Nezia’ya Şiiri - Johann Wolfgang von Goethe

Johann Wolfgang von Goethe
62

ŞİİR


81

TAKİPÇİ

Nezia’ya

Beni niçin dayanılmaz çekersin,
Ah, o depdebeye?
Uslu gençken mesut değilmiydim
O sıkıcı gecede?

Odama gizlice kapanmış,
Mehtapın ışığı altında,
Ürperten aydınlığıyla kuşanmış
Kanıksadım uykumda;

Rüyamda dolu dolu altın saatleri
Halis hevesle,
Tatlı simanı hissettikten beri
Yüreğimin en dibinde.

Hala benmiyim, onca ziyanın arasında
Oyun masasında tuttuğun?
Çoğu çekilmez zırvaların karşısında
Aslında lutfun?

Daha cazip gelir bana baharın çiçekleri
Şimdi artık koridorda olmayan;
Sen, Meleğim, nerdeysen, aşk ve şefkat veri,
Nerdeysen, orada doğa sana hayran.

Not: Şiir Goethe’nin Lili’ye (Lili Schönemann) olan büyük aşkının asıl efkarını anlatır. İki farklı Dünyanın bireyleri olan sevgililer ancak gerekli mesafeyi koyarak vede koruyarak birbirlerini anlayabilmekle beraber ayrı ve oldukça mesut kalabilmişlerdir.

Nezia: Aşiretinden başkasına nikâhlanmış olan kadın.

Çeviren: Musa Aksoy

Johann Wolfgang von Goethe
Kayıt Tarihi : 18.3.2009 14:06:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Ünlü Şair
    Ünlü Şair

    iyiymiş

  • Bahadır Özen
    Bahadır Özen

    ne kadar güzel demiş ...goethe
    nerdeysen orada doga sana hayran......işte aşk buu sevgi bu baglılık bu olmadıgın yerde doga ne renk olursa olsun,yine yılgın ve bir sonbahar gibi...

TÜM YORUMLAR (2)