. https://www.antoloji.com/deneme-insanlikta-bulusmak-siiri/ 657345 2007-02-11T02:15:00+03:00 Ali Ziya Çamur Her şeyin başında tutarlı olmak gelir. Tutarlılık, erdemin temelini oluşturur. Tutarlı insan hem kendisiyle, hem çevresiyle hem doğayla kısaca tüm dünyayla barışık insandır. Tutarlılık, küçük hesapları, içten pazarlıkları, yüzden gülüp arkadan atıp tutmaları kaldırmaz. Tutarlılık, bencilliğin, iki yüzlülüğün, kibrin, tembelliğin, sevgisizliğin bulunduğu ortamlarda yaşayamaz. https://www.antoloji.com/deneme-erdemin-temeli-tutarlilik-siiri/ 638028 2007-01-21T10:46:00+03:00 Ali Ziya Çamur Uzun zemherilerin boğazında Düşlerimizin uçurumlu kanatlarında Estirdiğimiz umutlarımızdı. Martı öfkesinde dalgalı Derin arzuların burkuk serinliğinde https://www.antoloji.com/arzularimizda-kopuren-umut-siiri/ 616355 2006-12-25T16:31:00+03:00 Ali Ziya Çamur Hiç düşündük mü? Gündelik yaşantımızda ayrımına varmadan ne kadar ve ne tür sözcükler dökülüyor dilimizden. Bu sözcükler, kaç farklı anlama dönüşebilir. Bizim A anlamında sarf ettiğimiz sözcükler, başkalarının algı evreninde B ya da C anlamlarına da çekilebilir mi? Sözcükler anlam katlarından oluşmuşlardır. Çoğu sözcük çok katlı bir anlamlar yumağı gibidir. Tıpkı bir fidan gibi boy atar, gelişir ve meyvesini verir. Zamanla anlam ve düşünce evreninde dal budak salar.Yan, dip, derinlemesine ve yüzeysel anlamlar kazanır. Bir bakarsınız, bu ağacın dallarından şiirler fışkırır yürek perdelerimizi aralayan. Bizleri duygu kervanlarının göç yollarına sürükler. Bir bakarsınız, düşünce okyanuslarının en derininde insana ve dünyaya bakışımızı yönlendirir. https://www.antoloji.com/deneme-sozcukler-ve-biz-siiri/ 612178 2006-12-20T13:31:00+03:00 Ali Ziya Çamur İnsan, eşref-i mahlûkat, yani yaratılmışların en onurlusu... İnsan, yaşamın bin bir gizini özünde barındıran, onurunu çıkarın ve iğvanın pasından arındıran.... İnsan, evrenin enginliğiyle kuşatılan ve tek çıkış yolu da evreni kuşatmak olan.... https://www.antoloji.com/deneme-insan-ve-insanlik-siiri/ 604254 2006-12-11T22:02:00+03:00 Ali Ziya Çamur Dünlerdir kazıyor gözlerimi bir çığlık, Ezbere bir uğultu kaplıyor soluğumu Pıhtılaşıyor küllerde kaygının çıplak teri Yankısız içbükey mercek oluyor Kendi vuruşuna çakılan mermi... https://www.antoloji.com/dunden-yarina-2-siiri/ 552438 2006-10-04T21:21:00+03:00 Ali Ziya Çamur Yıldızların kavurduğu, topraklar üzerinde Tutunuyoruz direncimize okyanusun ritmiyle. Şemmamme………………………. Şemmamme! ............................ https://www.antoloji.com/bir-halk-oyununa-izdusum-siiri/ 541535 2006-09-18T21:14:00+03:00 Ali Ziya Çamur En uysal, en kıvrak, en hilesiz, en açık sevinçlerle nakışlanmalı yaşam. Yazda, ayazda, acıda, neşede insan basmalı bağrına kendi bakışına tüneyen rengârenk kelebeği. Yaşamı kazanabilmek için “Aşk nedir? ”, “Özlem nedir? ”, “ Düş nedir? ” sorularının çok çözümlü, tek yanıtlı sınavını verebilmektir yalnız başına. Gençliğin ak köpüklü çağlayanı, olgunluğun düz ovasında durulduğunda da bencillik çukurlarına göllenmemeli. İnsanı yaşama açan kendi sesi, yüreğinin dışından gelen gümbürtülere boğulmamalı. https://www.antoloji.com/deneme-yasam-ve-biz-siiri/ 507079 2006-07-28T18:28:00+03:00 Ali Ziya Çamur Geçmişten bu yana, insanın insana bakışında gözleri perdeleyen iki olumsuzluktan söz edebiliriz: aşağılama ve yüceltme... İlk bakışta birbirine karşıt izlenimi uyandırsa da aslında ikisi de aynı kapıya çıkar. Olaylara ve durumlara tek pencereden at gözlüğüyle bakmak. Tek yönlü