https://www.antoloji.com/ Kültür Sanat Edebiyat Portalı. Türkçe şiir ve şair arşivi. Şiirleri saçları kınalı gözleri kahverengi kolunda gri saat tırnakları ojeli siyah saçları belinde inci gibi dişleri nefes aldıkça iyi ki doğmuş diyorum. üzerinde pembe gömleği altında mor eteği siyah topuklu ayakkabısı elinde siyah telefonu https://www.antoloji.com/saclari-kinali-gozleri-kahverengi-siiri/ 2357466 2017-05-29T18:55:00+03:00 Fatma Saylak sevgilim barışa koşan kavgada üryansın Gökte gri mantarlar açtı Dumanlı kızıl Söyle iyilik perisine uykusundan uyansın https://www.antoloji.com/iyilik-perisi-3-siiri/ 2357417 2017-05-29T14:49:00+03:00 Uğur Mir Ural Neden soruyorlar ki adımı durmadan? Bir dakika, şimdi hatırlayacağım… Tam da dilimin ucunda, ama bekleyin… Sahi, benim adım neydi? “Hadi söyle adını” diye ısrar etmelerinin nedeni ne olabilirdi? Ben hala uyuyor muyum ya da uyandım mı? Sanki bir salıncakta sallanıyor gibiyim. Her taraf tam aydınlık değil, hava sisli mi, yoksa güneş artık gri mi doğuyor? Gördüğüm rüya neydi ve ben neden hala aynı rüyayı görüyorum ya da bu rüya değil ve ben uyanmaya başlıyorum. Rüya bile olsa neden hiç kimse yok ve ben neden hiç kimseyi göremiyorum. Acaba uyansam mı, yoksa bıraksalar da ben olduğum gibi mi kalsam? Ha bire sağımı solumu çekiştiriyorlar. Canım yanıyor mu bilemediğim gibi, yoksa farkında olmadığım yabancı bir kentte miyim? Karanlığından bir türlü çıkamadığım sisler içinde yüzüyor gibiyim. Hem konuş diye ısrar ediyorlar, hem de dinlemiyorlar. Peki, neden sesimi duymuyorlar benim? İkide bir yüzüme doğru eğilen ve soluğunu hissettiğim hatta ilk defa değişik gelen kokusunu bile soluduğum bu insan kim? Uzun uzun yollar, geçemeyeceğim kadar derin su kanalları, bir türlü berraklaşmayan bulanık sular ve ben hep içindeyim sislerin ve beni boğacak kadar coşkulu akan bulanık suların. Peki, bedenim ve ruhum aynı değil mi ya da ayrı ayrı mı duruyorlar? Sislerin içindeki bu yabancı yüzler kimin? Evet; derin, merdivensiz ve dipsiz bir kuyunun içindeyim ben. Çıkmam mümkün değil, hiç bir umut yok benim için… Ne kadar ölen akrabam varsa hepsi bir arada… Tanıdık, tanımadık kim varsa beni çekiştiriyorlar. Kimi bırakalım gitsin, kimisi de gelmiş, gitmesin madem geldi diye bırakmak istemiyorlar. Bir yandan da ha bire beni uyandırdığını sanan ama benim canımı yakanlar da kim? Ben ne yapayım şimdi? Gitsem mi, kalsam mı, kime sorayım ki? Her taraf uçan hayaletlerle dolu… Beni de alıyorlar aralarına, beraber uçuyoruz, benim bilmediğim ama onların uçtukları yerlere… Sisler dağılmak yerine sanki tüm dünyayı kaplıyorlar. Ben gri güneşi istemiyorum. Çıkarın beni buradan, hadi açın kapıları ya da perdeleri… Ya da nerede aydınlık varsa beni oraya götürün. Yoksa yüzümü keskin gagasıyla gagalayan ve keskin pençesiyle yavru kuzu sanıp, kokmuş leş gibi kaldırmak isteyen ve canımı yakan bu kartalların