Müteşair Vedası Şiiri - Enes Çelik

Enes Çelik
1

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Müteşair Vedası

İncinir şairler,incinir şiirler.
Gövdemize el gibi uzanan mürekkepten.
Kabiliyettendir yahut meşrepten.
Gözleri desem, dökülecek kafiyeler.

Yutkunmak... Ay parlarken mecburiyetim.
Şahdamarımda afili, mahzun kanlar...
Ve yıllar yılı kovalarken buruştu gözbebeklerim.
Bir deniz misali ben,çekilmeyi beklerim.

İncindi efhem,incindi mehir.
Ve niçin ışık görmez suretim?
Yutkunamadığım için,tabutum ıslak ve serin.
Ki zaman ay gibi kar gibi rüzgar gibi
Bir veda olmasa bile, üstüme beyazları serin.

Enes Çelik
Kayıt Tarihi : 13.7.2018 23:06:00
Şiiri Değerlendir
ÖNCEKİ ŞİİR
SONRAKİ ŞİİR
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!