Nedenler Yumağı Şiiri - Efe Can Doğan

Efe Can Doğan
173

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Nedenler Yumağı

Bir sonbahar eylülü çıkıp geldin
Hiç yoktan
Daha dünya toz halinde
Benim için.
Öyle bir geldin ki
Bu mevsim hiç değişmesin.
Ne var ki bu kadar şaşılacak deme
Ne de afilli bi geliştir bu
Geldiğin günden beri aklımdasın
Değişik her biri sende tattığım
Ne varsa.
İlk defa saçlarını kuruttum bugün
Duştan çıkmamıştın sanki
Yağmurdan sırılsıklam gelmişcesine
Öyle havalı
öyle güzel
Ellerimden tuttun saçlarını taradın
Bir kez daha etkilendim senden.
Keşke yalnız 1 eylül gibi gelseydin.
Keşke bunun için etkilenseydim senden
Grursuz oldum hatta yüzsüz
Olmadığım herşey oldum
İlk defa kavruldum aşkla ve
Bu kez hiç acıtmadı canımı
Çarmıha gerilişlerim.
Bu gözlerinde ne de çok şey görüyorum
Kırmızı ojelerinde odun ateşleri
Ve güzel teninde sıcak bi yaz gününü
Kokunda hafif nemli çam altında toprak kokusunu.
Vücudumda ne kadar hücre varsa
Senden bahsettim onlara
Hepsi senin için toplaştı ve şarkı söylediler
Hep bi ağızdan.
Yastığa kafamı sensiz koyduğum zamanlar
Sanki sen burdaymışcasına
Keskin kokunun ruhu burada
bana sarılan.
Kar yağıyor yatağımıza sensiz
Buz tutmuş ellerim
oysa ki
Senin yanında bi şömine ateşine benzer.
Ve ömrüme payidar düşen
Senden kopacak bi gülüş gibi
Tüm ömrü buna bile adamaya değerdi.
Senin varlığın bana ait olmasada olur
Benim tüm varlığım sana armağan oldu.
Çam kokusunu alıyorum saçlarından
Bir ormanın en derin ve en soğuk
En bilinmeyen yerinde
gökyüzünün gözükmediği
Ama içimi ısıtan bu ateşin peşine düşmektir
Üstüme düşen.
Senden bi zarar gelmiyeceğini çok önceler anladım.
Zarar gelmezdi çünkü
Kirpiklerin defalarca bakılacak kadar güzeldi.
Senin gözaltı çizgilerini seviyorum
Yanımda uyanışlarında.
Yatağıma kopup düşen saçlarını
Ve
Bardaklardaki parmakizlerini
Ve
Çok özlüyorum dokunduğum heryerimi
Sıcacık yapışlarını.
Sen dudaklarıma konduğun zaman
Özgür bi güvercin gibi konarsın.
Kanatlarının sesini duyamadan
Soluğu boynunda alırım
Öpmedende geçemediğim doğrudur güzel kulaklarını.
Sen en olmaz dediğim anlarda elimi yeniden tutar
Ayağa kaldırırsın beni.
Oysa ki ne de zordur ayakları olmayan biri için ayağa kalkmak.
Sen beni inandırabilirsin bildiğim tüm yalanlara.
Ve hiç bir rakı kadehi senin için olmadan kalkamaz ayağa.
Bundan sonra yağacak her yağmur
Bizi anlatır tüm sokaklara.
Yağmurlu günlerde geçirdiğimiz hiç bir gün unutulamaz.
En güzel yerindi dudakların
Buluşmalarımız için.
Ve hepte sana sıkı sıkı sarılarak uyudum
Yanımda olduğun gecelerce.
Bütün vücudunu kokladım
Tepeden tırnağa.
Ruhunu içime çektim uzun uzun.
Keşke sadece bunun için etkilenseydim senden.

Efe Can Doğan
Kayıt Tarihi : 6.11.2018 12:01:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!