Resul Çoban Şiirleri

42

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Resul Çoban

seni kötülüklerden korumadım mı
affedip uslanır diye ummadım mı
sen beni ateşlerden ateşe attın
tek kalemle derdime kaç bin dert kattın

üzerime bulaşmayan kan kalmadı

Devamını Oku
Resul Çoban

düştünde dağıldın gönlümün narı
hazâna kaldım beklerken baharı
kaç demdir atamıyorum nazarı
kendime sakladığım keman okun

dünya hali ağladığıma bakma

Devamını Oku
Resul Çoban

sönmeden yanan orman kendinden tüketir.
daha kolay tutuşması için yağ getir
sen istersen mecnunun leylası öğretir
ısınmaya beni yaktığın yetmedi mi

kızgınım amma ne de kapından giderim

Devamını Oku
Resul Çoban

ne güzelsin sen, güzelliklerle kaderi örmek gibi
bu kalbimdeki heyecan çağlayan olup akmak gibi
gamzen, güneşin doğuşuyla batışını görmek gibi
seni seyreylemek, uzun uzun güneşe bakmak gibi

ellerin ellerimde sanki yıldızları tutmak gibi

Devamını Oku
Resul Çoban

dokunduğumda bir ateştir beni saran
ayrılığın sayfasında bir gül sararan
bir tebessümünle gözlerimdir yaşaran
o gözlerindir yıldızları kıskandıran

başlarda sustum... senden hiç mevzu açmadım

Devamını Oku
Resul Çoban

aşkıyla yaşayan dünyaya has kalır mı
aşk ateşinde yanmadan haz alınır mı
semazen gibi dağıtmak zaman alır mı
yangından eteğim rüzgara salınır mı

öncesinde feylesoflardan ders alınca

Devamını Oku
Resul Çoban

bir gece vakti ateşe vermişler İstanbul'u
iki kalbin arasına sis çökmüş duman duman
durmadan tutuşturmaya çalışanlar pek yaman
gemileri duyuyorum diledikleri aman!
ey dost! niyetlen, temizlen, tenin kirlenmiş isten

Devamını Oku
Resul Çoban

anladım ki beni duyanlar yalnız kalbi kırıklar
dünyada güzelliği yaşayan, kur yapan aşıklar
bu acıya sebep, aramızdaki bilinmez ayrılıklar
sana hâlâ aşk helal değilmiş ey yüzügül!

umut nefes kadar sıcak, kar tanesi kadar büyük

Devamını Oku