https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Ahmet Haşim Şiirleri Daha pek yavru, pek küçükken ben, Büyük annem tutardı alnımdan, “-Bana bak, böyle güzelim! ” derdi. Sonra yeni parlayan aya bakar, Tasalı dudağı bir ağlama saklar, Göğün seslenişini dinlerdi. https://www.antoloji.com/yasemin-ay-siiri/ 2291042 2016-10-28T15:42:00+03:00 Ahmet Haşim Firâz-ı zirve-i Sînâ-yı kahra yükselerek Oradan, Oradan düşmek ölmek istiyorum Cevf-i ye's âşinâ-yı hüsrâna... Titrek https://www.antoloji.com/olmek-92-siiri/ 2291043 2016-10-28T15:42:00+03:00 Ahmet Haşim Soğuk bir kış günü, karanfil almak için çiçekçi dükkânına girdim. Tatlı bir yaz hararetiyle ısıttırılan bi yerin havası, nibâti usarelerin hafif, sert ve yeşil buğulariyle dolu idi. İstediğim çiçeklerin destelenmesine kadar, bana gösterilen sandalyede oturdum. Mes`ut bir insanın hayâl evi gibi, iklim, mevsim, yer ve zaman dışında meyl ve hevesin arzu edebileceği her türlü renkte otlar, yapraklar ve çiçeklerle dolu olan bu âdeta sihirli dükkânda sessiz bir hayat ile nefes aldığı hissedilen karanlık yapraklı, bodur bir hurma ağacından başka hiç bir şeyle meşgul olmadım. Hayâlim, sanki âciz bir sinekti ve nebatî örümcek onu birden ağlarında avlamıştı. Hareketsiz duran haşin ağaca baktım ve düşündüm: Bir limonlukta hapsedildiği için, uzaklarda kalan diğer hemcinsleri gibi, öğle güneşlerinde sıcak toprağa gölge salamayan, yağmurlarda ıslanamayan, fırtınalarda sarsılmayan, semayı, yıldızları, ayı görmeye görmeye unutan şu ağaç, bulunduğu köşede acaba mes`ut muydu? En hakîr ottan, en muhteşem çınara kadar her nebatın muhtaç olduğu hava ve ışıktan, kuş ve böcek ziyaretinden mahrum olarak, bu ağacın soba harareti ve insan nefesiyle yaşamaktan mes`ut olabileceğine hükmetmek için kendimce makul bir sebep bulamadım. Nebatların zekâsı hakkında büyük Maeterlinck`in anlattığı akıllara hayret verici müşahedelerden sonra, bir ağacı mes`ut veya muztarip tasavvur etmekte hiç bir garabet kalmıyor. Varlıkların sükûtuna aldanmamalı! Muztaripler yalnız ‘‘muztaribim’’ diye bağırabilenler değildir. Bilinmez niçin, acıya hayat katan kudret, insandan başka hiç bir mahlûka acının sırrını açıklamak imkânı vermemiştir. Her mahlûk, hayatın kanlı yollarında, boynuna geçirilen ve sesini boğan bir ağır ‘‘sükût’’ zincirini sürükleyip yürüyor. Hiç bir beygir, hiç bir arı, hiç bir sinek, başının ağrıdığını veya midesinin bulandığını bize söyleyememiştir. Fakat bu cinsten bir ıztırabın gözü, başı, ağzı olan bir mahlûka yabancı olabileceğini sanmak ne merhametsizliktir. Rüzgârlı, karanlık gecede, bahçenin ağaçları, vahşi gürültülerle hışırdıyor; bu ağaçların niceleri kırılan bir dalın yarasiyle kanıyor, niceleri gizli bir böceğin zehiriyle için için ölüyor, niceleri can çekişmekte, niceleri anlaşılmaz acıların kıskacına yakalanmış, kıvranmaktadır. Fakat bunu hiç kimse bilmiyor, çünkü rüzgârlı, karanlık gecede hepsi aynı gürültü ile sallanıp hışırdıyor. Çöllerin serbest bir ağacı iken, ırsîbir terbiye ile, yavaş yavaş ateş kenarında yaşamaya mahkûm uyuşuk bir kedi zilletine indirilmiş, bu şimdi