Ne şımarık elleri vardı...
Elleri ile güler, elleri ile ağlardı.
Lâf anlamazdı elleri, küserdi, barışırdı,
Saklanırdı, kaçardı... ne yaramazdı...
Ellerinde sanki dört mevsimle yaşardı.
Avuçlarında, içimi yakan güneş
- acılarım, kederlerim -
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta