<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" ?>
<rss version="2.0" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/">
<channel>
<title>Antoloji.Com - Şiir, Şair ve Edebiyat</title> <link>https://www.antoloji.com/</link>
<description>
Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Adsız Gardenya Şiirleri
</description>
 <item>
<title>Sessiz Seviyorum Seni</title>
<description>Sessiz seviyorum seni...
Güneşin doğması, bulutların dağılması gibi sessiz seviyorum seni. Çiçeğin açması, yağmurun dinmesi, karın erimesi gibi sessiz seviyorum seni.
Azrail'in can alması, umutların yıkılması gibi sessiz seviyorum seni. Yaprağın dalından düşmesi, bebeğin ilk kez ağlaması, gözyaşının yanağa süzülmesi gibi sessiz seviyorum seni.
Kanın damarlarda dolaşması, kalbin bedene can vermesi, cananın cana ihaneti gibi sessiz seviyorum seni.
Şimdi söyle... Seviyorum diye haykırayım mı sana, yoksa bir ömür kimselere duyurmadan sessiz mi seveyim seni?
@dsız.. </description>
<link>https://www.antoloji.com/sessiz-seviyorum-seni-3-siiri/</link>
<guid>3906999</guid>
<pubDate>2026-11-16T03:45:00+03:00</pubDate>
<author>Adsız Gardenya</author>
</item>
 <item>
<title>Sen Bana Bizi Borçlusun Yar</title>
<description>sen bana bizi borçlusun yar...
benim içimde kurduğum o dünyayı, kimselere anlatmadığım hayallerimi, adını anarak ettiğim duaları borçlusun.
ben seni öyle gelip geçici bir hevesle sevmedim. gönlümün kapısını herkese kapatıp sana açtım. bir ömrü sığdırdım adına, kendime bile anlatamadığım nice güzel düşü seninle yaşadım.
sen bilmezsin, ben kaç gece seninle konuşup sabaha sensiz çıktım. kaç defa içimde sana sarıldım da ellerim boş kaldı. kaç kez bir mutluluğun kıyısına kadar geldim de sen yanımda olmadığın için geri döndüm.
sen bana bizi borçlusun...
benim hiç yaşayamadığım o güzel sabahları, gözlerinin içine bakarak söyleyemediğim seni seviyorumları, omzunda dinlendiremediğim yorgunluğumu borçlusun.
ben senden bir dünya istemedim ki yar, bir dünyanın içinde seninle yaşayacak küçücük bir yer istedim.
şimdi içimde sana ait bir ömür duruyor. ne kapısını kapatabiliyorum ne de içeri girebiliyorum.
ve en çok da buna yanıyorum...
ben seni kaybettiğim için değil, seninle yaşayacağım ömrü hiç yaşayamadığım için kederliyim.
sen bana bizi borçlusun yar...
ben bu sevdaya bir kalp değil, bir ömür koydum. hesabını senden sormaya dilim varmıyor ama içimdeki o yarım ömür de senden başkasına ait değil.
@dsız.. </description>
<link>https://www.antoloji.com/sen-bana-bizi-borclusun-yar-siiri/</link>
<guid>3906997</guid>
<pubDate>2026-11-16T03:44:00+03:00</pubDate>
<author>Adsız Gardenya</author>
</item>
 <item>
<title>EylüL</title>
<description>ah be eylül... ne kadar çok benziyorsun bana ve ben yine sana bakıp susuyorum...

sen yapraklarını döküyorsun, ben içimde kimseye gösteremediğim ÖMRÜMÜ...

Ah be Eylül… Ben de her dökülen yaprağında kendimden bir parça buluyorum. 
Sen mevsimini yaşarken ben içimde çoktan sonbahara dönmüşüm. 
Belki de bu yüzden sana bakınca kendimi görüyorum. 
Çünkü ben de sustukça çoğalttım içimdeki özlemi, kimseye anlatamadığım ne varsa kalbime gömdüm. 
Sen yapraklarını döküyorsun, ben hâlâ içimde solmayan birini taşıyorum… 🍂

Ah be Eylül… Sen yapraklarını döküyorsun, ben içimde biriktirdiğim acıları… 
Senin sonbaharın geçer belki, ama benim içimde bazı mevsimler hiç bitmiyor. 
Çünkü insan en çok da kimseye anlatamadığı yerinden kırılıyor. Ben de sustum Eylül… 
Bir tek kalbim susmadı; o hâlâ kimsenin duymadığı bir özlemin adını söylüyor… 🍂