çiçeksiz, meyvesiz, aşksız ağacın her dokusu, duyulmak için ağız ve sesten başka bir şey istemeyen bin karanlık feryat ile dolu olduğunu pek muhtemel gördüm. Dar saksıya gömülen kısa kütükten çelik süngüler gibi fışkıran yapraklar, korkunç bir ıztırap ile gerilmiş büyük bir elin bana doğru uzanan sert parmakları gibi göründü ve demir kafes arkasında yatan hasta arslanın sıtmalı, büyük, sarı gözlerini andıran nebatî gözlerle, mahbus ağacın bana bakmakta olduğunu, tüylerim ürpererek düşündüm. Gurebâhâne-i Laklakan https://www.antoloji.com/bir-agac-karsisinda-siiri/ 2291044 2016-10-28T15:42:00+03:00 Ahmet Haşim Bu bir hayâl idi evvelce, fikr-i hâtiimin, Firâz-ı ufk-ı serabında dâimâ uçuşur: O handedir, o tebessüm, o nağmedir ki şiir, Uçar bahâr-ı ezelden... nüvîdidir ebedin. Bütün o aşk ü melâlimle ben semâlardan, https://www.antoloji.com/ey-nisviyyet-siir-nedir-siiri/ 2291040 2016-10-28T15:41:00+03:00 Ahmet Haşim Boğdum, sükûn-ı kahr ile, aşk-ı muhâlimin Vahdet-güzîn-i kalbim olan yâr-ı lâlini; Açmış o yerde kîn-i beşer şâh-bâlini Bekler tulû-i nahsını şems-i mezâlimin. Kırdım meh ü nucûmunu ufk-ı leyâlimin; https://www.antoloji.com/simdi-199-siiri/ 2291041 2016-10-28T15:41:00+03:00 Ahmet Haşim Suda yorgun, muzî tecelliler Ediyor bir takarrübü ifşâ: Kuğular, leyl içinde, sîne-küşâ Geliyor, gözlerinde mestîler; Sanki mahmul-ihande keştîler https://www.antoloji.com/kugular-6-siiri/ 2291037 2016-10-28T15:36:00+03:00 Ahmet Haşim -Yine gülerken Güldün; şeb-i şi’rimde bütün şi’r ü emeller Pür-hande, pür-aheng ü pür-âvâz döküldü; Mehtâb ü ziyâ, fecr ü şafak, nûr döküldü Reyyân-ı emel, mest-i hafâ... şûh u münevver... https://www.antoloji.com/surud-i-emel-siiri/ 2291038 2016-10-28T15:36:00+03:00 Ahmet Haşim Ba'zan sarı bir çehre-i ru'yâ gibi hissiz. Tenhâ bir ufuktan görünürsün bize sessiz... Çehrenden akan hüzn-i ziyâ, hüzn-i müebbed. Her rûha döker giryeli bir hasret ü gurbet, Bir hasret ü gurbet ki bütün geçmişe âid: https://www.antoloji.com/ciktigin-geceler-siiri/ 2291035 2016-10-28T15:35:00+03:00 Ahmet Haşim Gece uykusunun en derin yerinde, keskin bir ısırışla fırladım. Elektrik düğmesini çevirdim. Karnı patlayacak kadar taze kanla dolu bir tahtakurusu, odayı bir anda dolduran göz kamaştırıcı ışık içinde, ne yapacağını, nereye gideceğini, nasıl saklana- cağını bilemeyerek, sırtında koca yükle yakalanmış bir hırsız telaşıyla, beyaz örtülerin kıvrımları arasından aptal aptal kaçıyordu. Küçük böceğe dokunmadım ve çetin talihi, müthiş cesareti hakkında hayretle düşünceye daldım: Hiç şüphe yok ki, arslan bile, bu bir kahve damlası kadar küçük hayvandan daha fazla cesur değildir. Tırnakları hançerlerden daha kesici, dişleri en müthiş kılıçlardan daha delici, sesi gök gürlemeleri gibi hava tabakalarını dalgalandıran, kuyruğunun her vuruşu yerleri sarsan koca arslan için, boş çöllerde ince ayaklı ceylanlar ve güçsüz öküzler boğazlamak bir iş mi? https://www.antoloji.com/muthis-bir-bocek-siiri/ 2242682 2016-04-20T16:12:00+03:00 Ahmet Haşim Her akşam üstü ufuklarda bir selâm ararım Her akşam üstü uzak bir semâ-yi muzlimden. Sükût ü zulmet