Ölüye Bakar Gibi Şiiri - İsra Ahmedoğlu

İsra Ahmedoğlu
36

ŞİİR


6

TAKİPÇİ

Ölüye Bakar Gibi

gölgeleri bırakıp ardımda ben geldim
sekiz kere vuruyorum elimi kapıya
dilim yana yana uzatıyorum cümlemi
inandıklarım ve ben varım kapında
inandıklarım ve ben
neyim var ki başka
bir kesik parmak, bir mahcup sırt
elimde tutunacak dalım, kırık
şimdinin uzağında, yarının öncesinde
binlerce kez gelip gözlerine akmışım
şimdi derdim uzak bir gecede bulmak seni
yakıp yıkmak değil inan
onarmak sevmek
temas etmeden kelimelere
üzerine konuşmak için yalnızlığın
gözlerimle, gözlerinle hiç kelimesiz
yanık bir sonrasızlıkla
susmalardan bir baht yaptım sana al
hisset yenikliğimi ve sessizliğimi bu kez

ölüme bakar gibi bakma kapıyı açıp yüzüme
yüzüme ölüme bakar gibi bakıyorsun
işte şimdi ölen benim durmadan yerine
şimdi koşan benim en sinsi bilinmezliklere
şakaklarıma bastırıyorum
dönüp yüzüne bakmamak ısrarını
kalın, kaba, ruhsuz bir gecesin sen
adadım ruhumu, ruhsuzluğuna
dokuz kere vuruyorum elimi kapıya
kederime sürül diye
sırtımı doğrult diye
o kadar tanıdık ki, o kadar benim ki yüzün
ellerim yüzündeyken
yabancı kalıyor ellerim, yüzünün yanında
en dibine batıyor ellerim yabancılığın
lütfen yüzün benimle kalsın
bölünüp duruyor zaman ensemde
oyuluyor tüm sokak lambası aydınlıkları
artık anımsamıyorum bile eski yüzleri
yalnızca iskele akşamlarımızın hüznü ve yüzün
yalnızca bana ölüye bakar gibi bakan yüzün.

İsra Ahmedoğlu
Kayıt Tarihi : 20.8.2022 04:25:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!