Öyle İşte Öyle. Şiiri - Harun Saz

Harun Saz
10

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Öyle İşte Öyle.

Bir katmerli yalnızlık...
Karlı dağ başında sis içreyim.
Bu firkat nereye kadar?
Bu matemi unutabilir miyim?
Çekilmiş çıkmışım insalık içinden
Bir tecrit, bir boşluk, puslu günler
Günler kış boyu.
Şikayetim yok.
Biliyorum çile çekmeyen insan olmaz.
Yine de insan bir gönül arıyor
Kimselere söyleyemediği yalanların doğrularını anlatmaya.
Herkese anlatılamayanı satmaya
Öyle sebepsiz.
Bir mecra belki bir kapı.
Gidip ağlamaya.
Dertleşmeye sadece öyle
Öyle işte efendim öyle

Yitik.
Ardında on yıl bekleyip umut edilen bir kayıp.
Saymaz oldum gerisini yılların.
Kaç yıl geçerse geçsin.
Edilmez mi ki bir ömür feda.
Rüzgarın önünde yaprak olmasakta
Kaderin seline kattığı
Gayreti tükenmiş bir faniyiz bu gün
Sarılmak gerekmez mi aşka.
Neyim var ki bir silah bir can bir sevdadan başka.
Harcanmış bir ömürüm
Tesellim yok bir resimden başka.
Öyle işte öyle. Bir başına.

Şimdi tipide nefesi bitmiş bir yorgunum açıkta bir dağda.
Vazgeçtim benim olan ne varsa.
Yok olma zamanı dediği gibi şairin
Yokum ne memleketimde ne beraber oturduğumuz ilkokul sırasında okulunda
Ne aile ne akran ne tanıdık bir sima
Vazgeçtim. Soğudum hayat soğuk burda.
Öyle işte öyle buralarda.

Dünyadan birhaber insanlıktan uzak bir cahilim
Beni sormayın bana.
İnsan kendine kalmaya görsün
Düşünceler efendim
Düşünceler çöküyor insana
Günahlara hatalara
Acılara. Yaşanmamışlıklara.
Bir merhale bir nokta ne olursa
Ama yok. Çekilecek çilemiz var daha.
Devam tırmanmaya.
Yalçın kayalar bizim payımız.
Belki bir bedel bir vesile hatalarımıza
Ama uslanmaz bir caniyim can bedende oldukça
Bu can çıkmadıkça.
Öyle işte öyle düşmanım canıma.

Kendini bilmez bir aymaz olsam gerek
Ne öğüt kar eder ne bela
Ne unuturum onu ne özlemim biter dağlar yıkılsa da.
Arkamdan mermi yağsa toplar patlasa da
Bir kaçak olsam gerek
Kafası çatlak aklı bulanık yalnız bir kurt sanki
Beklerken herkesini yitirip yalnızlığı seven bir aciz gibi.
Öyle işte öyle yalnızım bir başıma.

Nöbet uzun gece bitmez bir kulede iki başla
Kafada efkar sıra sıra duman duman
Şizofren dünyası sanki akıl durgun fikir yorgun zihnim kim bula.

İnsanlık izinde dostlara külfet dostluk
Arkadaşlık yarım kan uykulu herkes
Birlik yok insafı kim görmüş
Umutlar eksik mutluluk buruk
Neşelenin diye uğraşıp durduk
Bir omuz silkintisi varlık içinde yokluk.
Öyle işte öyle. Kara bir yokluk.

Öylesine yazdım bir akşamüstü
Bir şey yazamasamda.

Hoş bakın kendinize kim zubdei alemsiniz.

Saygı sevgilerimle. Harun Saz.
Kulp. 2 Aralık 19

Harun Saz
Kayıt Tarihi : 2.12.2019 17:37:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


İzin dönüşü başlayan hasret.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!