ah be eylül...
ne senin yaprak dökümün biter
ne de benim derdim
sen her sonbahar biraz daha sararırsın
ben her sabah biraz daha içime gömülürüm
sen dallarından ayrılan yapraklara ağlarsın
ben hiç yaşanmamış baharlarımın ardından
hangi toprağa düşeceğimi bile bilmeden savrulurum
senin mevsimin değişir eylül....
senin mevsimin değişir
benim içimde mevsimler yas tutar...
@dsız.. </description>
<link>https://www.antoloji.com/eylul-904-siiri/</link>
<guid>3906998</guid>
<pubDate>2026-11-16T03:44:00+03:00</pubDate>
<author>Adsız Gardenya</author>
</item>
 <item>
<title>Seni Anlattım</title>
<description>bugün hiç yüz vermedim güneşe seni anlatıp hava attım çiçeklere adını günün en tepesine yazdım bir de rüzgara döndüm yüzümü bütün gücümle haykırdım adını duydun mu sesimi sevdam duydun mu sana olan özlemimi
Duydunmu mu seni ne çok ozledigimi
varsın rüzgar saçlarını okşarken benim sesimi de taşısın yüreğine varsın gökyüzü duysun önce sonra bulutlar anlatsın sana benim senden yana nasıl bir mevsimde kaldığımı
bugün güneşe seni anlattım çiçeklere seni yazdım .rüzgara  içimde biriktirdiğim bütün o 
Özlemlerimi anLattım 
Duydun mu?...
şimdi söyle sevdam ,
rüzgar kapına uğradığında bir an olsun yüreğin hiç mi ürpermedi yoksa ben yine seni özlediğimlemi  kaldım...
@dsız.. </description>
<link>https://www.antoloji.com/seni-anlattim-34-siiri/</link>
<guid>3906995</guid>
<pubDate>2026-11-16T03:43:00+03:00</pubDate>
<author>Adsız Gardenya</author>
</item>
 <item>
<title>Bakma Sen</title>
<description>sen bakma gidiyorum sözlerime...
ben giderken bile kalbim senden yana duracak. her veda biraz gurur, biraz çaresizlik taşır. ben sana gitmeyi değil, kalmayı ne kadar istediğimi anlatamadım. şimdi yol benim, aklım sende kalsın... </description>
<link>https://www.antoloji.com/bakma-sen-30-siiri/</link>
<guid>3906994</guid>
<pubDate>2026-11-16T03:42:00+03:00</pubDate>
<author>Adsız Gardenya</author>
</item>
 <item>
<title>Senden Sonra</title>
<description>Senden sonra diye bir şey yok sanıyorsun ya… Oysa ben de bir zamanlar senden sonrasına inanmazdım. Bir gidişin bu kadar çok şeyi beraberinde götürebileceğini  asla düşünmezdim. Bir insanın yokluğu, bir şehrin bütün ışıklarını söndürebiliyormuş da
Karanlıkta kaLınca anladım.
Ama sana bir şey söyleyeyim mi? Senin gidişinle biten yalnızca bir sevda değildi. Benim içimde sana ayırdığım koca bir ömür de yarım kaldı.
Şimdi ne mevsimlerin değişmesi teselli veriyor ne de sabahların yeniden doğması. Takvimler ilerliyor, ömür bir yerlerden akıp gidiyor da benim gönlüm senin bıraktığın o son bakışın kıyısında oturuyor.
Sana kırgınım, evet… 
Kırgınım sana, Ama sevgimden utanacak kadar değil. Adını anınca içim hala aynı yerinden sızlıyor işte..
Bil ki ben seni unutamadığım için değil, seni bir gün unutacak kadar az sevmemiş olduğum için böyleyim.
Ve en acısı da ne biliyor musun?
Ben senden bir ömür istemiştim… Sen giderken benden, o ömrü de alıp gittin.
Canın SAGOLSUN 
Ben senden gitmeyi değiL kalmayı ne çok istediğimi @nLatamadım..
@dsız.. </description>
<link>https://www.antoloji.com/senden-sonra-331-siiri/</link>
<guid>3906993</guid>
<pubDate>2026-11-16T03:41:00+03:00</pubDate>
<author>Adsız Gardenya</author>
</item>
 <item>
<title>Hocam</title>
<description>Şöyle bir düşünüyorum da…
Bana göre hayatımda biri var ama yalnızca hayalimde. Ne birlikte kurulmuş bir planımız var ne de paylaşılmış bir hayatımız. Uzaktan uzağa beklediğim, bir türlü ete kemiğe bürünemeyen, yalnızca hayallerimde yaşayan ütopik bir sevgili…
Ne yaptığından haberim var ne de benim neler yaşadığımdan onun. Ben onu özlemekle yetiniyorum, beklemekle ödüllendiriliyorum. Garip olan şu ki, bu bekleyişin hiç cezası kesilmiyor ama ömrümden her gün bir şeyler alıp götürüyor.
Bana ayrılan birkaç dakikalık mutluluğu günlere bölüp yaşamayı öğreten bir hocanın, bir türlü dersini öğrenemeyen öğrencisiyim ben. Bir bakışını haftalarca içimde saklayan, bir cümlesini günlerce kendine yoldaş eden, kısacık bir kavuşma ihtimalinden koskoca bir ömür çıkaran bir öğrenci…
Ama artık yoruldum hocam.
Ben okulu bırakıyorum.
Benden ne mühendis çıkar ne doktor ne de sizin gibi bir öğretmen…
Ben bu okulda yalnızca sevmeyi öğrendim, kavuşmayı bir türlü öğretemediniz.
Diplomamı da istemiyorum artık, tek dileğim şu: Bir gün beni de hayalimde değil, birinin hayatında yaşatın hocam.... </description>
<link>https://www.antoloji.com/hocam-114-siiri/</link>
<guid>3906991</guid>
<pubDate>2026-11-16T03:40:00+03:00</pubDate>
<author>Adsız Gardenya</author>
</item>
 <item>
<title>Hasret 1</title>
<description>O gün 
Gece uzun sürmüştü. Odanın içinde dolaşan sessizlik, duvarlara çarpıp geri geliyordu. Pencerenin önünde durdu, dışarı baktı ama gördüğü şey şehir değildi… içindeki karmaşaydı.
Gitmek geçiyordu aklından. Öyle bir gitmek ki, arkasına bakmadan. Kimseye anlatmadan. Sadece çekip gitmek. Ama her düşündüğünde bir şey tutuyordu onu. Alışkanlık mıydı, yoksa hala kırıntısı kalan bir umut mu, bilmiyordu.
Ellerini cebine koydu. Kendine sordu sessizce: Kalsam ne değişecek
Cevap gelmedi.
Bu sefer başka türlü sordu: “Gidersem ne kurtulacak?”
İçinde bir şey kıpırdadı. Belki de ilk kez doğru soruyu sormuştu.
Çünkü kalmak, her gün biraz daha susmak demekti. Her gün biraz daha kendinden vazgeçmek… Ve o, en çok buna yorulmuştu.
Kapıya doğru yürüdü. Elini koluna değil, kalbine götürdü önce. Sanki oradan izin alması gerekiyordu.
Derin bir nefes aldı.
Ve o an anladı… Gitmek bazen birini terk etmek değil, kendini yarım bırakmamaktı.
Kapıyı açtı.
Bu sefer tereddüt etmedi.
ve sonunda...................... </description>
<link>https://www.antoloji.com/hasret-1-24-siiri/</link>
<guid>3906992</guid>
<pubDate>2026-11-16T03:40:00+03:00</pubDate>
<author>Adsız Gardenya</author>
</item>
 <item>
<title>Dünya Gayrı Tat Vermiyor</title>
<description>Dünya gayrı tat vermiyor...

