Ölüm Şiiri - Mehmet Uysal

Mehmet Uysal
76

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Ölüm

Yüzündeki kırışıklıklar arttıkça,
Ö-lüm anı yaklaşır hece hece.
Takatsizlik son haddine varınca,
Azrail misafir olur bir gece.

Önce imam, akabinde su sesi,
Temizler beden denilen kafesi.
Bitince eş-dostun helalleşmesi,
Tahta ata bindirirler sessizce.

Yunus gibiysen “şebiarus” dersin,
Sevinç içinde vuslatı istersin.
Veyahut korkudan tir tir titrersin,
Münker’le Nekir yanına inince.

Mehmet Uysal
Kayıt Tarihi : 15.8.2018 17:29:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!