Müebbete Mahkum Ettim Ben Seni

Özcan İşler
243

ŞİİR


25

TAKİPÇİ

Müebbete Mahkum Ettim Ben Seni

Kaç vadiye gömdüm can kırıkları,
Müebbete mahkum ettim ben seni.
Dört bir yana saçtım, hıçkırıkları,
Müebbete mahkum ettim ben seni.

Benden uzakta dur bol bol seyran et,
Sen ister matem tut, ister bayram et,
Herkesi kendine, büyük hayran et,
Müebbete mahkum ettim ben seni.

Söküp aldığında kalbi göğsümden,
Alâkayı kestim yıldan mevsimden,
Duy kulaklarınla benim sesimdem,
Müebbete mahkum ettim ben seni.

Ne görecek gözüm ne sözüm kaldı,
Yanıp kavrulmayan ne özüm kaldı,
Ne dumanım kaldı ne közüm kaldı,
Müebbete mahkum ettim ben seni.

Huysuz bir mevsimin, cumartesinde,
Hoyrat nağmelerin son perdesinde,
Kaç celsede vicdan mahkemesinde,
Müebbete mahkum etttim ben seni.

11.12.2019- Ankara

Özcan İşler
Kayıt Tarihi : 11.12.2019 12:52:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!