Olympos Şiiri - Hamdi Korkman

Hamdi Korkman
26

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Olympos

İşte Olympos! ...
Olanca haşmetiyle….
“Yaşıyorum ben” diyor, “her ne kadar terk edilsem de.”

Kente girerken esrik bir duygu kaplıyor içimi,
O anda, iki genç geçiyor önümden, garip giyimli,
Biri, diğerini gözümün önünde öldürüyor,
Sebepsiz.
Aniden dönüp bana bakıyor, mucize Kabil’inden,
"Kardeşimdi o" diyor,
Tekinsiz.
Öldüren, yakışıklı mı yakışıklı,
Hani, kadınların aklını başından alacak cinsten,
Birden, şuh bir kadın sesi geliyor uzaklardan,
Gür bir erkek sesi eşlik ediyor, ona ardından,
“Üç görevin var, ey delikanlı! ...
Başaramazsan öleceksin” diyor.
Delikanlı, hiç irkilmiyor,
“Korkmuyorum hiçbir şeyden,
Tanrılar hep benimle.
Zeus’a çocuk verdi soyum,
Artemis’e yenilse de.
Atam Kranos’la aynı olacak sonum,
Ya “yenmek”, ya da “yenilmek”…
Evet, başardınız işte,
Yendiniz beni sonunda,
Ölsem de,
Adım, yaşayacak efsanelerde,
Ben, Bellerophontes,
Olympos yaşıyor içimde…”

Olympos sesleniyor tekrar:
“Ne krallar, ne kahramanlar, ne korsanlar besledim koy(n) umda.
Kendimi korumak için Medusa’ya ihtiyacım yok.
Yakıp yıksalar,
Taş taş üstünde bile koymasalar,
Yarattığım kültür yok olmayacak.
Unutturmak isteseler de,
Adım hiç unutulmayacak.”

Hamdi Korkman
Kayıt Tarihi : 23.6.2014 16:13:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!