Pusulamdaki Göl II Şiiri - İmdat Demir

İmdat Demir
20

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Pusulamdaki Göl II

-çocuklar doğayı tazeleyen
anayı arar-
bir telaştı tepemizde ebemkuşağı inanılmazdı
salaş kulübemizde bir sansarı doyurandı
kurdela takılı sarmaş dolaş kemiklerimiz
dehşetengiz havasından yanaşılmazdı gövdemiz
akardı saçaklarımız göğüsuçlarımıza
kesik bir rüzgarla göğün kalbine saplanırdı
ve içimizdeki geceyi ateşleyen mart sesleri
dilimizin ovuklarına aniden yağardı
alırdı karanfil gibi ölümü döken nisan yağmurları
esrarengiz yüzlerdeki maskeli isyanı
karanlığımızla geceyi aydınlık kılmanın keyfini
ayakuçlarımıza değen güneşle sürerdik

neydiki çok sevgili ‘hayat’im
güneşe çıkan bir merdiven yarısında
ölümün gölüne çeviren seni

İmdat Demir
Kayıt Tarihi : 19.3.2003 17:15:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!