Önce Ben Ölmeyliyim / Şiir Şiiri - Ümit ...

Ümit Özkan
33

ŞİİR


6

TAKİPÇİ

Önce Ben Ölmeyliyim / Şiir

ÖNCE BEN ÖLMELİYİM

Bu gün yalnızca ben ıslanıyorum
İnatla yağan şu deli yağmurda
Siyah alevlerde yıkanıyorum
Kara bir aydınlık; yanan çamurda
Bu gün yalnızca ben ıslanıyorum

Yağmur damla damla vurdukça cama
Dalımı kırıyor bir hoyrat rüzgâr
Dökülen yapraklar değdikçe cana
Canım kanıyor ve soluyor bahar
Yağmur damla damla vurdukça cama

Gözlerimin rengi yaprak rengidir
Ufkun matemine dalar giderim
Hazana bu mevsim çalgı-çengidir
Baharı beklemek benim kaderim
Gözlerimin rengi yaprak rengidir

Göz yaşlarım çığlık çığlığa parlar
Boğazımda alev alev hıçkırık
İçimde kahırdan tufanlar kopar
Hayat yokuşunda kalbim var kırık
Göz yaşlarım çığlık çığlığa parlar

Al beni ecel al beni bu elden
Işığım sönmeden tükenmeliyim
Açılmadan solan tomurcuk gülden
Bıktım artık. Önce ben ölmeliyim
Al beni ecel al beni bu elden

Kaman–2008

Ümit Özkan
Kayıt Tarihi : 28.6.2020 10:54:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!