Mutsuzum Yalnızım

Abdurrahman Demircioğlu
52

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Mutsuzum Yalnızım

Dedi ki;
Mutsuzum.

Dedim ki;
Ben de yalnızım
ortak payda mutsuzluğa çıkar
yalnızlığımı yıllara soruyorum, ezelden gelmiş.

Dedi ki; senin tercıhin mi? yoksa toplumun mu?

Dedim ki; bunu bilmeyi ne çok isterdim bir bilsen.
Bu yalnızlıktan kaçma isteği için herkes beni çok sever.
Ben de herkesi.

Ama yalnızım!

Kalabalık bir ailenin dokuzuncu çocuğu olmak yalnızlığın acısını arttırıyor.
Öyle kalacak sanıyorsun paylaşımlar,
sanki çocukluğumda o kaosun güzellikleri içinde büyürken mutlu olacaksın gibi,
tıpkı bu cümledeki devriklik gibi dağınık kalıyorsun...

Toplanması gereken bir hayat olduğunu öğrendiğinde,
artık birilerinin yardımına muhtaç hissediyorsun kendini,
o yüzden yazdığım en en güzel satırlarımdan biri
MASALLARA İNAT BİR VARSIN BİR DAHA OLMALISIN
oluveriyor bir anda.

Gidişler yakışmıyor hayatıma.

Abdurrahman Demircioğlu
Kayıt Tarihi : 23.11.2014 22:16:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


bir yabancı sohbeti esnasında cümleler serpişti bir anda...

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Abdurrahman Demircioğlu