Ne Sen Mutlusun, Ne de Ben?

Kubilay Demirkaya
244

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Ne Sen Mutlusun, Ne de Ben?

Bir eline aşkı al, diğerine kendini
Hangisini uzatsan o benim kabulümdür.
Eskisini atıp ta arama yenisini
Şayet bulmak sonuçsuz kalırsa bir zulümdür.

Kavrulup yanan gönül senin midir acaba?
Duman olup tütmeden yakma gündelik soba
Soluk soluğa kalsan bilir vuslatsız çaba
İçinden yanmanı isterse öksüzlüğündür.

Suçlu arama ayıp, ikimizde suçluyuz
Beklentimiz boşuna, tutmaz bu umudumuz
Engin okyanusların dibinde kör kuyumuz
Yolun sonunda ki durak, özgürlüğümüzdür.

Yaya kalan coşkular çaldı bu inanışı
Sana hiç cevap vermez yok olur anlayışı
Bana yaz günü sattın soğuktan çırpınışı
Reva gören şu yuva kat be kat hep sönüktür.

1988

Kubilay Demirkaya
Kayıt Tarihi : 16.1.2014 13:47:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!