kanatlarının gölgesinde uçmak yerine onların pençelerinde can vereceğim. https://www.antoloji.com/yeniden-dogmak-gozlerinde-siiri/ 2348444 2017-05-02T13:23:00+03:00 Hikmet Çavdar 2005 YILI İLÇE MİLLİ EĞİTİM MÜDÜRLÜĞÜ “BİR ZAMANLAR BEN DE ÖĞRENCİYDİM” KONULU “ÖYKÜ” YARIŞMASI ÜÇÜNCÜSÜ Bazıları şehirlerin kokuları olduğuna inanır; bazıları ise tadı. Bazıları şehirleri kadınlara benzetir; bazıları ise çocuklara…Bense şehirlerin bir rengi olduğuna inanırım. Burdur pembedir bence, pespembe…Babacığımın bana bayramlarda aldığı pamuk şekerinin tadında şeker pembe. Burdur denince aklıma çocukluğum gelir, ilkokula başlayışım, ilkokulum gelir. Adı gibi bir okul:” Şeker İlkokulu” https://www.antoloji.com/tesekkurler-ogretmenim-7-siiri/ 2345941 2017-04-25T19:27:00+03:00 Derya Akgün 2 Grilerin grubunda üretilmiş klon türler, Tip bir gri türler için durmaz bol bol ederler… (2012) https://www.antoloji.com/uzayli-nordiklilerden-klon-uzaylilar-siiri/ 2343713 2017-04-18T16:01:00+03:00 Mehmet Tevfik Temiztürk Sürekli gözlenmekte takip edilmekteyiz, Bilimin örtbaslarından bunu da bilmekteyiz… Desen ki gri yaratık, bulursun tımarhaneyi, Desen ki uzaylılar var, denerler reddiyeyi… Hiç reddedemez isen mutlak susturulursun, https://www.antoloji.com/yok-etme-bilincimiz-uzaylilarca-engellenemezse-2-siiri/ 2334223 2017-03-23T15:33:00+03:00 Mehmet Tevfik Temiztürk hayat mı bana ,ben mi hayata yakışmadım,bilmiyorum.aynı yöne bakmayı,birbirimizin zamanına sızmayı başaramadık.ben ona uzaktım o bana noksan.taşıp durdum onun boş görünen dolu bardağında.ona her yaklaştığımda azaldığımı farkettim.ondan her uzaklaştığımda ise mağlubiyetimi.güneşi güneşim olamadı.hiçbir vakit dünyanın aynı yüzünde karşılayamadık sabahı.o ay ile mehtabı meşk ederken,ben güneşin ışığı ile şarj ettim ruhumu.ben ay ışığına hüznümü defnederken o güneşin aydın yüzüne meftundu.ne aynı kaynağın suyu ile ıslandı dilimiz damağımız ne de aynı şifa ile derman buldu yaralarımız.ne o bana yaraşır bir hayattı ne de ben ona yaraşır bir yol arkadaşı. yanılıyorum.ardarda belirsiz bir yanılma hali ile uğraşıyorum.tüm tahminlerim falso kaybediyorum yaşama ilerlediğim yollara,inanma gücümü kaybetmek ile karşı karşıyayım.yalnızlıktan şikayet ediyorum.güneşsiz ve susuz bir fesleğenim.bir dokunuş hissetmeyegörsün dalım,yaprağım hemen soluyorum.bir mahkumiyet bir hastalık gibi yalnızlığım. çabalıyorum inanın.sevmek ve sevilmek için.olmuyor.işte kadere olan inancım burada gösteriyor kendini.kader deyip avunuyorum.yaşamak için mecburum.bazı şeylerin üzerini örtüp sorgulamıyorum.evet korkağım.korkmaktan utanmıyorum. kalabalık çıktığım tüm yolculuklar bir yerden sonra hep yalnız devam etti.madem böyle dedim,tüm yolculuklarıma tekil devam ediyorum.varken yok saymak çok daha zordu.toprağında hükmeden çiçekler ne muhteşemdir değil mi?ama koparılmaya görsün sayılı gündür ihtişamı kurur,solar,dökülür.o