Müptela-i Nedametgâh Şiiri - Önder Özkaran

Önder Özkaran
71

ŞİİR


21

TAKİPÇİ

Müptela-i Nedametgâh


Bergâhında kuruyan şu dudaklar benimdi
Süzülürken göz yaşlarım yanaklarımdan,
Ne günahlar döküldü seccadenin vechine
Kaç lütuf çöl oldu fasl-ı gül baharımdan
Kapılıp şu alemin güzeran-ı vehmine

Ey alnımdaki izler, dudağımdaki duam
Koşun fani alamden ebediyetin menziline,
Elbet çatlayacaktır ehl-i İlhad iltizam
Şevkle giderken makamı-ı mahmud servetine

Bilsem durmazdı elbez pınarlar da kururdu
Issız pervazlar gibi gözlerimin menbaı
Hüd hüd kuşları iki cihan davacı olurdu

Minzara dökülen billur hicaplar benimdi
Münire akan nehir, cansız ayağıma düştü
Dağıldı fezada zerre zerre asude bakışlarım
Yitirdi hal-i ihtizarı, bakva'dan gülüştü
Yabancı elllerde bir bir söküldü nakışlarım

Ben dedim bilemem ruhumdaki asıl ben midir
Ne yana dönsem görürürüm yoklukta bensizliği
Nurun gölgesinde sönen şu fani hilkatimdir
Susturamam, Hak demeyen sefil dilsizliği

Sona varmadan kesildi nefesim durdu cüdada
Varlığa eriştim sandım, bir adım kaldı!
Yitik buldum kendimi, sonsuz yaratılışta

Gecelerce terennüm eden seraplar benimdi
Okşadı yetim başımı bir anne şefkatiyle
Kirpiklerine kandil takılı ışıksız uykular
Tutup sardı ruhumu, esrarlı elleriyle
Canan olup semavatı seyre daldılar

Hiç görmedim teselli uhrevinin cevherinden
Ne yakut taşları istedim ne zümrüt kuşları
Vartalarda yürürken düşürdüm ellerimden
Saçıldı muradımın talihsiz telaşları

Bilemem ki ne sırlar gizlidir meçhulde
Ey hikmetlerin sultanı sen ki arif-i esrar
Bu hal nedir deyiver, bilemedim ben de!

Vird-i zeban olan şu mahsun dualar benimdi
Baş koydu seccademin en muteber yerine
Şurezar gönlümün ikliminde giryan oldu
Doldu taştı ervahın çatlamış her yerine
İçmeden, mestane olup varlığını unuttu

Ben ki bir facirim, aştı boyumu mühlikatım
İster bağışlarsın beni, ister zelil edersin
Gözümde yaşla geldim işte dergahına dayandım
Sen ki alemde en azametli mihmanperversin

Ben ömrümü zelil ettim sen beni harab etme
Ne ettimse kendime ettim, yitirdim evvelimi
Şu canımı al beni benden et de, sensiz etme!

Ya Rab, dehlizlerde kaybolan nidalar benimdi
Ellerim kalbimden, kalbim ellerimden jülide
Dalsam da dar-ı bekada kevser ırmağına her gün
Sen dilemezsen olur ifrit ırmağı, kevserler bile
Rayihalar silinir ebediyen yaprağından gülün

Kan damlar çesmesinden ruhumun, doldurur alemi
Ötedir pişmanlığım yaşanmamış yılların ezelinden
Açtım avuçlarımı, mazim alevler içinde bir gemi,
Susadım bir yudum içeceğim sonsuz kevserinden

Yer sensin, gök sensin; kim gizler senden günahı
Kurbanım fermanına, cümlesi günahın tadı belli
Gözyaşlarım tuzlu, sessizliğim tatsız, ağıtlarım acı

Önder Özkaran
Kayıt Tarihi : 19.5.2022 20:35:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


https://birsiir.com/muptela-i-nedametgah/

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Sahra Tekin
    Sahra Tekin

    Çok emek vermişsiniz bu güzel dizelere

    Çok beğenimle şair
    .
    .

    Cevap Yaz
    Önder Özkaran

    Teşekkür ederim, şiirle kalın..

  • Veysel Toprak
    Veysel Toprak


    Yüreğinize sağlık Önder bey.
    Kutlarım değerli kaleminizi.
    Sevgi ve saygılarımı sunuyorum

    Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (3)

Önder Özkaran