Meğer insanı yoran zaman değil, içine gömdüğü cümlelermiş. Ben sustukça eksildim, affettikçe kırıldım.En çok da içimde ölen cümlelerin yasını tuttum. Şimdi içimde ne eskisi gibi bekleyen bir umut var ne de geri dönecek bir heves... Sadece kimsenin duymadığı bir sessizlik taşıyorum. Ve en acısı, beni en çok ben özlüyorum... </description>
<link>https://www.antoloji.com/dunya-gayri-tat-vermiyor-siiri/</link>
<guid>3906989</guid>
<pubDate>2026-11-16T03:25:00+03:00</pubDate>
<author>Adsız Gardenya</author>
</item>
 <item>
<title>Sessizliğimm</title>
<description>sahi ne zaman bu kadar sustum ben...
hangi ara içimden geçenleri kendime bile anlatamaz oldum
ne zaman biriktirdim bu kadar cümleyi boğazımda
biLmiyorum </description>
<link>https://www.antoloji.com/sessizligimm-siiri/</link>
<guid>3906988</guid>
<pubDate>2026-11-16T03:21:00+03:00</pubDate>
<author>Adsız Gardenya</author>
</item>
 <item>
<title>Yüreğimm</title>
<description>Gidecek yerim olmadığı için değiL, saracak kimsem olmadığı için 
Yüreğine sığındım bu gece yüreğim
Kapısını çalacak hiçbir eşik kalmayınca yol dönüp dolaşıp yine içine varırmış , Bunu en ağır gecede öğrendim. Yürüdüğüm bütün yollar aynı sessizliğe çıktı Tutunacak diye uzandığım her dal avuçlarımda kırıldı. Ben de kimsenin bilmediği o en eski kapıyı çaldım bir tek Sen açtın yüreğim..
Ne bir hesap sordun ne de neden diye baktın yüzüme ,Kırık yanlarımı olduğu gibi kabul ettin Dünyanın yükü omuzlarımdan inmedi belki ama ilk defa taşıyamadığım yükü saklamak zorunda kalmadım.
Meğer bütün yolların sustuğu yerde geriye yalnızca yürek kalırmış ,Bir başkasına değil kendi yüreğine misafir olurmuş insan , Ben bu gece senden başka hiçbir yere varamadım yüreğim Yorgunluğumu da suskunluğumu da sana bıraktım
Bana sırtını dönmeyen tek sığınak yine sen oldun yüreğim
@dsız.. </description>
<link>https://www.antoloji.com/yuregimm-2-siiri/</link>
<guid>3906987</guid>
<pubDate>2026-11-16T03:11:00+03:00</pubDate>
<author>Adsız Gardenya</author>
</item>
 </channel>
</rss>
