Kültür Sanat Edebiyat Şiir

  • tımarhane duvarı16.11.2019 - 11:01

    Cesaret dolu cümlelerin dökülürken kıvrımlarının her bir durak noktasını ezberlediğim dudaklarından egoist bir hayranlık beslememek mümkün değil açıkçası(!) O kadar canım yanıyor ve bunu o kadar belli etmiyorum ki uyur taklidi yapan düşünceli geceler karşılıyor sabah güneşini. Seni binlerce kez, binlerce kez terk etmek isterdim aslında; canını cayır cayır yakmak isterdim. Geceme bir bıçak gibi saplanıp kalan cümlenden geriye oluk oluk kan akıyor, bir türlü ölemiyorum. O gün geldiğinde sen sadece kendini kandırmış olacaksın, benli avuntularla. Ve bir daha asla böyle sevilmeyeceksin. Tanrının sevgi pınarları sana küsecek. Kendini inandırdığın sahte hayatında bensizliğin lanetiyle her geçen gün daha çok öleceksin. Senin hikayenin sonu benden başkasında eğreti duruyor...

  • tımarhane duvarı23.10.2019 - 10:02

    Duyguların tasnifi olmaz... Mutlu iken herşey ne kadar güllük gülistanlık. Gerçeklerle mutsuz olduğunda yüzleşiyor insan. Ve Sen benden bir adım uzaklaşınca emek emek kurduğum tüm dünyam başıma yıkılıyorsa; duyguların kesinlikle tasnifi olmaz... Bir tek şey hissediyor insan aslında. Ve ne hissediyorsan O'sun. Ben ne mi hissediyorum? Bu tamamen Sen ile alakalı bir durum... Sesinin tonundaki ufacık bir titreşim benim tüm duygularıma şekil verir. Her durumda severim Seni yine de; ya mutlu olurum ya da mutsuz... Sadece merak ediyorum. Ne zaman ısınacaksın? Ya da nasıl ısıtacağım Seni? Ya da kim ısıtabilecek ruhunu? Ateş olup üzerine yağmak isterdim ruhunu aleve verdiğim rüyalarında gezinirken... Her bitiş bir başlangıç mı? Yoksa bittikçe bir insanın içinde kayıp mı oluyorsun bilmediğin sonsuzluklarda? Ama ben Senin sonsuzluğun dışında boğulmayı bilmiyorum ki; bunu öğretmedin Sen bana... Sende de yüzmeyi bilmiyorum sanırım. Ama olsun; Sende boğulmak korkutmuyor beni... Senden kaybolmaktan başka...

  • tımarhane duvarı06.08.2019 - 22:38

    Zannetmeyin ki sadece Tanrı'nın varlığını açıklayamıyorsunuz. Aklınızın yetmediği ve asla da yetmeyeceği bir şey daha var. Aşk'ı açıklayabilecek olan var mı?

  • tımarhane duvarı06.08.2019 - 22:28

    Kendime baktığım zaman aslında benim değil, insanların anormal olduklarını gözlemlediğim günden beri normal rolü yapıyorum; hayatın akışında taşlanmamak için. Peki şimdi ben mi anormalim yoksa onlar mı normal?

  • tımarhane duvarı06.08.2019 - 20:49

    Bir insanı unutabilirsin, hatta sana yaptıklarını da; ama onun sana hissettirdiklerini asla unutamazsın...

  • tımarhane duvarı05.08.2019 - 11:55

    Şu hayatta hiçbir şeyin insanı mutlu etmediği düşüncesi.. Ne kadar acele verilmiş bir karar. Ne kadar fevri varılmış bir yargı. Jules Verne dünyanın merkezine seyahat ediyordu. Sen neden kendi içine seyahat edemiyorsun¿ Tüm mutluluk orada, içinde; dünyanın merkezinden de daha yakın hem de.. Düşün; öyle bir düşün ki zihnin ufukların ardına yelken açsın, görünmeyenle bilinmeyeni keşfet zihninde.. Hisset; öyle bir hisset ki mesafeler hüngür hüngür ağlasın, varlığına aç olduğuna sımsıkı sarıl kalbinde.. Duy; öyle bir duy ki O'nun sesini ayıkla tüm uğultunun içinde, kap locanı sağır olana kadar ruhunun solistini dinle.. Bak; öyle bir bak ki ruhunun aç olduğunu gör, etrafındaki tüm güzellikler solsun O'nun gerçeğinde.. Nefes al; öyle bir nefes al ki havadaki tüm kokular yoğunlaşıp damla damla süzülürken ayaklarının altından O'nun kokusu buharlaşsın teninden, ciğerlerine can diye dolsun.. O, mutluluğun, orada, içinde; ve Ben, ve Sen, ve Bizim gibi olanlar aslında o kadar mutluyuz ki içimizde, içimizdekiyle; kabuğumuzdan çıkamıyoruz...