https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Ahmet Özdoğan Şiirleri ılık bir bahar gününde yürümek rahat ve kaygısız sarhoş olmak insan olmaktan sevdalanmak yeniden açılmak mutluluğa https://www.antoloji.com/yeniden-283-siiri/ 1729177 2012-06-12T12:23:00+03:00 Ahmet Özdoğan yeni açmış güllerle bahar yeni açmış masallaşma yoksulluğum yeniden yeşeriyor meydanlarda burukluk, toz-toprak sevdalarda hüzün var belki de coşkuydu sevdalarda aradıklarım haydi yeni bir gün doğmada yeni baharla güller arasında yeni duygulara taşıyorum gecelerimi savaşsız diyarlara varana kadar anlıyor musunuz dostlar? anlıyor musunuz? meydanlardan geçmek alımlı gecelerin sokak terk edilmişliği değil ne de orta yerde dönen çirkef arzular yeni günlere bu isyan seli alanlar yeni günlere çocuklar elimizde ekmek ve güllerle, alnımızda özgürlük rüzgarıyla anlıyor musunuz dostlar? anlıyor musunuz? yıkılası demiyorum ha! yeni günlere doludizgin adımlarla yeni günlere yeni… Mart 1978 - İstanbul https://www.antoloji.com/yeni-gunler-siiri/ 1729176 2012-06-12T12:17:00+03:00 Ahmet Özdoğan hani yaşama sevinci hani güzellik hani boşluk derler ya yada kan kırmızı akşam yanı yada arzu yada güleç ve sevecen tutkusu zaman durmuş gibidir bazen bazen rüzgar hızıyla akar doğa olduğu gibi döner mevsimler zaman uğultusu durmaksızın dolu yüreğimle açmadayken gülleri, dilleri ve elleri oysa işte masam işte yalnızlığım gaz lambasının ışığında belirsiz gölgeler kafamda bilinmez kaygılar kayıtsızca tutkular ve bitmez umutlarla doğduğum yerin belirsiz geceleri kayıtsız geceleri kaygılı geceleri geceler gece… Eylül 1977 Camili (Borçka) https://www.antoloji.com/belirsiz-geceler-siiri/ 1729170 2012-06-12T11:59:00+03:00 Ahmet Özdoğan bir şeyler anlatmak istiyorum koca ambar gibiyim içi dolu ve karmaşık sence ne olabilir? iyiyi bilebilmek, düşünebilmek https://www.antoloji.com/bir-sey-39-siiri/ 1728858 2012-06-11T16:51:00+03:00 Ahmet Özdoğan güzel olmayan çok şey vardı omzumda ceket ağzımda sigara alnımda ter cadde güzel olmayan iyi olanlar mıydı? https://www.antoloji.com/aglamaz-martilar-2-siiri/ 1728850 2012-06-11T16:39:00+03:00 Ahmet Özdoğan gün ışığı yanıltan karanlığı- uçan bakteri kadar duygular ve doğa boylu boyunca uzanır yaşama güz akşamı kızıllığı gözlerime süzülen ışıkta kızıla boyamıştır yorgun düşleri içim coşarak kaynıyor öfkemse bileniyor geçmişin ezikliğini yarın yıkacak bu keskinlik sonra bir bahar sabahında güleç doğaya bakacağım kahkaha atacağız üzerinde uzanarak buyruksuz gök yüzünü saracak bakışlarım ana kalbi sıcaklığıyla sarılacağız yaşam orda başladı orda bitecek orda sürecek ölümsüzlük… Aralık 1975 Artvin https://www.antoloji.com/olumsuzluk-24-siiri/ 1727417 2012-06-07T16:50:00+03:00 Ahmet Özdoğan İşte yine şehir yıllarca tozunu, dumanını yuttuğum aç, meteliksiz kaldığım şehirde¦ cadde boyunca insanlar insanlar döner dururlar huysuz danalar gibi fakat yorgun- cadde boyunca vitrinler vitrinler bakılır durulur gözler görülmemişleri arar gözler gezer durur fakat yorgun yılgınlığımı anlatamam satırlar boyu her demde tazelenedursun nede olsa alıştık uzayan boyutsuzluk sonsuzun okyanusunda gidedursun gemimiz nede olsa alıştık alıştık artık alıştık.. Ekim 1975 Artvin https://www.antoloji.com/nede-olsa-alistik-siiri/ 1727416 2012-06-07T16:46:00+03:00 Ahmet Özdoğan saymakla bitmeyen neşe ve kahkahanın bilmem belki de en anlamsızca döndüğü meydanda bir haykırış bir panik bir sessizlikten sonra https://www.antoloji.com/milyonlarla-siiri/ 1727414 2012-06-07T16:43:00+03:00 Ahmet Özdoğan rotam caddeler boyu dümenim paramparça yelkenler fora bilinmeze doğru yola keskin rüzgara çatıyorum kaşlarımı bu dönen yaşanılası dünyaya https://www.antoloji.com/bir-yaz-daha-3-siiri/ 