O Nur Yüzü Görünce İman Etti(abdullah bi ...

Tevrat’ın satırlarında bir nur arardı gözü,
Gönlünde yankılanırdı o kadim mülkün sözü.
Medine sokaklarında bir muştu yayıldı ki,
Aydınlattı karanlığı, güldürdü mahzun yüzü.

​Yahudi alimiydi o, derin ilmin varisi,
Beklenen o Nebi’nin gelmişti tam vakti, sırası.
Kalabalıklar içinde süzüldü bir Ay gibi,
Görünce dindi ruhun o dinmez ağrısı.

​Baktı nurlu simaya, sarsıldı koca çınar,
Bu çehrede ne hile, ne bir yalan izi var!
Döküldü dudaklardan o meşhur sadakatle:
"Vallahi bu yüzde yalan olmaz!" dedi aşikar.

​O an koptu bağları, teslim oldu Rahman’a,
İmanla adım attı o mukaddes kervana.
Hüsayn’di adı önce, Abdullah oldu ismi,
Güneş gibi doğdu o, sönmek bilmez imana.

​İlmin zirvesindeyken hakka boyun eğen o,
Resul’ün müjdesiyle cennete el veren o.
Selam olsun ey Selam’ın oğlu yüce sahabi,
Yalan bilmez bir yüzü, kalbiyle gören o.

Gökhan Öztürk