Mor Rüya Şiiri - Jan Adige 2

Jan Adige 2
15

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Mor Rüya

Morlara boyadım gün ışığını
Yarım kalmış gülüşünü bastırdım gönlüme
Hatıra diye karanlığımda büyüttüm
Gelmeyecek gidişleri sardım geriye
Böylece geliyordu bu deliye
İğrenç espiriler yaptım güleyim diye
Saydam ışıklarla adını yazdım gökyüzüne
Yada yediğim zeytin çekirdekleriyle
Her yerden silindin aynı zamanda
Bir yer var içi kan dolu
Hayatımın çöplüğü
Çıkmak ben de istiyorum burdan
Sadece senin adını değil
Kendimide unutmak istiyorum ordan
Morlara boyamak istiyorum kendimi
Siyahım gitsin yeter ki
Al hüznünü koynumda aşşağıla kendini
Ben seni üzmeye değmeyecek kadardım
Değersizdim sana değdim değmemeliydim
De de bir şeyler de
Tesellini de alkışlayalım yeryüzünde
Değer mi peki yıktığın birine teselliye
Hayalet ol ve dönme geriye
Hayallerimde kalamayacak kadar git
Rüyalarıma girme git
Sahip çıktığın neden sadece bedenin
Gördüklerimin sahipleride sensin
Al hepsini git yada gitme kal
Aza çoğa tahammülüm yok benim
Sınırda da değil kişiliğim
Sadece Senin sınırlarında tükenmiş biriyim
Unuttun çoktan önüne bakıyorsun
Her ruhu unutkan mı sanıyorsun
Hafızama balık demiştin hatırlıyor musun
Balıklarında gözleri açık gidiyor dünyadan
Son yemek olduklarından habersiz
Mutluluğu, sağlığı onda bulduklarından
Yok olmasıyla bir insanı var yapmasından
Balık bile şanslı nasıl gülmeyeyim kendime
Yeniden doğmak istemeyecek kadar
Öldürülmek iyi midir sorsana kendine
Sevmek yok artık diyorum şimdi
Kendi kendime
Her şeye üzülüyorum ayrılığa değil
Bir derdini bilmiyorum derdin olmuştum
Onu biliyorum...
Hüznünü bilmiyorum
Benimle konuşmuyordun
Mesafeler hep bahane
Gönülden konuşmak istemeyenlere
Sarmaya hazır sarmaşıktım
Yanında ama düz duvarlar
Fikrimdeydin, zikrimdeydin dilimde değildin
Adını söyleyenlerin sadece dilindesin
Bunlar koyacak mı sana, yada umrunda
Değil mi artık ben gibi
Biliyorum ben gibi değil; ama üzecekler seni
Karakterine laf yok ama demiştin
Depresyonuma seni davette etmemiştim
Soktuklarında seni depresyona
Sarmak isterim seni doya doya
Beni gene anlamayacaksın belki ama
Yalnız kendine sarılmasın bi insan daha
Yanlış iliklediğin düğmendim belki
Yanında olamayışım bu sebeptendi
Belkide sadece bir şapkaydım başına
Gelecekleri benimle konuştuğun
Gelmeyecekleri başkasıyla
Sadece oldum başına bela
Sen de oldum, başıma bela
Haklısın fazla geldi gözyaşlarım
Kadınlar kendilerini ağlatan erkekleri severdi
Kendileri için ağlayanları değil
Anlıyorum ilk yanlışı burada yapmışım ...

Jan Adige 2
Kayıt Tarihi : 12.8.2019 18:06:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!