Præfatio : homo homini lupus

Veysel Toprak
43

ŞİİR


54

TAKİPÇİ

Præfatio : homo homini lupus


Ve insan
çıktı insanın karşısına
kendini tanımaya başladı
yalnızca insanda!

aleka , nutfe , su , balçık
kurudu toprak, çekildi deniz
insan kötülüğe meyilli hiçlik!

sığınacak yıldızlarım vardı
daha tutmamışken kaydı dilek
notalar susarken
daha tövbeler bozulmadan
kedi avını beklerken, ölmeyi bilmeden fare
duvar bilmezken boyayı, berlin adı yokken
soylu ve köylü hükümsüzken
beyazdan önce her şey siyahken
kıtlık başlamadan nil'de
kuyu karanlık uykusundayken
babamdan annemin zoruyla
aldığım parayla boynuma astığım
silgim yegane mülkiyetimken
teneffüse çıkmadan
cemre bir türlü düşmeyi bilmezken
oluk oluk kan damlıyorken
toprağa, suya, rüzgâra ve dahi ateşe
devrim dönen plağın
nefesinde gençlik ateşiyken
henüz fidanlar varken, idam sözcüğü yokken


'little boy' büyükken uranyum-235 den
08:15 henüz zaman belirtmezken
nötron protonla budamamışken kentleri
cansızlar şükrediyorken alfa,gama ışınlarına
radyasyon doğum lekesi değilken
muhtemel doğacak bebeklerin
karmaşık sayılar yokken
hipotenüs en uzun kenar değilken
Adolf da, ivan da, Netan da büyümemişken
Ve barış sözcüğü
henüz gerekli değilken
zeytin dalı ne işe yarar bilinmezken
o kadar savaşken
köpek ve azı dişlerimizle
doğduk öleceğiz demeyi bilmeden
bir sevgilinin yağmur kokan ağzı
henüz güzeldir diyemeden
vicdan susarken daha
insanlık uyurken
içımizde habil-kabil yeşermemişken
çığlıklarla daha duyulmamışken:

" bellum omnium contra omnes "

söktü herkes kalbini
kendine dilsiz ihanetler bıraktı
oysa daha çiçeklerin sesi
var mıdır bilinmeden
asfalt tabiata düşman değilken
gül yetiştirecek toprak daha çok
betonun gerekliliği kekeme iken
seçilmiş tiranlar henüz ezmemişken seçeni
demokrasi sevmezken yalnızlıkta gölgesini
sevmek bir orman gibi
büyümeliyken içimizde
kalp üşümeden bedende, ayrılık düşülmeden
söz verilmeden, söz alınmadan
ihanet sevdayı tanımadan
kimse
bilmezken gitmesini, sırtından öpmesini

evlat kırılmamışken sevilmeyişine
baba kendine küsmemişken
alıp ceketini kahrolmamışken
herkes aynı sofranın önünde
eksiksiz diz çöküyorken
bencillik nedir
bunu eşiğine sokmamışken
o kadar safken
kirlenmemişken henüz çeyiz sandıklarımız
çocukların üzerine henüz
meyve aromalı bombalar yağmamışken
uçurtmayken
göğün yegane sunduğu gölge
şeytanın gözü kör, bacağı kırık
dünyaya kanat açmamışken
ayrıştırılmamışken dil,renk,ırk
kavuşuk iken bir yanımız
öbürüyle aynı yürekten

Ve evvelken
Ve dahasıyken
Ve böyleyken kalbini dinlemeyen

niye devleşen bir öfke oluyor insan
neden tahammül edemiyor
olmak istediği insan

hiçbir şey yaratamayan insan
niçin kendinden olanları
yok edecek kadar insan(!)

Veysel Toprak
Kayıt Tarihi : 2.6.2020 02:40:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Hülya Gülmüş
    Hülya Gülmüş

    Ben de dahil herkesin kulağında bu melodi...
    Paylaşayım da, bir de dinleyerek okuyalım bu güzel şiirini...
    Nicelerini okumak dileğiyle, selamlar.

