Peder Ve Kitaplar Şiiri - Emirhan Cesur

Emirhan Cesur
52

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Peder Ve Kitaplar

Sahafın tozlu değneği; kitaplara,
Sahafın eski damgası; kitaplara,
Bir maganda kurşununun ilticası; kitaplara.
Ve yaratmak istediğini yaratan insan oğlu,
Duymak istemediğini duymayan bir sağır.
Şimdi bütün dünya ve bütün insanlık;
Kitaplara...

Hücum! Kefenistan dar gelmiş pedere!
Dirilmiş, gelmiş eski ahitten incilerle! Hücum!
Vurun, vurun pedere!

Asılır ilmen,
Asılır bilen,
Asılır aşık, asılır! Hücum!

"Gözlerin mesihin ayrılış akşamı, öğlesi, sabahı" peder,
"içimdeki davut mudur, yoksa yusuf mudur? Peygamber"
Ben,
"peki ya biz indirmedik mi görünmeyen sular dizgisini?" peder
"Belki de her ağacın teli aynı ötüyordur, kuşistanda, buna Eyüp ne der?"
Ben. Yıkıldıysa ayaklarım,
İnmiştir göğsüm yere,
Ah şimdi duraktayım, son, yükseliş.
Ne dedin peder?

kafasını kaybedenlerin mi cehennemi,
Yoksa tüm kafasızlar mı toplanmış,
Cehennem dediğimiz züppeye.
Soruyorum, sorguları peder.
Biliyorum cevabın yazmaz hiçbir kitapta,
Uydursan da uydurmasan da.

Bir düş ülkesine tıkılı kalan sahafın içinde bulduğum,
İlettiğim sorurlardır,
Sessiz peygambere.
Ve kendini Tanrı bilen pedere;
Ya şimdi ezilirse tüm kemiklerin,
Çıt diye Tanrı adıyla,
Yazdığın bir çeşit yazma,
Ya Tanrıya karşıysa?
Bilmeden incitmişsindir belki,
Belki nice peygamberi?
Duydun mu,
Davut kızgın,
Yusuf ağlıyor,
İsa acıyla karışık gülmüş,
Buralara..
Tanrıyı ben değil,
Benim gibiler mi gördü,
Senin adın anılmazken dahi,
Tanrı katında?

Titrek pencerenin önündeki tozlu kitabın,
Kapağı çizik,
Irak'a ad verdim,
Yeni adı Yakın.
İşte İnsanoğlu,
Ve bu mahlukat peder,
İyi anlıyor,
Kapağını koklayıp,
İsim koyma işinden...

Kitabın tozlu sahafı; değneklere
Değneklerin eski kitabı; damgalara..

Bir göz birine benzemez asla,
Sağ göz, daha bir yorgun bakar,
Sol göz daha bir şehla.
Bir eşi olabilir mi hiç,
Bir sözün bir başka sayfada.

İşte bunları çizdi peder,
İtinayla bir sözcüğü alıp,
Bir başkasına yamayıp,
Üstüne sayı koydu bir de.
Ve sonra her durakta,
Hatta kefenistandaki her evin,
Her odasında,
En üst rafın,
Bir altında.

Pederin kitabına,
Sahihin sahifelerine,
Ben de çizmek isteseydim ilk sayfadan, yazı,
Başlardım,
"Ben olsam inanmazdım ama,
İtibarsız bir pederin sözlerine,
Yine de..."

Peder gibi, ona eş,
Eğer bir peygamber gönderseydim, dünyaya,
Adı ökse otu olurdu,
İstemesem de,
Bir gece baldıranlı bir bıçakla,
Deşilirdi sırtı,
Uyurken uykusunda,
Nefes verirdi.
Ölüm de ölürdü benim dünyamda,
Ah bir olsaydım eğer,
Ah tek olsaydım eğer,
Ki değilim, bunla tartışmaya giremem.

Pedere kefenistan dar gelmiş,
Göğsüm yere inmiş,
İstemesem de,
Peygamberim katledilmiş.
Böylece kin doldu içim, yıkıldı hislerim,
Aynen böyle
Vurun, Vurun pedere..

Emirhan Cesur
Kayıt Tarihi : 9.11.2019 17:55:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!