Özgürlüğünü Arayan Adam 1

Özlem Taşdemir
15

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Özgürlüğünü Arayan Adam 1

Özgürlüğünü arıyordu.
tabii ki kendinide,
çıkmazın derinliklerine gömülmüşken
(hem çıkmaz-hem derinlik-hem gömülmek)
kabul etmezcesine rahat davranıyordu.

Bu adamın sadece özgürlüğü duyduğunda
bakan gözleri vardı.
yormuyordu onları başka şeylere
bakmak için güzelde olsa...

yormuyordu,
Beynini ,düşüncelerini
çünkü zayıftı, kaldıramıyordu fazlasını.
varsa yoksa özgürlük, la liberte, freedom

ama şunu bilmiyordu;
Özgürlük böylesi bir dünyada
olamazcasına düştü.

Hani olur ya,
aslında ruhu rahatsız olan kişi
rahatmış gibi yansıtır.
savunma mekanizması
İşte O da öyle yapardı.

Ve bu adam
Hep deniz kenarı ve kumsalları düşünürdü.
Neydi bu ? sonsuzluk ! ... tu tabii ki.
Balık çiftliği kuracaktı,
araştırıyordu.
Bu sefer yoruyordu gözlerini
alabildiğine geniş hayalini düşünürken,
Yapacaktı da...
Ama kestiremiyordu ki,
Balıkları esir etmek, özgürlük arayana terstir.

ÖZGÜRLÜĞÜNÜ ARAYAN ADAM II

Bu adam çok iyiydi,
saftı,hammadde gibiydi bazı konularda,
bildiği çok şey yanında,
bilmediği, yaşamadığı ufak şeyler de vardı.
fakat eksiklik değildi bunlar onun için...

Yetiniyordu ‘ Tek ‘lerle
fazlasını istemiyordu.
Tembeldi.
yine de bu adam tembelliğinin içinde
çok yaratıcı düşünürdü.
aslında düşüncelerine ulaşamayan insanlarla da
pek konuşmazdı.

Konuşmazdı..
Çünkü söyledikleri anlanmıyordu,
yormuyordu,anlayacağınız.

Birde bu adam O na eksiklik hissettiren insanı
aşağılardı.
yaşamı anlamsız bulduğu halde
arkadaşlarına ve sevgilisine kan kusturarak
yaşamı sevmemelerini de sağlayarak
mutlu olma çabaları yaratırdı görüntüde.
çırpınan ve bocalayan ,
ölümle yaşam arasında ip kuran bu kişilerin
mutsuzluluğu ona gizli bir haz verirdi,
ağır bir işaf ama öyleydi işte...

Bilemezdi ki,’her insan kusurludur’.
mükemmelliyetçiliği yüzünden
sevemezdi,tatlı ve basit şeyleri,
Sevemezdi.....

ÖZGÜRLÜĞÜNÜ ARAYAN ADAM III

Sevemezdi,
çünkü korkardı...
Bağlanmaktan,ve bağlanınca kaybetmekten...

Sevdiğini hissetiğinde,
utanırmışcasına kaçardı düşüncesinden,
eksiklikti onun için...
Sevgi onun için bir lütuf değil de
külfetti ,korkuyordu ...

Özgürlüğü arıyordu, seviyordu özgür olmayı
Bu ne biçim sevmekti o zaman
özgürlüğü bulunca ,bağlanınca,
aynı şey olmayacakmıydı? ? ?

Kapatıyordu kendini,almıyordu,
hayır alıyordu da, vermiyordu.
sadece nesnelerini veriyordu. Bencillik....

Vermediği bir şey daha vardı.
O da Değer...
hakeden kişiye hakettiği değeri vermeyi bilmiyordu.
çok şey yapanla,ufak yapan aynıydı O nun için.
Bilerek yapmıyordu.Fesat değildi.

Ama buna rağmen ,
bu adam iyiydi.
Çekilmez bir insandı, fakat tanıdıkça ve verdikçe ,
alamadıkça anlıyordun nasıl biri olduğunu,
ama yok,.. tanıdığını zannettikçe tanımadığın,
çözemediğin yönü çıkıyordu.
bu da akıllıca ..çözüldüğünü anlayınca gidiş yolunu
değiştiriyordu...Bir labirent misali kişiliğinin noktalarını
birleştiremiyordun...
Ya pes ediyordun, ya yok oluyordun.

ÖZGÜRLÜĞÜNÜ ARAYAN ADAM IV

Bu adamın bu yönlerinden başka
diğer güzel tarafları da vardı.
Yalan söylemezdi.
çok dürüsttü.
Ufku çok genişti,insanları aydınlatırdı.
temkinliydi,her konuda .
Yanlış karar vermezdi,hiç bir zaman
takdir edilecek bir taraf.

O erişilmez bir yüce insandı.
İhtiyacın varsa , cebindekileri hepsini verirdi.
üstündekileri verirdi.
iki taneyse birini verirdi.
Nesnelerini verirdi sadece
yoksa ne kendini ,ne düşüncelerini.
o iyi bir insan...
tanıdığım için pişmanlık duymadığım tek insandı.
O nun eksilerini bile seviyorum.
ve aşık da olabilirdim başkasını sevmeseydim.
Aşık olmasaydım sevgilime o da bana,
Bu adamı kaybetmek istemezdim..

ÖZGÜRLÜĞÜNÜ ARAYAN ADAM V

Özgürlüğünü arayan bu adam,
bu eşsiz insan
gerçekten ‘İNSAN’...dır.
filozof gibi,düşünen ,az konuşan
ve kimi zaman duvar gibi....
hareketsiz,dingin,ruhsuz...

Kız arkadaşının anlattıklarına göre;
Yalnız bu adam onu seven insanlara kendisini
biraz açmadığı, vermediği için...garipti.
sevgilisi ve arkadaşlarını aç bırakıyordu.
oysa onlar ona bağlanmış ,
zayıf gördüğü güçlü insanlardı...

Kız bana psikoloğuna anlatır gibi çok şey anlattı:
Fakat bunlar özel di,yazmıyorum.

Bir kadın olarak belki feministçe düşündüm o an için.
yine de O adama yakın olmak için
O kızcağızın yerinde olmak isterdim
ki, bu adamı yakından tanımak , hissetmek,
bedenini yaşamak ...acı da çekmek...
ve bu şiiri daha da uzun yazmak...

Bu adam ne olursa olsun
güçlü olabilmek için
özgürlüğe ulaşabilmek için
Sevmeye zorlamalıydı kendini,
yada sevgisini saklamadan açmalıydı ki
özgürlüğüne araçlar edinsin.
Bir gün mutlaka.......

Özlem Taşdemir
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!