Özür Mektubu Şiiri - Ahmet Yusuf Yılmaz

Ahmet Yusuf Yılmaz
18

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Özür Mektubu

Seni o kadar çok ama çok sevmişim ki,
Gözlerine, sözlerine o kadar bağlanmışım ki,
Gözlerim öyle kör, kulaklarım öyle sağır olmuş ki,
Duyamadım, göremedim bühtanları, gerçekleri,
Bunun için beni affet ey sevgili...

Arkadaş bildiklerimin hepsi bir kumpas içindeymiş resmen,
Sen suçsuz, savunmasız ve masummuşsun meğersem,
Bir gün olur da eğer, yine bu sözlere inanıp, boyun eğersem,
Kafama, hayallerini yazdığın defterin ile vur sevgili.

Ben gözlerine bakamazken, sen baktın cesurca,
Doğruların ile geldin bana, yalansız ve günahsızca,
Bir gün yine oturup da yanıma sen, gözlerime bakınca,
''Seni seviyorum.'' dersem, kızma bana ey sevgili.

Umarım o, babandan daha çok güveneceğin kişiyi bulursun,
Seni çok seven o kişinin gözleri altında, omzunda uyursun,
Ne diyeyim, en azından değerli hisseder, mutlu olursun,
Zaten artık bu benim hayattaki tek dileğim sevgili.

Bugün, yedi saniye boyunca, bakabildim ya gözlerine,
Doğruları öğrenip, inanabildim ya sözlerine,
Bugün kalbimin sesini dinleyip, rest çektim ya herkeslere,
İnan, şu ana kadar mutlu olmadım bu kadar ey sevgili.

Eğer bir gün, samimi bir an gelip çatarsa,
Bütün eş, dost, arkadaş bir yerde toplanırsa,
Ve yine bütün bunlar olurken, kalbim yerinden çıkacak gibi atarsa,
Sana sarılabilir miyim ey sevgili ?

Ahmet Yusuf Yılmaz
Kayıt Tarihi : 23.9.2019 18:58:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!