<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" ?>
<rss version="2.0" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/">
<channel>
<title>Antoloji.Com - Şiir, Şair ve Edebiyat</title> <link>https://www.antoloji.com/</link>
<description>
Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Adem Koşan Şiirleri
</description>
 <item>
<title>Tozak</title>
<description>Tozak yağardı inceden                                   Ekim sonu kasım başı                                                                                                          Buz kesmezdi  ortalık hemen    Karakışı haber eder giderdi Tozak yağardı   inceden Ekim sonu Kasım başı Uyandırarak  sobayı Derin  yaz uykusundan </description>
<link>https://www.antoloji.com/tozak-siiri/</link>
<guid>3531863</guid>
<pubDate>2023-12-07T22:10:00+03:00</pubDate>
<author>Adem Koşan</author>
</item>
 <item>
<title>Zamanın Fırçası</title>
<description>Düşünceler uçuşurdu                             Zihninin  semalarında                           Kendine  özgü , katışıksız                            Fakat cılızdı sesi                                                                                                                                             Savrulup dururdu  hep                               Hoyrat rüzgârlarda                                                                                                                                                                                  Zamanın  fırçası  pek mahir.           Konuşamaz ama kaş göz çizerdi                                       Sen kayıtsız ol  dercesine                               Bu yüzdendi içe dönüşleri            Demlenmeye bırakırdı                   Kırgınlıklarını da  heveslerini de ..   </description>
<link>https://www.antoloji.com/zamanin-fircasi-2-siiri/</link>
<guid>3528747</guid>
<pubDate>2023-11-27T12:01:00+03:00</pubDate>
<author>Adem Koşan</author>
</item>
 <item>
<title>Hüzün Mevsimi</title>
<description>Mayıs hiç bu kadar  hüzün kokmamıştı                                               Hiç bu kadar üşütmemişti yüreğimi     Hüznün mevsimi olmaz!                     Sonbahar kapısından bir kere girdin mi                                                     Demir sürgüsü kapanır ardından                Çıkmak istersin de  çıkamazsın                  Derlerdi de inanmazdım                           Keşke  kulak verseydim                        Ağırkanlı mıydım,  gamsız mıydım                   Yoksa tatlı bir rüyada mıydım                            Ne çok sıcaktım ne de çok serin                  Zira korkardım uçlarda olmaktan.               Dün yaşandı  , yarın belki olmayacak              Derlerdi de inanmazdım..             </description>
<link>https://www.antoloji.com/huzun-mevsimi-34-siiri/</link>
<guid>3528746</guid>
<pubDate>2023-11-27T11:58:00+03:00</pubDate>
<author>Adem Koşan</author>
</item>
 <item>
<title>Çocukluk Ylları</title>
<description>Işıl ışıl olurdu haziran sabahları                Akasya ağacına yuva yapan kumrular                 Ahşap pencerenin  çam kokusu                                                           Ve kasasında vızıldayan sinekler                                          Çok uzun değil belki sekiz , on yıldı       Yıldızların parıl parıl parladığı                                                                                                                                    Yeni yılın gelmek bilmediği                                                                                                     Mermere kazınmış gibi                                    Tadı hiç  silinmeyen                                              Ne hayal ne de rüya                                    Meğer insanın özüymüş                                                                                                                                                                                                                                    O çocukluk yılları..   </description>
<link>https://www.antoloji.com/cocukluk-yllari-siiri/</link>
<guid>3528745</guid>
<pubDate>2023-11-27T11:56:00+03:00</pubDate>
<author>Adem Koşan</author>
</item>
 <item>
<title>Ummak</title>
<description>Yaz akşamları  eser dururdu  bozkırda                                                        Dutlar haziranda, kirazlar   temmuzda  olur                                           Yarısını toprak, yarısını da kuşlar yerdi.                                                                    Salatalıklara kıfır düşer, ağustosu pek göremezdi                                                       Olmayana bitmeyene inat                                                                     Ürpertili bir  umuttu bizimkisi                           Ne kötü gönlümüz varmış meğer                                Kadı evinden kaygana umarcasına      </description>
<link>https://www.antoloji.com/ummak-12-siiri/</link>
<guid>3528744</guid>
<pubDate>2023-11-27T11:53:00+03:00</pubDate>
<author>Adem Koşan</author>
</item>
 <item>
<title>Çaresiz</title>
<description>Bir toz zerresi gibi                                                  Yağmurlara hasret                                    Uçtukça uçtum                                         Düştükçe düştüm                                                                                                         Ne zaman susacak                                              Bu sessiz çığlığım                                               Ne zaman sönecek                                              Bu içimdeki yangın                                                  Kulaklarımı tıkasam                                 Gözlerimi de yumsam sıkıca                 Uyanmak  istemediğim                                    Tatlı bir hülyaya dalsam                                                         Ne bir üf çıktı ağzımdan                                      Ne de kötü bir  söz işittim                                  Ne yaşadıysak biz                                              Hep içimizde yaşadık... </description>
<link>https://www.antoloji.com/caresiz-328-siiri/</link>
<guid>3528743</guid>
<pubDate>2023-11-27T11:51:00+03:00</pubDate>
<author>Adem Koşan</author>
</item>
 <item>
<title>Bir Ömür Bir Şiir</title>
<description>Sarı yelek mavi kazak                                                     Temmuz kadar sarı                                     Gökyüzü kadar maviydi                           Yemyeşil bir orman göçürdü                          Bozkırın tozunu yutarak.                                                                                                                        Sarı yelek mavi kazak                                     Akıttı gözünün yaşını                                        Hep İçinde bir yerlere                            Taşmadan taşırmadan                          Kırmadan dökmeden                                                           Sarı yelek mavi kazak                                                                     Açık etmedi sırları                                     Emanete sahip çıkarak                                    Kimseden ummadan                            Oldurmaya çalışarak                                         Sarı yelek mavi kazak                                    Ürkek bir kuş gibi  narin                                      Bir erkekten daha güçlü                                İlmek ilmek dokudu hayatı                          Yarıda kalır mı diye korkmadan.. </description>
<link>https://www.antoloji.com/bir-omur-bir-siir-siiri/</link>
<guid>3528741</guid>
<pubDate>2023-11-27T11:47:00+03:00</pubDate>
<author>Adem Koşan</author>
</item>
 <item>
<title>Gün Olur</title>
<description>Gün olur                                                             İki kelimeyi bir araya getiremez insan,                        Gün olur                                                   Soluksuz yağan  yağmurlar gibi            Dökülür yüreğinden                                             Duygular, düşünceler..                                                                                            Doldu muydu taşar insan.                                                                                                                         Kimi zaman                                                Çiğner durur yutamaz,                                  Kimi zaman                                                     Kuş üflese dağılır derdi tasası.                     Kapı aralığından süzülen,                                    Belli belirsiz  bir ışıktır bazen                                      Yılların suskunluğunu çözen.                                                                                                                                                            Sararıp dalından düşen  yapraklar,                       Gün olur                                                        Çiçek açarlar en tazesinden. </description>
<link>https://www.antoloji.com/gun-olur-156-siiri/</link>
<guid>3528468</guid>
<pubDate>2023-11-26T22:09:00+03:00</pubDate>
<author>Adem Koşan</author>
</item>
 </channel>
</rss>