duymak, düşünmek, anlamak... Olay ve durumlara, kişilere tek yönlü bakmak, yadsımayı da birlikte getiren bir olgudur. Bireyde var olmayan bir yüceliği varmış gibi göstermek ya da var olan bir üstünlüğü, erdemi yokmuş gibi göstermek. İkisi de doğru ve gerçek caddesinden uzaklaşarak yadsımanın çıkmaz sokağına çıkar. Her iki tutuma da sinmiş bulunan öznelci idealizm, yapılan değerlendirmeleri bir ölçüt olarak alma olanağımızı yok ediyor. Bu durumda daha gerçekçi sonuçlara çıkarmamıza yarayacak yöntemler içeren farklı bir bakış edinmek zorundayız. Kısaca “eleştirel bakış” diyebileceğimiz bir yaklaşımla olaylara, durumlara ve kişilere daha gerçekçi ve doğru yönden yaklaşabiliriz. https://www.antoloji.com/deneme-elestirel-bakis-siiri/ 481620 2006-06-20T22:05:00+03:00 Ali Ziya Çamur Her insan için en önemli değerdir özgürlük. İnsanlar, özgürlük için yüzyıllar boyu can vermiş, can almışlardır. Ama işe düşünce bazında baktığımızda pek çoğumuzun dar görüşlerinin tutuklusu olduğunu da görürüz. Nasıl özgürlüğümüz için savaş verebilmesini biliyorsak, düşünce yönünden dar görüşlülükten kurtulabilmek için de savaş verebilmeliyiz. Dar görüşlü olmak, başka düşüncelerin tutsağı olmaktır. Dar görüşlü olmak, tedavisi çok zor bir düşünce tembelliğidir. https://www.antoloji.com/deneme-dar-gorusluluk-siiri/ 478721 2006-06-16T17:49:00+03:00 Ali Ziya Çamur İnsanlarla ilk karşılaşmamızda yüzlerine dikkat ederiz. Çünkü yüzler, bizim için karşımızdaki kişinin kartvizitidir. Çünkü kimi düşünürlere göre yüzler, insanların ruh dünyalarının bir aynasıdır. Her yüzün kendine göre bir öyküsü vardır. sevgilerin, acıların, kuşkuların, güvenin yada güvensizliğin, umudun, olgunluğun ya da hamlığın gezindiği mekânlardır yüzler. Okuruna göre değişen bir kitaptır da diyebiliriz yüzler için. Kimi okumak gereği duymadan bakar o kitaplara; kimi okuduğunu zanneder de anlayamaz. Kimisi de duyarak, düşünerek inceler yüzlerden yansıyan görüntüleri. Bu nedenle toplumsal yaşamda karşılaştığımız insanların yüzlerini okuyabilmek; başarının temel anahtarlarından biridir. https://www.antoloji.com/deneme-yuzler-ve-insanlar-siiri/ 476630 2006-06-13T17:26:00+03:00 Ali Ziya Çamur Zamanın arı süzgecinde ayıklanır tanıklığı, doğruyu aşan şaşılası yüzlerdeki boz bulanıklığın. https://www.antoloji.com/bozbulaniklik-siiri/ 474479 2006-06-10T17:01:00+03:00 Ali Ziya Çamur Uzun gecelerin daralan yüreğinde burgaçlanan pembemsi düşlerin yüzümüze yansıyan gölgesinde ayrılık şarkılarının sinsi prangalarını görür; yıldızların aynasında bam telimizi sızlatan https://www.antoloji.com/yildizlara-kulac-atmak-siiri/ 421328 2006-04-10T00:29:00+03:00 Ali Ziya Çamur Dizeler Düşüyor bir yağmurun tapırtısında, Kepengi örtük karanlıklara, Tepeden tırnağa Pürüzlü düşlerin durağında Bekleşenlere. https://www.antoloji.com/sis-cani-siiri/ 408440 2006-03-23T15:52:00+03:00 Ali Ziya Çamur Düşer gözelerime güz ikindisine sargın şehir Ayrışır bahçemde en ayrıksı rüzgârları hasretin Koşsam da yürüsem de yetişmek zor mu zor... Bir sulu sepken dökümünde unutkanlıklar açar Kırık bir ezgi kırıtır, durur dudağımda https://www.antoloji.com/kil-heybemde-karanfil-2-siiri/ 351301 2005-12-20T19:36:00+03:00 Ali Ziya Çamur Dehledik geceyi dağların sırtında yıldızlara basa basa Nal seslerimizde söküverdi şafak, boy/l/adık ufukları Bulvarlar şaşkın, ovalar utanmıştı suskunluğundan Sürüklemiştik rüzgârı doludizgin utkunun harmanına https://www.antoloji.com/tas-dustugu-yerden-kalkar-siiri/ 307823 2005-09-17T17:10:00+03:00 Ali Ziya Çamur