manzaraya şahit olmaktansa kuru çiçekler biriktiriyorum artık. https://www.antoloji.com/kor-lisan-lal-izah-siiri/ 2333954 2017-03-22T14:47:00+03:00 Melahat Kırtekin İnsan mahzun olunca Tat almazmış ekmekten, Bihabermiş suyun elzem olduğundan. İnsan mahzun olunca Bihabermiş umutlardan Yanıbaşındaki tablo tadındaki manzaradan. https://www.antoloji.com/gunce-136-siiri/ 2330673 2017-03-13T00:07:00+03:00 Kadri Polatlı Bakışlarımız manasız, anlamlar yitirmiş birbirimizi Suskun hisler, duygular nemli, gözler ağlamaklı Ruhumuzu sarmış gri rengin yüzkarası Dönüp baktığımız hatıraların düşmüşüz peşine Dolanıyoruz boşluklarda görmediğimiz birbirimizle. https://www.antoloji.com/ruhumuzu-sarmis-gri-rengin-yuzkarasi-siiri/ 2328823 2017-03-05T19:05:00+03:00 Yakup Icik Kargaşa bitmeyecek aksine daha artar, Bebeklerim saldırgan yürekleri yaralar… Zetalı dostlarımız ayar çekemezler mi? Şu GRİ kardeşlerimiz yardım edemezler mi? Bizde sabır kalmamış tahammülümüz de yok, https://www.antoloji.com/uzaylilarimizdan-yardim-alinmali-siiri/ 2324199 2017-02-18T08:26:00+03:00 Mehmet Tevfik Temiztürk Gökyüzüm Gri Gri, tozlu bulutlar kaplar gökyüzümü, Soldurulmuş mavilerim nerde hani? Rengârenk umutlarım, pembe hayallerim, Tuale çizdiğim resmin nerede şimdi? Şırıl şırıl akansularım, şelalelerim nerede? https://www.antoloji.com/gokyuzum-gri-siiri/ 2320981 2017-02-07T09:59:00+03:00 Yavuz Bayram Çalışkan Gögün mavisi hüzünlü, gri bulutlar örtmüş yüzünü Kızıl akşamlar düşleyip süslenmeyin ey sevgililer. Beklemeyin mor geceyi, venüsü, pembe şafakları Ağıtlarınıza dokunmadan geçen gün mutlu sayılmaz. https://www.antoloji.com/agitsiz-gunler-mutlu-sayilmaz-siiri/ 2320285 2017-02-04T16:21:00+03:00 Yakup Icik Kızıllık yarıyor, gri bulutlar pembe renginde Hazza eriyor akşamlar, başlarken mor geceye Venüs daha doğmadan ay almış yerini Parlıyor gümüş renginde, aşkına yaratılan evrende. https://www.antoloji.com/goklerde-umut-mutluluk-var-siiri/ 2318346 2017-01-29T21:34:00+03:00 Yakup Icik Az önce ayrıldık Bir koy ilkokuluna çığ düşer gibi ansızın; Gırtlakları kesen kelimelerle veda ettin yasadığın bedenime ne A Rh pozitif bir 'kal' bulabildim ne de 0 grubu negatif bir 'burukluk', donakaldığım evin içinde! Kanım, orman basan cinlerin sabahın ilk ışıklarıyla https://www.antoloji.com/gri-siyanur-siiri/ 2314617 2017-01-17T15:53:00+03:00 Küçük İskender Susamış nice sevdalar solup, bir bir ölüyor Aşkların umurunda mı sanki şu bedenler? Yanmadan küle dönmüş, çöllerde savruluyor Kumtanelerini andırır sanki güz gibi renginde. Kaç sevgili bilir ardına bakmadan sevildiğini? Bilir mi ki, nice canların nasıl yanıp kavrulduğunu? https://www.antoloji.com/sevilenin-guzelligi-sevende-cok-ozel-siiri/ 2304263 2016-12-11T14:38:00+03:00 Yakup Icik Mamon, kolektif bilinci ve kolektif gücün müktesebatını kişisel eştirir olmanın bir mana anlamasıydı. Mamon'i anlamanın