Nâr-ı Eşk Şiiri - Oktay Duyar

Oktay Duyar
7

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Nâr-ı Eşk

Benden sonra kolların bilmem ki kimi sardı.
Morardı dingin deniz, damlalarım kabardı.

Şedîd nemrut yangını düştü sanki sîneme.
Tün ışığı görmeden gündüzlerim karardı.

Firâr etti gönlümü canlandıran hayalin
Bilmiyorum şu fikrim buna nasıl dayandı.

Sazım da susakaldı feryâdıma bigâne
Benimden merdümgirîz bir bîçare uyandı

Sükûtun hançeriyle sustu dilim, ahrâzım.
Giryelerim peyderpey kan rengine boyandı.

Ilgarı, sadâkati beni ona vardıran.
Hani nerede kaldı? Demek o da yalandı.

Ferimin şulesiyle bir Leylâyı gözlerken
Ruhumun enkâzında inşirâhım daraldı.

İlâhi! bunca isyan af dilerim katından
Özüm ukbâ bilmeden cehenneminde yandı.

Gece vakti ansızın yine düştün yâdıma
Benden sonra kolların bilmem ki kimi sardı?

Oktay Duyar
Kayıt Tarihi : 13.4.2018 23:17:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!