Nazmiye İnal Şiirleri

11

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Nazmiye İnal

Yanlızlığı oynadım bir bakıma
Yalnızdım kendi yolumda
Ben mi istedim acaba,
Hayatımın böyle olmasını? ..

Kendim mi istedim gerçekten?

Devamını Oku
Nazmiye İnal

Batmıştı Osmanlının batmayacak sanılan güneşi
Kurtaramıyordu giderek kararmakta olan devleti
Yoktu o sokak lambalarının cılız ışığı bile
Çaresizliğin feryatları yükselirdi göklere…

Kışın kollarında can çekişen bir çiçek misali

Devamını Oku
Nazmiye İnal

Işık yok bu sokaklarda
Nasır tutmuş yüzü karanlıkta
Aydınlıksa geçmiş yüzyıldan kalma
Yok olup giden bir hatıra...

Gidiyorum, duvarlara çarpa çarpa

Devamını Oku
Nazmiye İnal

Karanlık odalar var aklımda
Lambaları söndürülmüş sınıflarda
Birbirine benziyor herşey zifiri karanlıkta
Hiç bir duyguya yer yok.

Tavırlar farklı ama sonuç hep aynı

Devamını Oku
Nazmiye İnal

Bir mutluluk var insanların içinde
Gökyüzünde...
Yıldızlarda...
Uzaklarda...

Ulaşamayacağımızı düşünsekte,

Devamını Oku
Nazmiye İnal

Geceleri insanlar, gökyüzüne baktığı anda
Vermek bembeyaz ışığımı onların üstlerine,
Yeni bir umut olmak gözlerinde,
Minicik bir gülüş olmak dudaklarında...

Gecenin simsiyah karanlığında

Devamını Oku
Nazmiye İnal

Birleşiyor ağaçların arasında sanki
Simsiyah gecenin yıldızları
Bütün insanların umutlarının birleştiği gibi
Sessizliğin içinde kuş sesleri sarıyor her yeri
Söylüyorlar bıkmadan, usanmadan
Mutluluğun şarkısını! ..

Devamını Oku
Nazmiye İnal

Bekledim...
Karanlık perdenin arkasındaki ışığı,
Tertemiz rüyalarımı süsleyen o masum meleği,
Hayatıma renk veren gokkuşağını,
Ama gelmedi,
Bıraktı hepsi,

Devamını Oku