Öldük Öleceğimiz Kadar Şiiri - Ömer Yüce ...

Ömer Yücekaya
114

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Öldük Öleceğimiz Kadar

istiridyenin acısından bile bir inci olur
bizim ayrılık çıktı bahtımıza…

ah nasıl acemiydik, nasıl sakar
aşk; bardaktan boşalırcasına yağan yağmurdu
çıkıp sokağa, sırılsıklam ıslanamadık
bulmaya çalıştıkça kaybettik aşkı
arınmaya çalıştıkça kirlendik

bu şehre inat
gidemedik o begonvilli kasabaya
koşamadık o ıssız kumsallarda
çivit mavi pencerelerde çiçeklenip
fesleğen kokulu evlerde sevişemedik

keşke bir şeyler inşa edebilsek, bizden arta kalanlardan
kırdıklarımızdan, öfkeyle fırlatıp attıklarımızdan
derme çatmada olsa, köprüler kurabilsek
bileklerimizde ki bu yaşamak ağrısını unutup
eskisi gibi koşabilsek aşkın kollarına
cehennemimize bir avuç cennet
çölümüze bir damla su olabilsek

gel gör ki, tırnakları söküldü yaşama sevincimizin
bırak kıçı kırık bir sandalı
içimizde kallavi gemiler çürüdü
hiçbir randevuya geç kalmayan biz
aşka geç kaldık

boynumuz kıldan ince deyip aşka
yine aşkın peşinden koşamayız
küllenmiş bu ateşten bir yangın çıkarıp
yine ateşin kalbinden geçemeyiz

hani Sezen diyor ya;
“aşk için ölmeli aşk o zaman aşk”
öldük öleceğimiz kadar
aşk için…
bir daha ölemeyiz

Ömer Yücekaya
Kayıt Tarihi : 26.3.2020 13:07:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!