O ve Dostları Şiiri - Hasan Semih Başpınar

Hasan Semih Başpınar
35

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

O ve Dostları

Arap çöllerinin kutlu insanı
Korkar kalemler seni yazmaya
Sensin ki insanın cinin irfanı
Başladım şeytana mezar kazmaya

Bir yanda güneş bir yanda ay
Bakarlar sana iç geçirerek
Savaşta elinde tuttuğun yay
Kırar düşmanı kan içirerek

Müşrik ne anlar senin halinden
Sendin zamanı parlatan kişi
Kalem kırılıyor senin derdinden
Kulların incisi Allah'ın işi

Kafirler gösterir seni yalancı
Kuran ki Ahmed'in sözü diyerek
Bıraksan hepsini birer talancı
Haramı hakkıymış gibi yiyerek

Dünyaya geldin mucizelerle
Söndü ateşler kırıldı putlar
Önce doluydu acuzelerle
Yerler ve gökler; bütün toputlar

Akıl rahatlar seni andıkça
Nasıldı yüzün o bakışların
Merakla rüyalara daldıkça
Güneşi boğar uyanışların

Putçular işkence ettiler sana
Sayısız hakaretler kem niyetler
Ey Eba Cehil şerlik yapsana
Korur Onu yerde gökte melekler

Öveyim seni ama ne hacet
Allah habibe toz kondurur mu
Sensin O'nun varlığına huccet
O düsmanı hiç ondurur mu

Ya resulullah sende ilmiğim
Çekince geliyor aklın yoluna
Boyun eğmeyen hırçın kimliğim
Uzanıyor senin tatlı koluna

Bir düşünce, bir ufuk; aydınlık kuyu
Ne bilinmezlikler var hira dağında
Allah emin etti seni artık uyu
Kafirleri durdurdu böcek ağında

Allah söyledi: Sen olmasaydın
Yaratmazdım hiç yoku varlığı
Deni dünyada sen kalmasaydın
Kapanmazdı zaman aralığı

Kadın her erkeğin imtihanı
Bir değil birden çoktu sınavın
Seni kem bilmek ruh intiharı
Kadın baştacı senin davanın

Geldi Cebrail dedi ver oğlunu
Hasan Hüseyin olmaz al İbrahim
Açsın melekler ona koynunu
Alsa da korur Rahman-ür Rahim

Öksüzlük kimsesizlik hep sende acı
Büyücüler cinlerle saldırdı sana
Putperestler olsa da birer umacı
Geldi felak nas zarar gelmedi cana

Akıl, zeka, ruh, madde; nerde insicam
İnsan nasıl yükselir zamansız anda
Bir olay ki başlar bilinmez serencam
Miracın içeriği yalnızca onda

Cebraille çıktın tüm yolculuğa
Dedi: buradan sonra ben yanarım
O huzurda gerek yok kolculuğa
Nasıldı O bilmem; ona kanarım

Yedi kat gökler cennet cehennem
Zamansız mekansız gördün O'nu
Yola çıktığında düşen şebnem
Yere değmeden bitmişti konu

O ses, o us, o yüz, o gözler nasıl
Bakışların şifa kalp hastasına
Seni görmek değil ki sevmek asıl
Akıl kavuşur mu vasıtasına

Bedirde uhudda hayber hendekte
Yıkıldı ki perişan oldu düşman
Dedin ki asıl harbimiz erdekte
Hala savaşırız değiliz pişman

Ondan önce de vardı peygamber
Anlattıkları dini Allah'ın
Onun getirdiği misk-ü amber
Çünkü bu dindir habibullahın

Yalnızlık nerede ordadır şeytan
Senden feyz alana yalnızlık var mı
Seherlerden sonra da doğarken tan
Ayakta kalana hastalık var mı

Dedin: Garib başladı garib biter
Dininle bir tuttun kimsesizleri
Şöhretli adamlar herkesi iter
Meşhurluğu bilmez akılsızları

Değmesinler yaşıma ne nebiullah
Kimbilir ki içremin nasıl yandığı
Bir mum ki söndürmedi Hazret-i Allah
Bilirim velilerin öpüp andığı

Söyledin insanın iyisi kimdir
Anlamak istemez ki münafıklar
İyilik edene iyilik dindir
Kör gözler görür mü hiç tevafuklar

İsyan kalamaz yanında serde
İmanlı kalp varsa yürekte
Ancak küffar bir olur şerde
Nübüvvet mührün orta kürekte

Bilal okurdu namaza çağrı
Senden sonra sus pus oldu bilal
Öyle karanlık kalplerde ağrı
Sanki hiç doğmayacakmış hilal

Eba Bekir ki varlıklı bir insan
Varını yok etti Allah yolunda
Öyle söylerdi konuşmaz lisan
Nebi anlar onu bir tek yanında

Sıddık kalınca aç biilaç
Allah rızasına harcarken malı
Cebrail geldi kalbini aç
Üstüne örtündü yerdeki halı

Eba Bekir ki cömert bir ağa
Allah buyurdu ki razı mı benden
Dönerek takıldı ilahi ağa
Razıyım diyerek yükseldi yerden

Hamza! Ah! Sormayın sormayın onu
Onu yazamam hiç yürek dayanmaz
Bu nasıl bilinmez; bu nasıl konu
Onu öldüreni kimseler anmaz

Dedin benden sonra gelmez peygamber
Gelseydi nebiydi Ömer bin Hattab
O oldu adalete adil rehber
Bu halde hadise oldu muhatab

Kızına damattı Osman bin Affan
Melekler hayayı gördüler onda
Ondan sonra koptu büyük bir tufan
Fitneler başladı kutlu zamanda

Ali vurur düşmana vurur kerrare
Zülfikar boş yere mi yaratıldı
İlim onda durmaz; akar harrare
O kanlar Allah için akıtıldı

Hasan Hüseyin iki şirin çocuk
Fatıma gibi anne kimde var
Onlara vuranlar olsun mu bocuk
O tatlılara nasıl kıydılar

Ya resulullah geldim hududuma
Bilirim kalemim yazamaz seni
Zulmetin yağdığı şu mevcuduma
Göster cemalini; rahatlat beni

Hasan Semih Başpınar
Kayıt Tarihi : 13.1.2020 23:15:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!