    Veysel Toprak

    Teşekkür ederim Hülya hanım şiire eşlik eden bu güzel melodi paylaşımı için.
    Sevgi ve saygılarımı sunuyorum

  • Ceyda Çarpan Kutlucan
    Ceyda Çarpan Kutlucan

    ‘’insan kötülüğe meyilli hiçlik!’’
    Zıpkın gibi bir dizeyle açılıyor şiiriniz.
    Hem kötülüğe meyilli üstelik de hiç !..
    Acıklı bir serüven aslına bakarsanız insanınki…Ölümü, bilinçaltında sürekli yaşayan, bilinç düzeyinde aralıksız bir saat canlı tutsa aklını yitirecek olan insan ! Ölüm olgusunu kafamızda perdelemek,sislendirmek için saldırıyoruz onca dünyevî malzemeye aslında,aşk da dahil !Unutmak için değil hatırlamamak için;çünkü biliriz ki,aynı şey değildir unutmakla hatırlamamak !
    Erich Fromm destansı kitabı Özgürlükten Kaçış’ta şöyle sorar,cevabını bildiği halde,domuzluğuna !
    ‘’ İnsanlarda doymak bilmez bir erk duygusu yaratan şey nedir ? Bu onların yaşam enerjilerinin bir gücü müdür yoksa bu yaşamı kendiliğindenlikle ve sevgiyle yaşamaya yönelik temel bir zayıflık ve bir yeti yokluğu mudur ?’’
    Osman Akçay beyefendinin, şiiriniz altında aşağıda ifade ettiği kıymetli görüşlerinde yer verdiği Hobbes ,erk/iktidar tutkusunu insan için yaşamsal/varlıksal bir güç olarak niteler ve bu tutkuyu ,insan menfaatinin doğal sonucu,eşyanın tabiatı gereği olarak addeder.
    İnsanın ‘’alçaklığını’’ anlamak,anlatmak ve bu bir sorunsa (!) çözmek adına nice filozof,felsefeci,sosyolog,psikiyatrist elele verdi (Nietzsche,Marx,Sartre,Freud,Fromm,Horney vs.,vs.…) , verdi de…Sonuç ?..
    Sonuç, herkesin kendi kişisel tarihinde farklı birkaç fotoğrafta netleşti yirminci ve yirmi birinci yüzyıl boyunca. Benim tarihimde de iki keskin fotoğraf vardır bu anlamda.
    İlki ,Kevin Carter’ın 1993’te Güney Sudan’da çektiği ,başında akbaba bekleyen aç ve yarı baygın küçük siyahi kız çocuğu fotoğrafı…
    Bir diğeri de 2015 eylülünde Bodrum sahiline, kırmızı bir kelebek gibi vuran Aylan bebek…
    Artık hiçbir filozofu,sosyoloğu,psikiyatristi,siyasetçiyi vs.,vs.yi okumak,dinlemek,görmek istemiyorum !
    Bu saatten sonra bana ancak meselenin özünü mızrak gibi anlatan günümüz şiirinden, sizinki gibi iyi şiirler ve yüzyıllar ötesinden şiirin ruşeymi kıvamında eserlerle onların müziğe nakşolmuş halleri iyi geliyor ;

    ‘’İnsan insan derler idi
    İnsan nedir şimdi bildim
    Can can deyu söylerlerdi
    Ben can nedir şimdi bildim.’’ (Muhyiddin Abdal)

    Bir Cem Adrian açıyorum ve şiirinize yeniden dönüyorum Veysel Bey.Saygımla…

    Veysel Toprak

    Öylesine kıymetli ve anlamlı cümleler yazmışsınız ki ne yazsam az kalacak.
    Şiire kattığınız değer ve anlam için teşekkür ederim Ceyda Hanım.
    Saygılarımı sunuyorum

  • Şaban Kalyoncu
    Şaban Kalyoncu

    Dünya değirmeninde öğütüle öğütüle öz oldum, gözüm özüm bir oldu.

    Esenlik dileklerimle...

    Veysel Toprak

    Değerli yorumunuz için teşekkür ederim.
    Sevgi ve saygılarımı sunuyorum Şaban Bey

  • Hülya Gülmüş
    Hülya Gülmüş

    Ruhunu doyuramayınca hiçbir zaman doyamayan insanı ve insanlığı, biyolojiden felsefeye, tarihten psikolojiye tüm yönleriyle tarifleyen güzel bir şiir kaleme almışsın.
    Tebrik ederim Veysel, kalemine, yüreğine sağlık.

    Veysel Toprak

    Teşekkür ederim
    bu pek kıymetli sözleriniz için Hülya hanım.
    Sevgilerimle

  • İbrahim Soyalar
    İbrahim Soyalar

    İlginç bir insan yorumu... Kutluyorum dizelerinizi... Kaleminiz daim olsun... Saygılarımla...

    Veysel Toprak

    Teşekkür ederim değerli üstadım.
    Saygılarımı sunuyorum

TÜM YORUMLAR (28)