Mürebbiye Şiiri - Ayşegül Tilek

Ayşegül Tilek
36

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Mürebbiye

İçimdeki çocuğun mürebbiyesiyim bu aralar..
Buz kesmiş gülüşleri..
İşgal edilmiş, gelecek ile ilgili mabedi..
İpini kaçırdığı kıt kanaat umutların ardından,
Bahar mevsiminde yüreğinden damlıyor ahdet..
Boğumlu ellerine yuva yapmış hazan..
Toz kaplamış kalplerin,
Parmak izini taşıyor zihninde..
Sonra...
Sonra... Çocukla çocuk olunurmu diyip,
Renkli masallar anlatıyorum icimdeki küçüğe..
Fakat inandıramıyorun bir türlü;
Prensesin kurbağayı öptügüne..
Çocukluk işte..
Üstümüze başımıza mutsuzluk bulaşmış..
Artık renki bildiğimiz masallar bile siyah beyaza karışmış..
Bir varmış bir yokmuş ile başlayan cümlelerde;
Herkese gökten üç elma düşerken,
Içimdeki çocuğa hatırşinas bir yalnızlık kalmış...

Ayşegül Tilek
Kayıt Tarihi : 14.5.2019 12:05:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!