Perçemli Çocuk Şiiri - Yakup Azbay

Yakup Azbay
59

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Perçemli Çocuk

Gülümsedi; kül içindeydi
Siyah dişlerin geceyi kemirdiği, kirli perçemli çocuk
Üstünü örtmeye kim kavuşabilir
ona uzak bir yıldız eşlik ederken
bir kadın sustu; uzun uzun…

Bir kadın neden susar ki?
Gözyaşı başkasını savunabilir mi?
Beyaza boyanıp güneşe çıktığı an kırpışan bütün gözlerden
sorumluydu; kuytuydu.
kesik kesik sus sesi geliyor gittiği çeşmelerden
Ona bir yolcu yolluyor çocuk..
İçinden geçiyor hayat; ucuz ve defolu

Gel kanımda yıkan; sonra bayrağımı tut...

Yakup Azbay
Kayıt Tarihi : 23.8.2015 23:50:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Hiç gelmeyecekmiş gibi gitti; hiç gelmedi...

Yakup Azbay