Prangasız Duygular Şiiri - Erva Özbaba

Erva Özbaba
28

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Prangasız Duygular

Sen gittin gideli böyle hayat,
Acımasız ve hüzün dolu.
Soruyorum kendime bir çare yok mudur diye
Ama bütün cevapların ardından sen çıkıyorsun
Dili damağı kuruyan bir bedevinin,
Vaha gördüğünde sevindiği kadar seviniyorum
Seni her görüşümde...
Kelimeler manasını yitirip bir çuvala doluyor
Çuvalları aşk hamalları taşıyorlar birer birer
Bitmek bilmeyen sevda yoluna.
Yol kenarındaki çınarlar hazana yaklaşıyor
Rüzgara direnemeyenler teker teker savruluyor
Tek bir yaprak kalana kadar devam ediyor bu hikaye.
Sen de sürekli daim olan bir hikayesin benim gönlümde
Başka kimsenin dilinin dönmediği benzersiz bir hikaye...
Kulaklarım çınlıyor ve beni andığını sanıyorum.
Kendimi avutuyorum her çınlamada
Gelmeyecek o geminin çığlık sesi yankılanıyor,
Kulağımın en ince zarına kadar
Etraf buz kesince lime lime ediliyor yanan kalbim
Yaşam belirtisi olmayan bedenim kalıyor geriye
Kalbim sökülüp atılıyor bir kenara
Görünmez bir yara izi beliriyor göğüs kafesimde
Derin ve hep kanayan bir yara;
Acısı hoş, ruhuma deva...
Son şarkımı söylüyorum kuğular misali
Varlığım bu cihanda kalsa da aşkım ebedi.
İnsan ne olursa olsun sevmeli, sevilmeli
Yaşama amacını anlayıp
İki gönülde bir olmayı öğrenmeli...
Kumrular kadar sadık ve sevecen
Bir serapta kavuşur sevgililer
Ne çöller biter önünde
Ne okyanuslar tükenir
Yâr diye diye mevsimleri bitirir,
Kafasındaki sorular aklını kemirir.
Ölüm kapıyı çalar Leyla'sını yitirir.
Hasretiyle yanar gönlü
Bütün ışıklar bir gecede söndü
Ay geceye küstü,
Yıldızlar ona yol gösterdi.
Bulutların üstünden selamlar geldi ona
Açtı kollarını göğe çevirdi
Mutlak ve bir olana...
Gönlünden diledi vuslata ermeyi,
Aşkı kasıp kavurdu görenleri,
Beklediği yıllara değdi
Ömrüne ömür, onun kalbine gönül verdi
Yüreğindeki aşk ilelebet devam etti.

Erva Özbaba
Kayıt Tarihi : 13.2.2019 22:23:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!