Ölümün Kıyısından

Abdülmuttalib Özkaya
17

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Ölümün Kıyısından

İçinde yaşlanırken hep yakınıştan yana
Sık sık bahsedilen ömrün seyahatindeyim
Kalsın yaşanacaklarım da artık bir yana
Şimdi bahşedilen vaktin kerahatindeyim

Kim için yarım kalır hep mühim denen işler
Neden ağarır saçlar, niçin dökülür dişler
Neyin hazırlığıdır bu acele edişler
Yahut nereyedir bu yalın ayak gidişler

Bazen zordu, bazen düzgün, bazen engebeydi
Bir devirdi ki her anı günaha gebeydi
Serin serin baktı ve birden kavurdu beni
Sonra da olan cilvesiyle savurdu beni

Ömür... Koskoca bir ömür dediğim birgünmüş
Ve akşam oluyor birazdan güneş batacak
Hepsi boşa çıkacak şanmış, şöhretmiş,ünmüş
Nabzım duracak ardından kıyamet kopacak

Hiç görmesem hesaba katmasam zararımı
Tek tek mizana dizsem faydamı, yararımı
Tartsam bir ömür sağıma yazılmış varımı
Yine karşılamaz bir vakit namaz kârımı

Abdülmuttalib Özkaya
Kayıt Tarihi : 23.2.2017 10:33:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!