1727412 2012-06-07T16:40:00+03:00 Ahmet Özdoğan yüzbinlerce insan beyni umutsuzca otuz haziran günü dizildiler sıralara yıl bindokuzyüzyetmişyedi ve üçyüzkırkbeşbinbeşyüzbeş aday yarış atları gibi sıralara konmuştuk her birimiz ayrı yerlerdendik oysa kimimiz doğudan, kimimiz batıdandık becerilerimiz içimizde patlamaya hazır bir volkan bense sorulara bakıp duruyordum ama göğsümde bir şeyler feryat ediyordu bilmek isterdim karmaşık soruları ama ne çare yıkıldığım anlardı bir zaman sonra beton yığınının merdivenlerinden iniyordum yüzümde garip tebessüm hava kasvetli, kaldırım ne kadar dardı yollarda yürürken paramparça duygularla aklım düştü kaldırıma kaldırmadayken aklımı göğsümden bir ses yankılandı -bırak onu bırak! dudaklarımda garip tebessüm feryatlarla doluydu her yer tepeler, ağaçlar, kuşlar delirten esintiyle karmakarışık çok şey ağlıyor gibiydi bende hüzünlüydüm, ağlamaklı ve İstanbul boğazında sahil yolu yürüyordum kayıtsızca özel yaşamlar, yalılar arasında kaldırımlarda aklını düşürmüş aday… “Üniversite adayından” 30 Haziran 1977 Sarıyer İst. https://www.antoloji.com/aday-11-siiri/ 1727364 2012-06-07T14:04:00+03:00 Ahmet Özdoğan gönlümde bir şeyler oluyor ama anlatamıyorum geçmiş günlerimi anımsarım geniş caddelerdeki esrikliğimi kar yağardı üstüme ve zamanla neden yaşadığımı https://www.antoloji.com/anlatamadigim-25-siiri/ 1723481 2012-05-28T11:05:00+03:00 Ahmet Özdoğan bir cadde birkaç insan ve binlerce telaş yorgun dolaşıp durmak sürüklenmek ayrılıklarla umutlarla gözümde parıltılar dolanır zaman gelir dağların doruklarındayım bazen de denizin delirmen maviliğinde kendimden söz ederken alevlenir içim tutuşur umutlar tutuşur ayrılıklar geceler bitmezcesine kaplar her yanımı gözümde kupkuru yaş mı ne gök yüzünde bir yıldız bir ben şaşkın ve esrik geceler uzun diyorum çekilmiyor kahır dalıp gitme be gönül sabaha vakit çok yakın çook yakın… Şubat 1981 Artvin https://www.antoloji.com/boyle-devam-ederken-siiri/ 1723473 2012-05-28T11:00:00+03:00 Ahmet Özdoğan yazmalı anlatmalıyım nerde açarmış karanfil falan umuda nerden düşer bir kan damlası nereye böyle gergin bir yay gibi endişeli alanlardan yüzü dönük yazıyorum artık uyuşuk ve yorgun kasabanın alaca karanlık bir köşesinde değişmez hani şundan veya bundan yana arayışlar içindeyim kör kuyularda kokuşmadayken yitenler öylesine çok öylesine karışık nasıl ki bu şiir dopdolu haykırışlı ve delicedir nasıl ki bu yaşam biraz inişli birazda yokuşçadır fakat ürkek bakma yüzüme istesen de deli dolu esintime kapılamazsın yüreğim belki okyanusun dibindedir beklide güneşin çekirdeğinde başka ne yazayım anla artık anla bir şeyler… Şubat 1981 Artvin https://www.antoloji.com/yazmak-ve-ben-siiri/ 1723467 2012-05-28T10:58:00+03:00 Ahmet Özdoğan gecenin içinde dolaşmadayken neden olduğunu bilmeden serin bir kumsal gecesini yıldızları tarar gözlerimiz soylu yaşamı sevmek okşamak yalnızlığın katılığını https://www.antoloji.com/iyi-olan-2-siiri/ 1723455 2012-05-28T10:47:00+03:00 Ahmet Özdoğan yine başladı içimdeki uğultu postalları geçirdim ayağıma düştüm yollara aşılacak karlı yüksek dağlar ve uzayıp giden yollar yollar… şafak sökmeden yollardayım mızrak boyu yükselir güneş yine başlar içimdeki uğultu çağlayanın uğultusuna benzer çağlayan fakat köpüksüz bembeyaz kar bembeyaz dağ kapkara nehir kapkara düşler… akşama doğru beyazlar kızıllaşır -rahatlık ve sıcaklık gibi- kaynaşırlar sonra.. sonra bakarım uzaklara gözlerimdeki bomboş parıltı ve uzayıp giden yollar yollar… anlaşılmaz korku vardı içimde sürüklüyordu önümdeki çıplaklığı aşmak engelleri aşmak olacaktı engelleri aşmak dedim yoğunlaştırdım cesareti bitmez gibiydi bir tepenin ardından başkası onun ardından öteki böyle sürüp gitti yorgunluğum