Sevgilime... Şiiri - Özlem Saba

Özlem Saba
302

ŞİİR


18

TAKİPÇİ

Sevgilime...

Yazmak için çıldırıyorum yine..
Ve kalemimin ucunda isyan oluyor her sözcük.
Kendiliğinden..
Ne oluyorsa bende, kendiliğinden oluyor.
Dediği gibi şairin; ''Birden /bire''...
En çok da kendim okumak istiyorum yazacaklarımı
Senden önce..

Sanki içimde duyduğum her ses
Bilmediğim bir dilde,
Bilmediğim bir yerlerden doğuyor içime
Çok ehl-i sohbet sayılmasam da
Konuşuyorum sürekli aynı ''o'' sesle..
Şey'li !, Sanki'li ! cümleler kuruyoruz karşılıklı
Birbirini yalanlayan ifadeler..
Sızısı kendinden menkul kelimeler..

Benim asıl söylemek istediklerimin harfleri yoktu.
Belki de bu yüzden
Tam da bu yüzden; hiçbir düşünce biçimine
Hiç bir davranış modeline mahkum değilim.
Yer yer sakin bir saba rüzgarı gibi eser
Yer yer fırtınalar kopartırım içimde..
Onda,
Bunda,
Sende..
En çok da sende
Bilirim kavgayı hiç sevmezsin sen.
Fakat bahanemiz olur,
De !!
Savaşma, seviş benimle...

Herkesten bencilce sakladığım bir dünyam var içimde
Sanki konuşsam her yer kirlenecek,
Mahluklar sızacak içeriye.
Sarı sarı dişleri olan insanlar.
İşte bu yüzden sakladım kendimi bunca yıl.
İkimize...

Bir tek ikimiz biliyoruz nefes aldığım yeryüzünü
Ve yandığım cehennemi..
Sen !
Sen !
Önderim benim..
Yoldaşım
Yol arkadaşım..
Sen vaktinden çok sonra gelen.
Tabiatımın ressamı...

Ben de;
Asfalt yüzü görmemiş topraklardan geldim sana
Sanki Zeugma'nın bağrından kopmuş,
Nizipten
Yakılmış, tarumar edilmiş RİM şehrinin alevlerinden,
Kendini küllerinden yeniden yaratmış
Aşkınla berduş..
Çıplak
Yarım..
Tamamlanmayı bekleyen o çingene kızıyım ben...
Hani ne yaparsan yap bitirmediğin
İçine sinmeyen, eksik..
BEN ve RUHUM =(Sen)
Sen! Güneşim benim...
Doğudan gelen...

İlahi bir şey olmalı hissettiğim.
zaten böyle bir aşk dünyevi olamaz
Mahşerle bir bağlantısı olmalı mutlaka
Bir yerlerde birlikte olmalıyız...
Ya da daha önce bir yerlerde birleşmiş..

Dünya yansa umurunda olmayan ben.
Senden gelecek iki dizenin dizleri önünde hıçkırıklara boğulan ben..
Karmakarışık..
Sana dolanmış.
Teni tenine aşina
Tanıdık...
Ne güzel ilmek ilmek işleniyoruz birbirimize

Söyleyim;
Ben yaralanmaktan değil de
en çok yaralı kalmaktan korkmuşumdur.
O yüzden gururla taşırım kabuklarımı tenimde
Bu; ben kurtuldum demektir.
Ama sen !
Benim mütemadiyen kanayan yaram..
En sevdiğim acım.
Sen ki yaralı bir kurt gibi ağır ve aksaksın.
Ve ince ince sızıyor yüreğime ağrın her gece..

Seni bu denli sevmek benim işim değil
Tanrının işi olmalı bu,
bu senin işin olmalı..
İşte benim cürretimin ve cesaretimin bütün kaynağı bu.
İlahi bir aşk..
İşte bundan dolayıdır ki;
Şartların ve nerede olduğumuzun canı cehenneme
Ben senin olmanın bir yolunu mutlaka bulacağım...


Özlem Saba
Kayıt Tarihi : 15.3.2019 13:31:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!