bey erki içinde olan; imge güç olan El, köle adamı (insanı) karşısına oturtuyordu. Ön ittifaktan öğrendiklerini adama, sanki kendi marifetiymiş gibi okuyordu, El. Bu "öküz" diyordu EL; karşı totem meslekli hüner içinde olmasıyla ön ittifaklı deneyimlerin bilgisine. EL, zaten totem mesleği olmuşla adlandırılmış kullanımları; ‘adama her şeyin adını bellettim’ diyordu. Öğrettim dediği bu ön ittifaklı bilgi içinde öğrendiklerini Mamon (kişileştirilmiş mana): ön ittifak içinin bir uygulaması olan öküzü; "öküzü adam tarlasını sürsün diye ben yarattım" diyordu. Çünkü bu söz ön ittifakın ortaklık hafızasını silmenin gayretiydi. Ön ittifakın yerine insanı kontrol edeceği geri beslen imli, imgeleri koymanın gayretiydi. Aslında süreci nesnel geri beslenme referansı ileri akıtıyordu. Ama siz bu akma işini imgelerden biliyor ve imgelerin söylemi olduğuna inandığınız anlamlarıyla akıyor sanıyordunuz. Enerji bir düşünme bir oluşmanın zıttı olmakla boşluk devinmesi olan holleri de oluşuyordu. https://www.antoloji.com/insan-5-4-siiri/ 2298315 2016-11-22T00:20:00+03:00 Bayram Kaya Geç kaldık Geç kaldık mutluluk için yalan yanlış düşlere kapıldık, huzuru kaçırdık. Yanı başımızdayken mutluluk onu hep uzaklarda aradık. Sonra bir sevdaya kapıldık, kurtaran olmadı. Mavi idik gri olduk, yana yana kavrolduk, zaman değişti değişeli biz koşamaz olduk, herkes hiç utanmıyor, aşıkları boyanır oldularda göremedik daha gerçek nurlarını. Kaçırdık en güzel insanları aşk uğruna hemde en beyazlarını. Yanlış limanda yanlış gemiye binmişiz, bir çocuk geçmiş olsun diyor elleri anasında ve biz geçmiyor çocuk geçmiyor diyoruz. Ve, geç kaldık çocuk çok geç kaldık, yetişemeyiz doğru limanlara ve sevda gemileri battı bir bir gönlümüzün limanında. Geç kaldık çocuk biz hep geç kalırız olurda bir gün yetişmişiz, bilki o gün tam adam olduk çocuk… https://www.antoloji.com/gec-kaldik-34-siiri/ 2293027 2016-11-05T01:04:00+03:00 Yunus Caf . Gecenin perçeminde Gri bir gölgeydi Şiirin silûeti ve yalnızlığın ıssız sureti Kim bilir.. https://www.antoloji.com/gecenin-rengi-33-siiri/ 2292697 2016-11-03T20:20:00+03:00 Nuray Küsem Gültekin Gün ışığını kırarken, kızıl akşamları İçimde başlıyor sevgili dert nöbetleri Ayrılığa gem vurdum, duygularım kederli Aşkımız böyle mi olacaktı sevgili, hederli. Şimdi senden kalan gri, solgun hayaller Gün batımında kopan amansız fırtınalar https://www.antoloji.com/sen-aklimda-hersey-mazide-kalacak-siiri/ 2289192 2016-10-22T16:23:00+03:00 Yakup Icik Sana benden hikayeler kalacak yazılmamış Bir tek sen okuyacaksın, herkes bilecek bunu Bir tek sen yanacaksın için için, elalem gülerken Hiç bir fayda etmeyecek, gözyaşların içine akarken. Benden sana tebessümlerim kalacak, yanağın buruk Pembe şafakların olmayacak, her uyandığında gri https://www.antoloji.com/bahar-olacak-sen-guz-gibi-siiri/ 2289184 2016-10-22T15:59:00+03:00 Yakup Icik