Naga§an Şiiri - Ebru Asya Yıldırım

Ebru Asya Yıldırım
18

ŞİİR


59

TAKİPÇİ

Naga§an

çok oldu..
siz hatırlamazsınız..
ölmüşüm ben o zamanlar...

bir ölü
evden sadece bir kere çıkarmış ya.
ben de çıkmışım arkasından
ve bir daha geri dönmemişim...

ıslık toplarmışım gecelerden
hiç mesaisi bitmeyen bekçiymişim
pabucumun başına sürülen boya gibi
karanlıkmış ayak izlerim...

yalpalıyormuşum
eflatuni göğün ökçelerinde
kaybolmuşum sonra
kanatlarından vurulan martıların
birbirine karışmış çığlıklarında....

yanlış yerden okşamış saçlarımı
çam yeşili denizler
içi dışına çıkmış gemilerin
dil değmemiş odalarında
ağlıyormuşum.
öyle garip öyle s’ayrı...

yosun kolanyası sinmiş
annemin gülmeyen eteklerine
uzanmış elim
ninnisinden ayrılmış kuşlara.

kuşlar...
bir dalganın omuzundan
diğerine taşınan
üstü açık tabutlarda

bir gazel çığırmış deniz feneri
pabucumun başına sürülen boya gibi
karanlıkmış fener’in de gözleri...

çok oldu..
siz hatırlamazsınız..
doğmuşum ben o zamanlar...

EbRu //

Ebru Asya Yıldırım
Kayıt Tarihi : 13.12.2019 16:50:00
Şiiri Değerlendir