Op. 35 Sonat Şiiri - Mustafa Kaya 3

Mustafa Kaya 3
33

ŞİİR


18

TAKİPÇİ

Op. 35 Sonat

Uçurumun tam kenarına
konuşlanmış bir ömür.
Bir adım ötesi simsiyah bir karanlık.
Arkamda;
maviliğini kaybetmiş bir gökyüzü.
Kokuları zifire bulanmış çiçekler.
Avucumda;
kanatırcasına batan cam kırıkları.
Ruhumda;
elmastan daha keskin bir yalnızlık
Bütün tayfaları firar etmiş bir gemide,
serdümensiz bir yolculuk...

Bu şehirde şarkılar yok artık!
Plaklar kırık, radyolar bozuk...
Chopen'in sonatına açılıyor bütün kapılar
Leonard Cohen öldü.
Attila İlhan yaşamıyor artık,
faili meçhule kurban gitti bütün şiirler.
Ağır yaralı şimdi cennet tasfirleri
bir çift göz vardı bu şehirde
o şimdi yok artık!

Yamacına tutunduğum bir dağın,
eteklerine karlar yağdı.
buz tuttu çiçeğe durmuş bütün dallar.
Kasvet kapladı geceyi
ve çöktü güneş içine doğru

igterabetûssâetû ven şakkal kamer
(Vakit yaklaştı ve ay yarıldı)
Saat, gitmeyi ellidokuz geçiyor;
ölüme sadece bir var artık.

Mustafa Kaya 3
Kayıt Tarihi : 15.2.2020 20:38:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


...

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Nurten Işılak
    Nurten Işılak

    Çok güzel....

  • Nilüfer Aksu
    Nilüfer Aksu

    Bugün günlerden hiç,benim adım yok...

    Kaleminize,yüreğinize sağlık...sevgiler...

  • Mustafa Bay
    Mustafa Bay

    İnsan bilse de söyleyemez, "içinden geçtiği gibi yaşadığını" ve öyle öldüğünü...
    Hele bir de cenaze marşını besteleyip!

    Zamanımız, artık ters zamanlar...
    O dün yok, o nezaket, o estetik düşünce ve sanata öykünme, sanatla doyum yok...

    İnsanlık "ince hastalıktan" değil, kabalıktan, ilkellikten ve kendi sonunu hazırladığı "hormonlu" düzenden ölüyor!

    Ve maalesef o düzen, ezilenlerce kutsanıyor...

    Şiirle konuşur şair...
    Sizin gibi Mustafa Bey...
    Kutlarım içtenlikle...

TÜM YORUMLAR (3)