Ölüm sana lütuf evren

Tunay Bozyiğit Seyduna
302

ŞİİR


6

TAKİPÇİ

Ölüm sana lütuf evren

ölüm sana lütuf evren

uyku yüzü görmeyesin
rüya nedir bilmeyesin
biraz dalacak olursan
erdal ereni göresin
sen yaşarken çürüyesin..

evren seni evren seni
seni kahbe devran seni
her dönemde peydahlanan
seni yezit mervan seni..

sen yaşarken çürüyesin
erim erim eriyesin
istesende ölemeyesin
lütuf olur ölüm sana

çevren ölsün sen kalasın
muhannete muhtaç olasın
yanların çürüsün yatmaktan
sen hep katalak bakasın

ölüm sana ölüm sana
uzak olsun ölüm sana
sen yaşarken çürüyesin
lütuf olur ölüm sana
kara toprak yaralanır
lütuf olur ölüm sana

ebediyen kahrolasın
çığlık çığlığa kalasın
ölüme muhtaç olasın
ölüm sana lütuf olur
toprak kendinden utanır
ölüm sana bağış olur

cüzzam olup dökülesin
iyne ipliye dönesin
ilmik ilmik sökülesin
sana ölüm lütuf olur

cüzzam cüzzam dökülesin
kemiyinden sökülesin
söküldüğünü göresin
sana ölüm lütuf olur

paşa deyil sen poşasın
acılara koşulasın
madem ki sen cellat oldun
ölüme yalvar kalasın

ilim ilim ilenesin
her an ölüm dilenesin
torak sana sırt çevirsin
çürümüş ete dönesin

paşa seni paşa seni
poşa olda yaşa seni
ölsende leşe dönesin
ak babalar yesin seni
toprak seni geri kussun
börtü böcek yesin seni

lütuf sana lütuf sana
acı bile lütuf sana
sen yaşarken çürüyesin
ölüm bile lütuf sana

Tunay Bozyiğit Seyduna
Kayıt Tarihi : 23.11.2019 03:07:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!