Okan Yavuz Şiirleri - Şair Okan Yavuz

Okan Yavuz

LAZ, malı, yani el malı diyorduk…

...Babam öldüğünde henüz (13 ) on üç yaşındaydım, ince uzun boylu görünüşüm, aşırı derecede zayıf oluşumdan dolayımıydı, yoksa gerçekten de yaşıtlarıma göre çok mu uzundum …, hala daha muamma benim için …bildiğim tek şey, çok zayıf olduğum ve de ayakta nasıl durduğuma insanların şaşırıyor olmasıydı…Yani bu insanları anlamakta zor be kardeşim.Zayıf olursun dert, şişman olursun başka bir dert, ortasını nasıl bulup ayarlayacağız, bu konuda fikri olan yok, bende zaten anlamadım ama neyse..

. Yığınla rivayet söylendi konuşuldu, ama benim okuduğum bir rivayete göre, orta Asya’dan gelip, bu ülkeye yerleşmemizden kısa bir süre sonra İran’a, göç etmemizin ardından, daha sonraları da Suriye’ye, Suriye’den sonra, tek bir kişiyi dahi arkamızda bırakmadan, yeniden bu ülkeye gelip yerleştiğimizdir…

Devamını Oku
Okan Yavuz

SANA YENİLMEDİM.

Hayat beni görmüyor,
ne yaptıysam olmadı,
Evrenden istediğimi
Alamıyorum bir türlü

Devamını Oku
Okan Yavuz

GÜZELLER GÜZELİ ZEYNEP:

..Sen, böyle içten masal gibi konuşurken, bir zamanlar köyümüzde yaşanan acı bir olayı hatırladım..

. Bir zamanlar olaydı ama şimdiler de artık kimsenin hatırlamadığı bir hikaye,yada bir masala dönüştü, tıpkı babaannemin bize anlattığı o korkunç masallar gibi.. Annem o olayı anlatırken, olayı sanki yeni baştan yaşıyormuş gibi, gözleri, kolları, yüz mimikleri sürekli hareket halinde oluyordu ve ağzından çıkan her kelime anında acıya dönüşüyordu.
. Ağzı kuruyor, dudakları yanıyor, nefesi çaydanlıktan çıkan buhar gibi kesik-kesik alıyordu. Çok küçüktüm ama o kadar çok konuşuldu ki bu olay, aradan uzun yıllar geçmesine rağmen hala beynimin bir köşesinde kazılı durur.

Devamını Oku