Ölüce Feneri Şiiri - Hayrettin Turan

Hayrettin Turan
372

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Ölüce Feneri


Sonra Hakkı gelse
Yine bir büyük açsak ve konuşsak
Geçmiş güzel günlerden
Hatırlamasak ne Erol’un ölümünü
Ne de çekip gidişini Fikret’in
Sussak ve bilsek bir daha yaşanamayacağını
İkinci kez aynı şeylerin
Yine hiç uyumadan denize açılsak şafakla
Kırsak dümeni Ölüce Feneri ne
Hani beni gömeceğiniz yere
Balık tutsak / soğan kırsak / yesek
Yine uyuyup kalsak kıç üstünde
Güneşte yanmış ve de aymamış uyansak
Denize yıksak yine tüm yükünü ömrümüzün
Yine denize yıksak denizci ruhumuzu.
Sonra bir İspanyol Meyhanesinde bulsanız leşimi
Dostlarım ki yapraklar misali dökülmüşler
Rüzgarla kendi ağına dolanmış bir örümcek gibi
Zabato’nun ülkesinde ve Troçki’yi
Çekiçle vurduğunuz iskemlede
Dalında tek kalmış bir elma misali hayata inat
Resmini avucumda sıktığım
ve kesilen etimin kanı
Gül yaprakları misali damlarken ak gömleğime
Lorenzo’nun çektiği son fotoğraf ulaşacaktır mutlak eline
Kendi doğasına uyumundan dolayı
Cezalandırılan bir köpek gibi
Kurtulduğum vakit dişlerinden
Bir İspanyol Meyhanesinde bulacaksınız leşimi.
ve ardından Ölüce Feneri’ne kıracaksınız dümeni.
yarım kalan her şey gibi mutlak
ardımdan devam edecek elbet hayat

28/07/2004
Kdz.Ereğli

Hayrettin Turan
Kayıt Tarihi : 22.10.2006 15:57:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!