Narkozsuz yakarışlar deşiyor göğsümü

İlyas Kaplan
698

ŞİİR


10

TAKİPÇİ

Narkozsuz yakarışlar deşiyor göğsümü

bir kırmızı gül boşluğu var içimde
hiç çiçek açamayan yer yosunu yalnızlıklarım var
hiç bir mevsimde olmadığı kadar
yarını olmayan med cezir düşlerim

bulutların seferi var göğün maviliğinde
incecik bir çisenti yokluyor yüreğimi usul usul
hüznün bütün koşullarına hazırım
damarlarımda nedenini bilmediğim bir keder dolaşıyor
ağlamak ağlamamak arası bir kıvamdayım bu aralar


baharlar yaşıyorum hercai ve umarsız
her şeyi acı yanıyla öğreniyorum
hayatla savaşmak ne güzel
yeniden …
yeni öznelerle…

denizi görmeden maviyi anlamaya benzemez bu
narkozsuz yakarışlar deşiyor göğsümü
yağmur yağıyor boşluğundan sessiz
sonsuz bir düzlükte eriyip gidiyor
iki damla gözyaşı nasıl okyanuslar taşırmış yeni öğrendim
yeni anladım gözyaşlarına boğulunca


içli bir ezgi besteliyor rüzgar
sisli bir büyü düşüyor küflü mekanların sığınaklarına
yalnızlığın tenha sokaklarında
elleri soğukta üşümüş küçücük bir çocuk gibiyim
derin dehlizlere umutlar bırakıyorum
paslı çiviler saplanıyor zamanın silik izlerine

redfer

İlyas Kaplan
Kayıt Tarihi : 31.7.2019 23:33:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!