olan bir muhît-i mü’limden Doğar hayâtıma bir hicr-i dâimi sanırım. Semâ, senin o zamân mâteminle, hüznünle https://www.antoloji.com/aksamlarim-4-siiri/ 2235975 2016-03-28T16:37:00+03:00 Ahmet Haşim Bir gün Akşamın ölgün Duran o namütenahi ziya denizlerine Gark olan eşcar, Gark olan ovalar https://www.antoloji.com/geldin-34-siiri/ 2230780 2016-03-14T12:02:00+03:00 Ahmet Haşim “Mehmet Sait Bey’e” Bütün bizimçündür Nukûş-ı encüm-i vahdetle işlenen bir tül Gibi üstünde titreyen bu semâ; Gecenin dallarında şimdi açan https://www.antoloji.com/birlikte-50-siiri/ 2230760 2016-03-14T11:00:00+03:00 Ahmet Haşim Daha pek yavru, pek küçükken ben, Büyük annem tutardı alnımdan. “- Bana bak, böyle dilberim” derdi. Sonra mâh-ı nev-incilâya bakar, Leb-i mağmûmunu bir bükâ saklar, Bir hitâb-î semâyi dinlerdi. https://www.antoloji.com/hilal-i-semen-siiri/ 2230759 2016-03-14T10:59:00+03:00 Ahmet Haşim Kadın nedir? .. O münevver menekşedir ki uçar, Samîm-i hüsn-ı bahârında hande-i âfaak, Çiçek nedir? .. O da bir aşk-ı mütebessimdir ki Şemîm-i rûh-ı behîminde bir kadınlık var! .. Çiçek meâl-i ebedden terekküb etmiş ise, https://www.antoloji.com/kadin-nedir-cicek-nedir-siiri/ 2230758 2016-03-14T10:57:00+03:00 Ahmet Haşim Mahmûr, muzî, mâ-ı, derin bir şeb-i nîsân Olmuştu nücûmiyle miyâh-î dile rîzân Dallardan uçan ıtr-ı bahâr-î mütefekkir Dökmüştü o solgun şebe hulyâ, emel ü Şi’r. Sesler, gülüşür sâyede, sevdâ ile bî-hûş, Bâd anları eylerdi nevâzişle der-âğuş. https://www.antoloji.com/seb-i-nisan-siiri/ 2230757 2016-03-14T10:56:00+03:00 Ahmet Haşim Annemle karanlık geceler ba’zı çıkardık; Boşlukta denizler gibi yokluk ve karanlık Sessiz uzatır tâ ebediyetlere kollar… Gûyâ o zaman, bildiğimiz yerdeki yollar Birden silinir, korkulu bir hisle adımlar, Tenhâ gecenin vehm-i muhâlâtını dinler… https://www.antoloji.com/sensiz-644-siiri/ 2230756 2016-03-14T10:53:00+03:00 Ahmet Haşim Lâkin yetişir ey kamer, ey hüzn-i leyâlî Ruhum o kadar oldu ki mehtâb ile mâlî, Artık yetişir cûşiş-i pür-nûr-ı hayalin… Yorgun bu dumanlarda duran leyl-i mehâsin, Enhâr-ı sükût, ufku saran sâye-i rü’yâ; Her hiss-i hafî, şübheli bir gölgede gûyâ https://www.antoloji.com/hatime-siiri/ 2230754 2016-03-14T10:50:00+03:00 Ahmet Haşim “Yakup Kadri’ye” Bî-haber gövdeme gelmiş konmuş, Müteheyyiç, mütekallis bir baş; Ayırır sanki bu baştan etimi Ömr-i ehrâma muâdil bir yaş! .. https://www.antoloji.com/basim-11-siiri/ 2230755 2016-03-14T10:50:00+03:00 Ahmet Haşim Bir gün yine biçâre kadın hasta uzanmış Tüllerde… Uzaklıkları bir sâye-i müthiş Bir dul gibi örterdi dumanlarla, elemle, Hep gölge adımlar bir âheng-i ademle Vâdileri kaplardı serâpa gece sessiz. https://www.antoloji.com/hasta-iken-siiri/ 2230753 2016-03-14T10:48:00+03:00 Ahmet Haşim Ey eski kamer, sen bizi elbette bilirsin! Annemdi o nûrunda gezen zıll-ı mehâsin, Bendim o çucuk, bendim o simâ-yi tahayyür, Bir gün ki hâzan ufka kızıl dalgalı bir nûr, Bir kanlı ziyâ haşrediyorken, onu bir yed, Bir bâd-ı haşîn aldı o rü’yâyı müebbed. https://www.antoloji.com/hazan-207-siiri/ 2230751 2016-03-14T10:47:00+03:00 Ahmet Haşim