Kültür Sanat Edebiyat Şiir

savaşta ölen çocuklar sizce ne demek, savaşta ölen çocuklar size neyi çağrıştırıyor?

savaşta ölen çocuklar terimi Zeynep Seda tarafından 17.05.2006 tarihinde eklendi

  • Esra Kaya
    Esra Kaya23.07.2009 - 00:47

    daha hiç oynayamadılar korkusuzca; babaları dönmedi gittikleri yollardan; annelerini hiç gülerken göremediler; niye öldürür ki bir insan diğerini; hem ölüm neydi ki? hiç yaşamadan ölünür mü ki? ? ?

  • Can Cimsit
    Can Cimsit09.02.2009 - 16:21

    zalimler öldüremez beni,
    ancak ölümsüzleştirir
    bana sıkılan kurşunla ölen,
    insanlığınızdan başka nedir?

  • Nusret Orhan
    Nusret Orhan07.02.2009 - 00:29

    İsrailli ve ABD li askerler çok iyi bilirler,
    Savaşta ölen çocukları.............

  • Yagız Kemal
    Yagız Kemal24.01.2009 - 22:00

    herkesin görebildiği ve herkesin ne kadar zalim oldugunu gösteren çok açık bir resimdir...oradaki görünen ölülerdir...

  • Osmanlim Osmanlim
    Osmanlim Osmanlim18.01.2009 - 02:15

    Mekanlari cennetir insaallah..

  • Askeri Budak
    Askeri Budak25.10.2008 - 01:06

    Savaş bir yıkımdır. Kazanan yoktur savaşta, hele çocukların öldüğü bir savaş, yarınları katletmektir. Ey millet! üç düşünüp bir konuşun, herkes en kötü barışın savaştan çok daha iyi olduğunu bilsin, hamsi nutuklara bir son verelim. Yazılarınız ve sözleriniz birilerini ötekileştirmeye hizmet etmesin, çünkü böyle giderse ALLAH korusun, yarınlarımızı katledeceklere uşak olursunuz, hiç istemesenizde kargaşa yaratmaya yardım eder ve kimsenin kazanamayacağı bir savaşa neden olursunuz.

  • Poetika Poetika
    Poetika Poetika18.08.2008 - 01:54

    masum varlıklar....

  • Zeynep Seda
    Zeynep Seda10.11.2006 - 19:07

    şimdide lübnan; ölen çocuklar,yakılan kitaplar,annesizlik babasızlık,yıkılmış evler,bombaların sesleri,ni ninni yapıp uyuyan o minicik yürekler...

  • Yıldız Demirel
    Yıldız Demirel20.05.2006 - 18:00

    Kapıları çalan benim
    kapıları birer birer.
    Gözünüze görünemem
    göze görünmez ölüler.

    Hiroşima'da öleli
    oluyor bir on yıl kadar.
    Yedi yaşında bir kızım,
    büyümez ölü çocuklar.

    Saçlarım tutuştu önce,
    gözlerim yandı kavruldu.
    Bir avuç kül oluverdim,
    külüm havaya savruldu.

    Benim sizden kendim için
    hiçbir şey istediğim yok.
    Şeker bile yiyemez ki
    kâat gibi yanan çocuk.

    Çalıyorum kapınızı,
    teyze, amca, bir imza ver.
    Çocuklar öldürülmesin
    şeker de yiyebilsinler.

    (1956)
    N.Hikmet RAN

  • Selin Pamuk
    Selin Pamuk19.05.2006 - 00:04

    masum değiliz hiçbirimiz...