telaşımı yendi ve uzandım ormanın içine yol kenarında havada bulut şimşek rüzgar ağaçlarda kuş bunların müziğini dinliyorum gözlerim sisler içindeki ağaçlarda uyumuşum… bir kertenkele yavrusunun başımdan aşmasıyla uyandım tütün sarıp bir iki nefes çektim ki havada bir ses ormanda derin yankılar yapıyor yaklaşan motor sesiydi fakat benim korkum o anda burukluğa dönüştü ayrılırken arabanın kapısından son kez baktım kalanlara üzgün/haykırır gibiydiler “-bizi bırakma bırakma bizi” yine başladı içimdeki uğultu çağlayanın uğultusuna benzer çağlayan fakat köpüksüz… Mayıs 1975 Karçal dağı https://www.antoloji.com/icimdeki-boslugun-ugultusu-siiri/ 1723452 2012-05-28T10:44:00+03:00 Ahmet Özdoğan taşın toprağın altın olsa plazaların malım olsa sarayların evim olsa gelmem sana bir daha en alımlı yüzün olsa bin bir şifa suyun olsa anzer gibi balın olsa bakmam sana bir daha yedi tepende sofra olsa bahçende cennet olsa yollarında halı olsa koşmam sana bir daha iki yakana biçare göçler gelse kimsesizlere kimseler baksa açlar, açıklar umutlara koşsa dönmem sana bir daha Ahmet Özdoğan Mayıs 2012 Körfez- İzmit https://www.antoloji.com/bir-daha-47-siiri/ 1723417 2012-05-28T10:20:00+03:00 Ahmet Özdoğan bana dağdan kopan bir çığ çarparsa esen yelden gelen bir haykırışla yağmur altındayım ıslak ıslak tüm kirlerimden arınırken yeni doğan şafakla beraber baharın dallarında tomurcuk https://www.antoloji.com/ben-patlarim-o-zaman-siiri/ 1723414 2012-05-28T10:16:00+03:00 Ahmet Özdoğan Boğaz köprüsünden bakarken çok alımlısın İstanbul ama seni tanımıyor, anlamıyorum artık hangi varoşlarında feryat, figan yankılar hangi sokağında kan, revan boğuşmalar https://www.antoloji.com/hangi-istanbul-2-siiri/ 1723407 2012-05-28T10:10:00+03:00 Ahmet Özdoğan ayakların altında kaybolan izler peşinden koştuğumuz düşler bir ömür boyu bulamadığımız şeyler ama ne kadar acısın be! yerinden sökülüp dağılan taşlar https://www.antoloji.com/ne-kadar-42-siiri/ 1723404 2012-05-28T10:04:00+03:00 Ahmet Özdoğan Temmuzda Eprati vadisinde sisli puslu alaca bir akşam üstüydü dikenli kaygan yosunlarla örtülü patikada yürürken Halit çavuş Ekrem usta önümde ha gayret diyorlardı biraz gayret taştan taşa atlarken Ekrem usta çağırdı aha bir tane bir tane daha diye balıklar ışıl ışıl zıplıyordu çakılların üstünde derken karanlığa doğru yol alırken dere bulanık dağ bulanık gök bulanıktı. Gecenin kör karanlığında ormanın derinliklerine doğru yürüyorduk önümüzde patika gözümüzden ışık tepemizden gök kayıp gidiyordu derenin kıyısından atlayabilirdik iki adımla öte kıyıya ama dere gürül gürüldü kudurmuşcasına ve bilinçsizce dalıyorduk her bir yana. kaybolduğumuz anlardı haykırıyorduk umutsuzca yankımız karşı dağdan çarparken yüzümüze bilmeden bir uçurumun kıyısındaydık birkaç adım atsak uçurumu boylayacaktık elimizi uzatsak yakalayacaktık aha dağ aha yol aha gökyüzü. usta bir o yana, çavuş bir bu yana dalarken dedim ki; çoban ateşi yakalım durun hele sabaha dek duralım böyle bulunur bir çare içimiz ürperir titrer ayı, kurt, çakal ormanın sahipleri gelir uzaktan tırmalayan sesleri daha tepecek horonlarımız dinleyecek tulum havalarımız daha yiyecek malahtomuz, lobiyamız gezecek dağlarımız yaylalarımız varken böyle mi bitecekti hayalimiz böyle mi bitecekti yolumuz böylemi. nihayet karşı yamaçtaki şoseden bir ışık yardı kör karanlığı umut gülleri açtı orman gülleri arasında Macahelin dağını aşamadın mı? dizlerinde derman yok koşamadın mı? yaylasının balına, kaymağına doyamadın mı? derim ki; çıkma balık avına! düşme elin diline, yaban diyarına... Doğa tutkunlarına selam olsun Temmuz 2009 Camili-Borçka https://www.antoloji.com/macahelin-maceracilari-siiri/ 1653219 2011-12-24T18:57:00+03:00 Ahmet Özdoğan